Monday, 31 December 2012

કાલે "અનંત" મને સપનામાં આવ્યો હતો.......

કાલે રાત્રે "અનંત" મને સપનામાં આવ્યો .... 


અને મને કહે....



બસ યાર હવે બહુ થયું. 



ઘણા સમયથી તું મારુ ઋણ ઉતારી રહ્યો... 



પણ ..! બસ હવે બહુ થયું ..... 



હું  જે પીડામાંથી છૂટી ગયો .....



એમાં હવે તું બંધાઈ રહ્યો..... 



જેમ એક સમયે મારી સ્થિતિ જોઈ તું દુખી થતો ..... 



તેમ આજે તને દુખી થતો જોઈ હું રડી પડું છું ..... 



બસ હવે..! બહુ થયું . 



હે મારા આત્મસખા દોસ્ત.... 



તું મારી માફક રોજ તલ તલ ના મર..... 



મારે ખાતર તે ઘણું કર્યું ..... 



મારા દુખમાં તું ખૂબ ડૂબ્યો .....



બસ હવે..! બહુ થયું . 



બંધ કર આમ મારી  માફક રોજ રોજ મરવાનું . 



અને હવે બસ..!  હું કહું તેમ તું  કર...  



હાં હું જાણું છું તને  જરા અઘરું પડશે ...... 



પણ છતાં આજે તારે મારુ કહ્યું  કરવું પડશે..!



તો.... હ્રદય પર પથ્થર રાખીને . 



રોજ એક એક કરીને .... 



તું મારા લખાણો ફાડી નાખ....! 



આમેય હવે એ કાગળિયા પીળા પડી ગયા છે. 



હાં ચારેકોરથી ખવાઇ ગયા છે . 



આમેય એ ખૂબ ઝર્ઝરિત થઈ ગયા છે . 



તો....  હવે તું એને ઉકેલવાના છોડ..! 



અને હું તો કહું છું રોજ એક એક કાગળને ફાડવા કરતાં..... 



ઝર્ઝરિત કાગળ  ફાડતા ફાડતા ભીની આંખે વધુ જીવ બાળવા કરતાં..... 



હું તો કહું છું મન મક્કમ કર .... 



હૈયામાં હિમ્મત એકઠી કર .. .. 



અને... અને.. અને...!



"અનંત" મારા બધાજ કાગળિયા .... 



એક સામટા બાળી નાખ ... હાં એક સામટા બાળી  નાખ... 



અને મારી આંખો ખૂલી  ગઈ ... 



હવે ... હું પણ તારી વાત માનવા મજબૂર છું . 



હાં હું એની વાત માનવા મજબૂર છું .... 



તેથી જ....! ભીની આંખે...! 



હ્રદય પર પથ્થર મૂકી.



રોજ એક એક કરી.....



હું રોજ તને ફાડુ છું "અનંત"



આમેય હવે તું સાવ ઝર્ઝરિત થઈ ગયો છે.. 
































































                                                                                                                                                                                                                       
*બ્લાસ્ટ*
"અનંત"થી અંત સુધી ગયો છું..! 
એક માણસથી સંત સુધી ગયો છું ...!

                                                                                                                                                                                                                                       

No comments:

Post a Comment