Saturday, 24 March 2018

બૌ દૂ:ખ થાય છે લૂઉઅ..!


બૌ દૂ:ખ થાય છે લૂઉઅ....! 
જ્યારે જ્યારે મારાથી  ભૂલ ભૂલમાં ભૂલથી કોઈ ભૂલ થાય છે ... 
आप ने याद दिलाया तो मुझे याद आया
के मेरे दिल पे पड़ा था कोई ग़म का साया
आप ने याद दिलाया  ...

मैं भी क्या चीज़ हूँ खाया था कभी तीर कोई
दर्द अब जा के उठा चोट लगे देर हुई
तुमको हमदर्द जो पाया तो मुझे याद आया
के मेरे दिल पे पड़ा था कोई ग़म का साया ...

मैं ज़मीं पर हूँ न समझा न परखना चाहा
आसमाँ पर ये कदम झूम के रखना चाहा
आज जो सर को झुकाया तो मुझे याद आया
के मेरे दिल पे पड़ा था कोई ग़म का साया ...

बस किसीने मुजे ये ना कहा की , 
लता:
मैं ने भी सोच लिया साथ निभाने के लिये
दूर तक आऊंगी मैं तुमको मनाने के लिये
दिल ने एहसास दिलाया तो मुझे याद आया
के मेरे दिल पे पड़ा था कोई ग़म का साया ...

તે રાત્રે મારી હાલત ખૂબ ખરાબ થયેલી ... 

જ્યારે મારી ભૂલના લીધે મારા ભાઈબંધ ના કાગળિયા ફાટી ગયેલા ... 

મને એમ કે હું એના શબ્દોને અહી સારી રીતે સાચવી લઉં .. 

પણ ત્યારે મને આ બધુ બૌ ફાવતું નહીં ... 

ઉપરથી ભાષા અંગ્રેજી 

કૈ સમજાય નહીં ..! 

અને તે રાત્રે હોશે હોશે હું ભાઈબંધના ઝર્ઝરિત કાગળિયાનો થપ્પો લઈ બેસી ગયો . 


એક તો કાગળિયા સાવ જૂના અને ઝર્ઝરિત ... 

અકલે અક્ષર ઝાંખા થઈ ગયેલા ... 

અને પાછા એના અક્ષર પણ સાવ ગરબડીયા ... 

અકલે માંડ માંડ ઊકલે  ... 

છતાં ..

એક પછી એક કાગળ ઉકેલી ઉકેલીને 

હું અહી છાપતો રહ્યો છાપતોજ રહ્યો 

મધ રાત સુધી ... 

પંદર કાગળિયા છાપી નાખ્યા મસ્ત અક્ષરે ... 

એ જોઈ જોઈને હું મનમાં ખુશ થતો વિચારતો હતો ... 

હાશ ... છુટકારો મળી ગયો ... 

 જૂના ઝર્ઝરિત કાગળિયામાથી ઉતારો કરીને

જૂના કાગળિયા સાચવવામાથી 

મને છુટકારો મળી ગયો ... 

એમ સમજી ...

મે તો પેલા કાગળિયા ફાળી નાખ્યા .... 

ફાડીને સાવ કરતાં સાવ ડૂચોજ વાળી નાખ્યા ... 

અને ત્યારે મને ભાઈબંધ ખૂબ યાદ આવ્યો ... 

કાશ આજે એ હોત અને આ બધુ જોત તો કેટલો ખુશ થાત ... 

ખૈર ..... 
જેવુ એનું ભાગ્ય ... 
જેવુ જેનું ભાગ્ય..... 

આમ મનને સમજાવી મે પોસ્ટ બટન પર ક્લિક કર્યું ... 

એકવાર... બે વાર...ત્રણ વાર.. વારંવાર... 

પણ પોસ્ટ  થાય  નહીં અને મને કઈ સમજાય નહીં .... 

બૌ મથામણ ના અંતે શું મતી ફરી કે મે રીલોડ કર્યું ... 

અને આ શું ..!!!? 

બધુ એક સામટું ગાયબ થઈ ગયું .... 

લખેલું પેજ ધોરું ધબ્બ થઈ ગયું ... 

હું રીતસરનો ઘાંઘો થઈ ગયો ... 

ખબર નૈ મારાથી ભૂલ ભૂલમાં શું ભૂલ થઈ ગઈ .... 

હ્રદયના ધબકારા તેજ થઈ ગયા ... 

અને મારી આંખમાથી 

મારી જાણ બહાર વહેવા લાગ્યા ... 

આંસુ ..! 

કારણ કે,

 એ વિચારો એ શબ્દો મારા નહોતા ...

કે મને પછી થી પણ કઈ યાદ આવે  ..! 

એ કાગળિયા એ શબ્દો તો 
અનંત અજ્ઞાનિની અમાનત હતા ... 

પછી તો મેજ ફાડીને ડૂચ્ચો વાળીને ફેંકેલા કાગળિયા પટમાંથી વીણી વીણી ને ફીંદવા માંડ્યો ...

એ ફાટેલા તૂટેલા  ડૂચ્ચો  વળેલા કાગળિયા જોડીને 
એ શબ્દો પાછા મળે એ આશે ગાંડા માફક...!

 હું  એ  ડૂચ્ચો  વાળેલા કાગળિયા ખોલવા માંડ્યો 
ખોલીને ટુકડા ટુકડા જોડાવાની ખૂબ કોશીષ કરી ... 

પણ, 

હવે એ શક્ય નહોતું ... 

કેમકે,જે કાગળિયા વર્ષોથી  બંધ કબાટમાં રહી રહીને... 

અનેક જીણી જીવાતોના ડંખ સહી સહીને .. 

 પહેલેથી ઝરીગયેલા હોય... 

અડધા પડધા મરી ગયેલા... 

મરવાના વાકે જીવી રહ્યા હોય ... 

એ મારાજ હાથે ફાટી તૂટીને ડૂચો વળી ગયા હોય ,

હવે ભલા એ કેમના જીવીત થાય ... 

હાય... 

હવે  એને શું જવાબ દઇશ ... 

જ્યારે હું પણ મરી જઇશ ... 

આ વિચારે બૌ રાતો મને જગાડયો અને ખૂબ રડાવ્યો ... 

આજે અત્યારે પણ મારી આંખો તગતગે છે ..! 

પણ  મારુ દુ:ખ એ છે કે મને રડતાં નથી આવડતું ... 

માંડ માંડ હું એ રાત અને એ કાગળિયાની વાત ભૂલ્યો હતો ,

ત્યાં આજે અચાનક સામે આવી 

એવિજ અકલેકે મારા જેવીજ ઘટનાનો ભોગ બનેલી 
લૂઉઅ 

અને એજ કરુણા ભરી લૂ ની પોસ્ટ ...!  

બૌ દૂ:ખ થાય છે ..!જ્યારે જ્યારે મારાથી ,

ભૂલ ભૂલમાં ભૂલથી કોઈ ભૂલ થાય છે ... 

આ ઇન્ટરનેટની દુનિયામાં આવ્યા પછી ,

 બૌ બધી ભૂલો થઈ ગઈ  છે મારાથી 

અભણ હોવાના નાતે..! 

જો કે ભૂલો તો વર્ષોથી મારાથી થૈ જાય છે ..! 

હું કૈ જાણી જોઈને નથી કરતો. 

પહેલા તો ભૂલ ભૂલમાં ભૂલ પડે તો, આકાશ નામનો એક દોસ્ત...!

મારી મદદે આવતો પહેલા તો એ મને ખૂબ વઢતો 

"ના આવડતું હોય તો શા માટે એવું કામ કરો છો ..?

આમ વઢિ અને પછી ,  

એ મારી કરેલી ભૂલો સુધારી દેતો ... 

પણ પછી ખબર નૈ અહીથી એ કેમ ...?

અને ક્યાં ગાયબ થૈ ગયો.... 

આકાશ એ કોઈ પુરુષ નહોતો. 

 બલ્કે એક સુંદર સ્ત્રી હતી ...  

પણ હું  ક્યારેય જાહેરમાં તેને સ્ત્રી તરીકે સંબોધતો નહીં ... 

કારણ કે તો મારે અમર્યાદિત બોલવામાં 
એક મર્યાદા રાખવી પડે! 

 મારે મારા કઈ પણ બોલવામાં પર કાબુ રાખવો પડે ...

અને હું પાતળી મર્યાદા રેખા ધ્યાનમાં રાખીને 

કઈ પણ બે ધડક બોલવા ટેવાયેલો ...

પછી ચાહે તે પુરુષ હોય કે સ્ત્રી... 

એજ એજ કારણે તો ઘણા પુરૂષોને 
હું ખટકવા માંડ્યો આંખના કણાની માફક...! 

સ્ત્રીઓ કેન્દ્રમાં રહી એ બાબતે પણ ..!  

અને અકલેજ આમ તો જો કે ઘણી સ્ત્રીઓ પણ 
મારાથી દૂર ભાગી ગઈ ... 

જો કે મને એવિ બૌ દરકાર નહીં ..! 

અકલે બૌ સમય પછી ખબર પડે  કે કોઈ દૂર થયું છે મારાથી યા હુ દૂર થયો છુ ... 

મને કોઈ સ્ત્રીએ દૂર કર્યો છે તેનાથી .. 

એ વાતથી મને બૌ ફર્ક પડતો નહીં .! 

આ અદ્રશ્ય દુનિયા એવી અજીબ છે કે,  

જે ક્યાય ના ચાલે તે અહી ચાલી જાય ... 

હું ના ચાલ્યો એ વાત નોખી છે જો કે ... 

અને એ વાતનો મને બૌ અફસોસ પણ નથી ... 

કારણ કે મારે મન નિતાંત એકાંત  ભર્યુ 

આ ખંડેર.. 

અને ,

છેક દુનિયાના છેડે આવેલો આ ખૂણો 

મહત્વનો છે ..! 

અહી  ભાઈબંધોના શબ્દો સાથે 

હુ પણ શ્વાસ લઉં છું ..! 

ખૈર એ પછી પણ ભૂલોની ભરમાર .... 

ભૂલોનો સિલસિલો જારી છે .! 

પણ હવે હું જાતે મથું છું ..! 

કોઇની મદદ વગર ...

રાતના અંધારે અંતરના અજવાળે 

એકલો એકલો લૌચા મારુ છું .... 

ભૂલો કરું છું... 

ભૂલોમાથી આવડે એવું શીખું છું... 

સુધરે તો ભૂલો સુધારું છું ... 

અને ના સુધરે તો, 

જેમનું તેમ મૂકીને ઊંઘી જાઉં છું ..!  

જો કે , કો'ક સુધારે તો, 

મારી ભૂલો ને કે મને  તો, 

સુધરવા સુધારવાની મારી તૈયારી છેજ  ..! 

પણ ..!

કોઈ સુધારે તો ..!

પણ, કોઈ વધારે  ભૂલો કરાવે તો  હું શું કરું ...? 

ખૈર ... 

આજે આવડી આ લૂ સાથે પણ એવુજ થયું . 

અકલે કે અસ્સલ મારા જેવુજ થયું અકલે , 

મે એને એનીજ પોસ્ટમાં કહ્યું કે ,

જે કહ્યું તે પોસ્ટમાં છે ..! 

અકલેજ એના શબ્દો સમેત એને પણ ,

પેલી દુનિયાથી દૂર .... 

અહીં 

જ્યાં કોઇની અવર જવર નથી ત્યાં ... 

અકલે કે .

એકાંત ખૂણે આવેલા... 

આ ખંડેરમાં હું તેને પણ 

તેના શબ્દો સમેત ખેંચી લાવ્યો છું .   

બ્લાસ્ટ :- 

ભાઈબંધ અનંત કહેતો કે ,

અરસ પરસ એક સરખી સમજ  અને અંતમાં .... 

એક બીજાની સંમતી થી કરેલા 

 કોઈ પણ કાર્યને  ...

પ્રેમ કહેવાય ... 

અને ,પ્રેમથી કરેલા કોઈ પણ કાર્યને જેમા, 

બંને ને સરખોજ આનંદ મળે 

તેનેજ સંભોગ કહેવાય ... 

બાકી 

એ સિવાય માત્ર નિજ સ્વાર્થે , 

બીજા પાત્ર યાની કી ,

સામેના પાત્રની ઈચ્છા જાણ્યા વિના 

કે સામેના પાત્રની ઈચ્છા વગર કરેલા 
યા કરવામાં આવતા ... 

કોઈ પણ કાર્ય ને બળાત્કાર કહેવાય ... 

અને હું ક્યારેય બળાત્કાર નથી કરતો ...

"અનંત"અંતરથી અલગારી હું .  
અલૌકિક ... 
પરમ ચરમ ... પ્રેમનો પૂજારી છું..! 

આવું અનંત કહેતો.  

જ્યારે અજ્ઞાની કહેતો કે .. 

દુનિયા સ્વાર્થ વગરની હોવાની કલ્પના મૂર્ખાઓ કરે... 

સ્વાર્થ કે અપેક્ષા વગર જીવન શ્ક્યજ નથી... 

પ્રેમ,વ્હાલ આનંદ,અને  હુંફ ની તીવ્ર ભૂખ .! 
થકીજ આ વિશાળ જગત... 

અઢળક સ્ત્રી અને પુરુષોથી ખીચોખીચ ભરાઈ ગયું છે ..! ભરાઈ રહ્યું છે ..! 

જે અપેક્ષા સ્વાર્થ કે શરત વગરના પ્રેમની 

વાતો કરે  છે તે બિલકુલ ખોટ્ટા છે ..!

અને કદાચ કોઈ એવું ઇચ્છતા 

યા તો એવું જીવતા હોય તો, 

ખરેખર એ  લોકો જીવતા નથી મરેલા છે ... 

ઝંખના વગરનુ જીવન જીવન છેજ નહીં. 
જેને કોઈ ઝંખના નથી તે જીવતા નથી. 
મરેલા છે. 

કેમકે મરેલાને કોઈજ ઈચ્છા અપેક્ષા કે, 
ઝંખના ના હોય ... 

અને જે સ્વાર્થ કે શરત વગરના જીવનની કે પછી ,

અપેક્ષા વગરના પ્રેમની વાતો કરે છે , 

તેની ભીતર ઊંડે ઊંડે ખતરનાક. ! 

 સ્વાર્થ છુપાયો હોય છે ..!

"એવા લોકોથી બચવું " 

જો કે આ વાત જ્યારે અજ્ઞાનીએ કહેલી ત્યારે.. .

અનંતે પણ 

તેને સમર્થન આપતા કહેલું કે , 

જે વર્ષો પહેલા અહી ક્યાક મે કહેલું પણ છે ... 

અજ્ઞાનિની વાતને સમર્થન આપતા અનંત કહેતો કે 

કોઈ પણ જાતની અપેક્ષા કે 
શરત વગર પ્રેમ શ્ક્યજ નથી ..! 

આવું બોલનાર પણ કોઈને કોઈ અપેક્ષાને આધીન આવું બધુ બોલતા હોય છે.! 

અને એવી ખોટ્ટી ફિલોસોફી ઠોકનાર ... 

સ્ત્રી કે પુરુષ .... 

એક બીજાને છેતરે છે ... 

આવું જૂઠ બોલવા કરતાં... 
 હું ચૂપ રહેવાનુ પસંદ કરીશ ...

જુઠા વચનો આપી  "અનંત " 
હું કોઈને છેતરીશ નહીં ... 
છેતરાઈશ જઈશ...  
"અનંત"
અને ,
અજ્ઞાની કહેતો કે , 
સ્વાર્થ વગરનું જીવન શ્ક્યજ નથી .. 
તો, 
"અજ્ઞાની" હું ક્યાં કહું છું કે સ્વાર્થ હોવોજ ના જોઈએ ... 
પણ..! સ્વાર્થમાં પણ કોઈ છુપો પરમાર્થ હોવો જોઇયે ...
"અજ્ઞાની"
*બ્લાસ્ટ* 

પ્રેમીઓને મળતા રોકે સ્વજનો સમાજ 
અનેક કારણે જેમ તને તારૂ ભણતર રોકે છે. 
એમ "અનંત" મને રોકે છે મારી અભણતા.
રોકવા ને તો સૌ રોકી શકે આપણને મળતા.
મગર કોઇ રોકી ના શકે આપણને "અનંત" 
દુર છતાં આપસમાં ભીતર ભીતર ઝણઝણતા...
"અનંત"
આપણને મળતા
તને તારૂ ભણતર રોકી શકે છે.
અને, 
મને મારી અભણતા રોકી શકે છે.
મગર તુજ કે' ભલા દૂર દૂર રહી ને
શું કોઈ આપણને ઝણઝણતા રોકી શકે છે.!?
તો ચાલ આપણે કદી મળીએ કે ના મળીએ 
મગર દૂર દૂર રહીને અનંત ઝણઝણીએ.... 
"અનંત" 

  




   
હમણાં મે એક પોસ્ટ ટાઈપ કરી પણ અચાનક રિફ્રેશનું બટન ક્લિક થઈ ગયું ને ટાઈપ કરેલ પોસ્ટ જતી રહી. કેવું કરુણ!
અને હવે મને બીજી વાર લખવાનીય આળસ ચડે છે 😩

LikeShow more reactions
Comment
Comments
Dayalbhai Gundarniya ના લખવુ
Manage



LikeShow more reactions
Reply1h
Jamaal Quraishee અને હજુ આને રસાયણશાસ્ત્રી બનવું સે બોલો... 😝
Manage



LikeShow more reactions
Reply1h
Nilam Gundaraniya આપી દય એમ નય આપ 😛
Manage



LikeShow more reactions
Reply55m
નિર્દોષ ગુનેગાર બૌ કરૂણ હોં લૂ બૌવજ કરુણ..
Manage



LikeShow more reactions
Reply1h
નિર્દોષ ગુનેગાર 
એક વાર મારે પણ એવુ થ્યુ તુ હો લૂ
એક રાત્રે હુ ભાઈબંધના જૂના ઝર્ર ઝર્રીત કાગળીયાનો થપ્પો લૈન બેઠો

માંડ ઉકલે એવા આછા અને ગરબડીયા અક્ષરો ઉકેલી ઊકેલીને

પંદર કાગળીયા બ્લોગ પર લખીને

ફાડી નાખ્યા...
કામ પત્યુ

પોસ્ટ કર્યું

અને પથ્થારી ફરી ગૈ

નેટ ડીસકનેક્ટ થૈ ગયે, લૂ

મને ખબર નૈ

બે ત્રણ ટ્રાય મારી પણ પોસ્ટ થાયજ નૈ અંતે મે કંટાળીને રીલોડ કર્યું અને બધૂ ધોરૂ...

હવે હું એને શું જવાબ દૈશ...
જ્યારે હું પણ મરી જૈશ ... 
હું ઉપર જૈ એને શું જવાબ દૈશ...
એ ફીકરે ...એ વિચારે ...
 
દિલ ધક ધક 'ને આંખ તગ તગ...

પાછા કાગળ ફાડી નાખેલા...

ફાડીને સાવ ડૂચ્ચો વાળી નાખેલા ...  મારી આ પીડા ...!તારા સીવાય કોણ સમજે લૂ... કોણ સમજે...જા.. 

આજથી આપણે સમદૂખીયા
Manage



LikeShow more reactions
Reply38mEdited
Nilam Gundaraniya કેવું લાગી આવે 😓
Manage



LikeShow more reactions
Reply59m
નિર્દોષ ગુનેગાર વાત જવાદે..
માંડ ભૂલ્યો તો
તે યાદ કરાયુ

અને,,,

Manage



LikeShow more reactions
Reply39m
નિર્દોષ ગુનેગાર મારીય આંખમાં પાછુ આંસુ આયુ...
પણ મારૂ દુ:ખ એછે લૂ
કે મન રોતાય નથ આવડતૂ

Manage



LikeShow more reactions
Reply33m
जो हमने दास्तां अपनी सुनाई, आप क्यों रोए
तबाही तो हमारे दिल पे आई, आप क्यों रोए

हमारा दर्द-ए-ग़म है ये, इसे क्यों आप सहते हैं
ये क्यों आँसू हमारे, आपकी आँखों से बहते हैं
ग़मों की आग हमने खुद लगाई, आप क्यों रोए

बहुत रोए मगर अब आपकी खातिर न रोएंगे
न अपना चैन खोकर आपका हम चैन खोएंगे
कयामत आपके अश्कों ने ढाई, आप क्यों रोए

न ये आँसू रुके तो देखिये, हम भी रो देंगे
हम अपने आँसुओं में चाँद तारों को डुबो देंगे
फ़ना हो जाएगी सारी खुदाई, आप क्यों रोए
અને પછી ...
એક પછી એક ઘટના યાદ આવવા લાગી મને. 
અને હર એક ઘટના સાથે વણાયેલ જોડાયેલ .. 
કોઈને કોઈ ગીત યા ગઝલ ... 
મારી ભીતર ગુંજવા લાગ્યા દર્દ સમેત ... 
પછી આંખ સામે તરવારવા લાગ્યો લઘરવઘર અનંત ... 
દાઢી ધારી અજ્ઞાની ... 
અને હું ઓગળી ગયો ... 
પહોંચી આવ્યો હું ...  
ભીડભાડ ભરી દુનિયાથી દૂર ..દૂર...  
છેક એક  ખૂણે આવેલા ખંડેરના એક ખૂણામાં... 
ચૂપચાપ નમ આંખે સાભાળતો રહ્યો ...  
વર્ષો પહેલા અમે જે સાથે સાંભળતા 
એ ગીત-ઑ ગઝલ ... 
આમ કાપતો રહ્યો જીંદગીની બાકી મજલ... 
એકલો એકલો ચાલતા ચાલતા 
 અચાનક યાદ આવી જાય છે... 
શબ્દો અનંતના ..   
ઈવડો ઈ વર્ષોથી વર્ષો પહેલા કે'તો કે,,,
તન્હા તન્હા "અનંત" સફરનો રસ્તો,
ખૂટતો નથી..!
ખૂટે છે જિંદગી મગર પ્રણયનો રસ્તો,
ખૂટતો નથી...!

"અનંત"
उम्र भर मीटती नहीं "अनंत" ये दो भूख..!
एक प्रेम की ईच्छा और दूजे प्रेमी से हुंफ..!

"अनंत"


https://www.facebook.com/katira.paresh/posts/1405537756222588

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=638038516305853&set=a.179957832113926.34364.100002991311961&type=3




https://www.facebook.com/photo.php?fbid=181486258627750&set=a.119481608161549.20378.100002991311961&type=3


https://youtu.be/aRnI2xb2biI

લૂ તમારી પોસ્ટ હું તમારી રાજા વગર દૂર એકાંતે આવેલા આ ખંડેર પર લઈ આવ્યો છું..! કેમ મને પૂછ્યા વિના લઈ ગયા ...?

એમ ના કહેજો
બસ એને ત્યાં રહેવા દેજો ... આ પણ એક ભૂલ જ કહેવાય આમ તો જો કે , પણ કાયમ ભૂલ ભૂલમાં મારાથી ભૂલ થઈ જતી હોય છે મારો વાંક નથી હોતો ... પણ આજે એવું નથી ...

અને બધુ બહાર નથી બોલી શકાતું અકલે

No comments:

Post a Comment