ઘોઘી... ઓ,ય..... ઘોઘી...
ભીતર આઈ જા હવે...
ચલ છુપાઈ છુપાઈને બૌ જોયુ અંદર આઈ જા...
સોફા પર આડા પડેલા ઘોઘાએ આળસ મરડી બેઠા થઈને,
દરવાજા કને ઊભેલી ઘોઘીને અંદર આવવા કહ્યુ.
અધખુલ્લા દરવાજે ઊભી, ઊંઘતા ઘોઘાને છુપાઈને જોતી ઘોઘી,
જાગતી ઝડપાઈ ગઈ...
બે અર્થમાં....
અર્થાત્ 1 ઘોઘો જાગતો નીંદમા...
અર્થાત્ 2 ને જાગતી ઘોઘી ઊંઘમા...
અને પછી, બંને વચ્ચે,
બે મતલબની બબાલ શરુ થઈ....
પગ પછાડતી ઘોઘી અંદર આવી,
વાત બદલાવી ગુસ્સે થઈ બોલી..
ઘોઘા...તું જાણ્યા જોયા વિના જે મનમાં આવે એ ના બોલ હોં ...
પછી મને તારા પર બૌ ગુસ્સો આવે છે ...
જાણવાનું શું હોય એમાં ઘોઘી ... જે જોયું એજ તો કહ્યું ...
"શું જોયું , શું જોયું તે હે બોલતો"
ઘોઘાનો કાઠલો પકડી ઘોઘી એ ગુસ્સે થઈ કહ્યું.
પોતાના કાઠલાને ઘોઘીના નાજુક પંજામથી છોડાવતા ઘોઘાએ કહ્યું ...
શું જોયું શું, મે એજ જોયું કે તું મને જોતી હતી ...
અક્કલ વગરના......
હુ શા માટે તને છુપાઈને જોઊ..!
જ્યારે કે તું સતત સામે હોય,
હોય નૈ ...
છે જ !
તો પછી ! છુપાઈ ને કેમ ?
અરે પણ ...
હું શા માટે તને છુપાઈ ને જાઉં !
ઘોઘા હું તો એટલા માટે બહાર ઊભી હતી કે.,,,
ઘોઘી જુઠો ખુલાસો પુરો કરે એ પહેલાં જ,
ઘોઘાએ કહ્યું,
લે, બોલ...! એ મને શું ખબર કે,
તુ શા માટે મને છુપાઈને જુવે...
અરે....
મે તને પુછ્યુ નથી... હુ તને કૌ છુ...!
શું....?
અરે પણ શુ ! શું !, પુરુ સાંભળવુ તો છે નૈ તારે...
જા જા હવે બેઉ કાન ખુલ્લા છે મારે....
તારે એક જ કાન હોવો જોઈતો હતો...
હે એવુ..!
તારી માફક એક આંખે જોવા જેવુ નૈ....
શુ બોલે છે તુ કૈ ખબર નથી પડતી....
સીધુજ તો કૌ છુ લે પણ ,
જેમ તુ અધખુલ્લા દરવાજે ઊભી મને એક
આંખે જોતી હતી એમજ ને ..!
અરે પણ હુ તને જોવા નહોતી આવી...
કે ના તો છુપાઈને તને જોતી હતી,
અક્કલ વગરના પુરી વાત તો સાંભળ....
ના પુરુ બોલવુ, ના સાંભળવુ....
જે મનમા આવે એ બાફવુ....
કાચુ તે નૈ ખાવાતા હોય કૈ,
હાં હાં હવે... એતો ખબર છે બધી...
હાં તો પછી,
છુપાઈને એક આંખે કેમ જોતી હતી..
અરે... પણ...
પણ બણ કૈ નૈ અંદર આવી ને જુવે કે બહાર
ઊભી છુપાઇને,
એક આંખે જુવે કે બંધ આંખે...
હુ દેખાતો હોઇશ એટલોજ દેખાઈશ સમજી...!
કદાચ બંધ આંખે પુર્ણ.....
ક્યાથી ક્યાં વાત લઈ જાય છે ખબર નથી પડતી.!
હું આ અક્કલ વગરનાને સૂતેલો જોઈ,
તેની ઊંઘ ના બગડે એટલા માટે અંદર ના ગઈ ....
અને હજુ ઘેર પાછું જવાનું વિચારતી હતી ને અક્કલ વગરનો જાગી ગયો....
બસ મને દરવાજે ઊભેલી જોઈ ગયો અને ,,,
ઘોઘી મનોમન આવું બબડે ! એનાથી ભલા ઘોઘાને શું ફર્ક પડે ..!
એતો માથા પાછળ હાથ રાખી,
ટીપોય પર પગ લંબાવી બસ બોલ્યે જાય છે ...
શું વાત હતી, શું નહીં, એ કૈ નૈ....
બસ મનમાં જે આવ્યું એ બોલ્યે જાવું એજ એની મસ્તી ...
ઘોઘી ઘોઘા સામે ક્યારની ઊભી છે ,
પણ બકબક કરતો ઘોઘો ઘોઘીને બેસવાનુય નથી કહેતો ...
અંતે ઊભા ઊભા અકળાઇ ગયેલી ઘોઘીએ ટીપોય પરથી,
ઘોઘાના બેઉ પગ ઉપાડી જટ્કા સાથે નીચે મૂક્યા અને બોલી..
અક્કલ વગરનો તેમાં !
પોતે તો આરામથી બેઠો છે !
હું ક્યારની સામે ઊભી છું તો બેસવાનું પણ કહેતો નથી...
આમ બોલી ઘોઘી ઘોઘા સામે, ટીપોય પર ધબ્બ દઈને બેસી ગઈ...
ઘોઘો કહે,
ઘોઘી... તૂટી જશે હો..!
ખાવાપીવા એક ટીપોય છે સાચવજે નૈ તો પછીથી ,
ચાય કે ભોજનની થાળી તારા ખોળા પર રાખવી પડશે...
ઘોઘાની વાત સાંભળી ઘોઘીને ટીપોય તોડી નાખવાની ઈચ્છા થઈ આવી ...
મનોમન કલ્પના કરી કેવી મજા આવે જો એવું થાય ....
થોડી ક્ષણ બબાલ ભૂલી ઘોઘી ઘોઘા સામે ટગર ટગર જોવા લાગી ...
વાત કરતા કરતા ઘોઘો ઊભો થઈને ખુલ્લી બારી પાસે જતો રહ્યો ...
બારીમાથી ખુલ્લા વિશાળ આકાશને અને, આકાશી તેજને તાકી રહ્યો ...
બારી પાસે આકાશ સામે જોઈને ઘોઘો બોલ્યે જતો હતો...
ઘોઘી, ક્યારેક બારી દરવાજા બંધ કરી,
કોઇ એકાદ, ઝીણા છિદ્રમાથી બહાર જોજે..!
તને વિશાળ ખુલ્લુ આકાશ દેખાશે...
'ને બંધ આંખે દેખાશે બ્રહ્માંડ....
પણ ઘોઘી બંધ ઘરની બહાર થોડેજ દુરથી જોજે..!
તને એ ઝીણુ છિદ્ર પણ નૈ દેખાય....
હવે તો ઘોઘી બાકી બધી બબાલ સાવ ભુલી ગઈ
ઘોઘાના સોફા સામે પડેલી ટીપોય પરબેઠેલી ઘોઘી ,
અપલક એક ધ્યાને એકધારુ બોલતા ઘોઘાને સાંભળતી હતી..
ઘોઘો વાત કરતા કરતા ક્યારે ખુલ્લી બારી પાસે ગયો,
ઘોઘીને ખબર ના રહી...
બારી ની બહાર "આકાશી તેજ" તરફ તાકતો ઘોઘો અંતે ચુપ થયો...
અને સન્નાટો ....
થોડીવાર ઘોઘીને ઘોઘો સાવ પાસે છે એવો ભાસ થયો ...
એ હદે ઘોઘી ઘોઘામાં કે પછી તેની વાતોમાં ખબર નૈ તલ્લીન થઈ ગયેલી ..
ઘોઘી તંદ્રા માથી જાગી ...
જોયું તો ઘોઘો પાસે પણ ના હતો અને સામે પણ ના હતો ....
એ તો હજુ બારી પાસે ઊભીને આકાશને તાકી રહ્યો હતો...
ઘોઘીના મનમાં ઊંડે ઊંડે ઘોઘાના શબ્દો પડઘાતા હતા...
ઘોઘી મનોમન બબડે છે .
ખબર નથી ક્યાથી ક્યાં વાત લઈ જાય છે !
વાતો સાથે જાણે ખુદ ક્યાક વહી જાય છે ..!
સમજાતું નથી આ ઘોઘો શું બોલે છે , શું કહે છે ?
ઘોઘો કાયમ બસ આમજ ના સમજાય એવી ,
બે મતલબ ની ગોલ ગોલ, બોલ બોલ કરતો હોય,
એક વાર ઘોઘીએ ઘોઘાને પુછ્યુ, કહ્યુ,
ઘોઘા તને ભાન હોય છે..?
ક્યારે તુ શુ બોલે છે, બાફે છે..?
ત્યારે ઘોઘાએ જવાબ આપ્યો...
ઘોઘી જ્યારે ભાનમા આવીશ ને...
ત્યારે હુ મૌન થઈ જઈશ....
ઘોઘી ની છાતીમાં ફાળ પડી.....
ક્ષણભર ભીતર સુનકાર થઈ ગયો.....
હે, ઘોઘા તુ કદિ ભાનમા ના આવે...
અનાયાસે ઘોઘીના મુખેથી પ્રાર્થના સરી પડી...
ઈશ્વર તને કદિ ભાનમા ના લાવે...
હે ,ઈશ્વર તું આ ઘોઘાને કદિ ભાનમાં ના લાવજે ...
એ જૂની વાત યાદ આવતા,
ઘોઘીએ ઘોઘાને કોઈજ સવાલ ના કર્યો...
અને બસ મનોમન આટલુ જ બોલી
ખૈર જે બોલે, જે કહે ,
પણ સ્સાલી મજા પડે છે ...
બારી પાસે ઊભી આકાશને તાકતા,
બોલતા બોલતા અચાનક ચૂપ થઈ ગયેલા ,
ઘોઘા પાસે ઘોઘી હળવા પગલે, બાતા પગલે ઘોઘા પાસે ગઈ ...
અને ઘણા સમય પછી ઘોઘી ઘોઘાને પાછળથી ગળે વળગી...
અને ઊછળી ઊછળીને ઘોઘી ઘોઘાને કહે છે ..
ઘોઘા તુ, સી,ગ્રેટ...”તું સીગરેટ”
ઘોઘો પાછું ફરી, બે હાથે ઘોઘીને ખભેથીપકડી,
ઘોઘીની આંખો સામે તાકીને ઘોઘાએ ઘોઘીને કહ્યું..
હાં હાં હું સીગરેટ અને તુ માચીસ...
ચાલ હવે જટ પેટાવ....
એટલે કસકસાવી ને ખેંચી લઈયે કસ જીંદગીનો.....
No comments:
Post a Comment