હવે તારી ખોવાયેલી વસ્તુ તને મળી ગઇ હોય તો,
"અંધારુ કર એટલે અજવાળુ થાય.!
હેં.. !! એ કેમ થાય..?
હોઠમા હસીને અનંતે કહ્યુ. રે'વાદે.,
એ તને નૈ સમજાય, એમ કહી,
ખુરશી પર બેઠેલા અનંતે આંખ પર પટ્ટી બાંધી અજવાળુ કરી લીધુ.
આમ તો જોકે એ ખંડેરમા કાયમ એક દિવોજ ,
એનો આછો આછો પ્રકાશ રેલાતો હોય કાયમ..!
પણ આજે થોડીવાર માટે મારે મોટો લેમ્પ,
ચાલુ કરવો પડ્યો. કારણ કે,
બન્યુ હતુ એવુ કે આગલે દિવસે રાત્રે અનંતે મને કહ્યુ હતુ કે,
પરીયા, કાલે રાત્રે આવ ત્યારે ચાય સાથે એક સોય પણ લેતો આવજે.
સોય અકલે કે જે ફાટેલા સાંધવાનુ કામ કરે એ..!
મને આશ્ચર્ય થયુ અકલે મે આશ્ચર્ય સહ,
પુછ્યું અનંતને કે ચાય સાથે સોય.!!! ?
ખરેખર પરીયા..! ખરેખર..
તારામાં બુધ્ધિ નામનું તત્વ બિલકુલ ગેર હાજર છે.!
અનંતે સાવ સાચુ કૈ દીધુ.
ખબર છે એ તો.,એમ કહી મે પણ સહર્ષ કબૂલી લીધુ.!
પછી અનંતે ગોઠણ પાસેથી ફાટેલુ પેન્ટ અને,
શર્ટ ના તૂટેલા બટન બતાવતા કહ્યુ કે,
લે પરીયા આ બટન ગુંદરથી ચોટે અને,
આ પેન્ટમા પણ જો ગુંદરથી થીગડુ લાગતુ હોય તો લગાડી આપજે.!
કેવી ગાંડા જેવી વાત કરે છે તુ આ કૈ ગુંદરથી સંધાતા હશે., વાત કરે છે.!
આના માટે સોય દોરો જોઇયે...
મે ગુસ્સે થૈ કહ્યુ..
હાં તો પછી., એટલે જ મે તને સોય લાવવાનું કહ્યુ,
તો તને આશ્ચર્ય થયું બોલ..!
હા પણ તે કહ્યુ એ રીતે જાણે ચાય સાથે ખારી મંગાવતો હોય, અકલે...
હાં એનુ મારા સીવાય આ દુનિયામાં બીજુ કોણ.!
અકલે આવા બધા સાંધણ સુંધણના કામ,
અકલે કે કામ કરતા ફાટેલ કપડા કોણ સાંધે..
અકલે અનંતે ચાય સાથે રાત્રે સોય મંગાવેલી.
હવે એક તો અમાસી રાત અને આંખમાં સખ્ખત ઘેન.!
તોય અંધારે અંધારે જેમ તેમ કરીને હુ હેમખેમ.!
સાંકડી ગલીની ભીતર આવેલા ખંડેરમા પહોચ્યો..
અધખૂલ્લા દરવાજેથી શરીર સંકોરી ભીતર ગયો.
દીવાનો આછો પ્રકાશ મસાલા બતીની સુવાસ...
ત્રણ ખખડધજ ખુરશી...
વચ્ચે ટીપોય..
એક ખુરશી પર અનંત બીજી પર અજ્ઞાની...
ત્રીજી ખાલી ખુરશી મારી...
ખુરશી પર બેસતા મે વચ્ચે રાખેલી ટીપોય પર
ચાય મુકી..
જે હાથમાં કીટલી હતી તેજ હાથમાં મે સોય પકડેલી..
ટીપોય પર કીટલી મુકતા સોય પણ મુકાય ગયેલી..
ટીપોય પર પડતા એ ખખડેલી પણ ખરી...
ચોમેર એકલી શાંતી હતી કે સોય પડવાનો અવાજ સંભળાયો.
અકલે અજ્ઞાની એ મારા વાંસામા ધબ્બો મારતા કહ્યુ.
શાબ્બાશ.. પરીયા શાબ્બાશ...
કેમ..! મે પુછ્યું એવુ તે મે શુ મહાન કામ કર્યું ભૈ.?
લે બોલ.! મહાન કેમ નહી, તુ સોય લાવ્યો એ...
કિધા ભેરો તને યાદ રહ્યુ એ બૌ મોટી ઘટના કેવાય..
હાં હવે બસ કર...
કંટાળેલા અનંતે કહ્યુ પરીયા....
હવે તારી ખોવાયેલી વસ્તુ તને મળી ગઇ હોય તો,
"અંધારુ કર એટલે અજવાળુ થાય.!
હે..! એ કેવી રીતે શક્ય છે..?
પ્રશ્ન ભરી આંખે મે અજ્ઞાની સામે જોયુ.
અને પછી ખુરશી પર જરા ટટ્ટાર થઈ, મુછમા મલકી,
દાઢી પર હાથ ફરાવતા મારી સામે જોઈ અજ્ઞાનીએ કહ્યુ.
એ બરાબર કહે છે પરીયા...
હાથમાથી ખોવાયેલુ શોધવા અજવાળુ કરવુ પડે.!
"અજ્ઞાની" આત્માથી ખોવાયેલુ શોધવાને અંધારુ...!
બહાર અંધારુ જ્યારે ઘનઘોર થાય છે ત્યારે,
ભીતર થતુ હોય છે અલૌકિક અજવાળુ...
શુ યાર... તમે બેઉ જણા અડધી રાતે ઊખાણા કરો છો.!
મને કૈ સમજાતુ નથી.!
એકતો નીંદર આવતી હોય ને તમે..!
ઊંઘનો માર્યો હુ જરા ગુસ્સે થૈ ગયો..
કૈ અઘરૂ નથી પરીયા...
સમજાય તો સાવ સરળ છે સકળ છે..!
ના સમજાય તો સકળ અઘરૂ અકળ છે..!
આ જનમ અને, મૃત્યુ...
આટલુ કહી અજ્ઞાની મૌન થઈ ગયો...
ત્યારે અનંત બોલ્યો...
બ્લાસ્ટ :-
"અનંત "રોજ રાત્રે હુ મરી જાઊ છુ...
છતા સવારે મને હુ જીવતો જોઉ છુ...
"અનંત"
