પ્રેમ ની રાખ.!

 વર્ષો પહેલાની અમારી દુનિયા અલગ હતી... 

અમારી મહેફિલ અલૌકિક હતી .....

અનંત વારંવાર પ્રેમમાં પડતો કે પછી, 

એને કોઈ પાડી દેતું ખબર નૈ ... 

પણ પછી તે છોલાતો ,ઘવાતો ,ચિલ્લાતો , પીડાતો ... 

' ને ફરી પાછો ધૂળ ખંખેરી ઊભો થતો અનંત ... 

હ્રદયના ઘાવ પર થાગડ થીગડ કરી જરી ઠીક થતો, 

'ને ફરી ,

એ એજ પીડતા પ્રેમની ધૂળ માથે ચડાવતો ... 

વર્ષો પહેલા અમે ત્રણેય ઝર્ઝરિત મહોલ્લામાં રાત્રે મળતા ... 

ચાય ની ચૂસ્કી સાથે અમારી મહેફિલ જામતી ... 

ત્યારે એક તરફ આખી દુનિયા, 

એક તરફ અમારી અલૌકિક જગ્યા...

એકલે, એક સાંકડી ગલીની ભીતર... 

છેક છેવાડે ખૂણે આવેલૂ ખંડેર જેવુ ઘર...... 

'ને અમારી મસ્તી ભરી અલૌકિક મહેફિલ... 

નિજમાં ખોવાયા પછી.... 

અમને ખબર ના પડતી..... 

કે, લશ્કર ક્યાં લડે છે ... 

આવીજ એક મસ્તી ભરી રાત્રે....

ચાય સાથે, 

અમે મળ્યા ત્યારે ... 

વારંવાર પ્રેમમાં પડતાં આખડતા અનંતને મે પૂછ્યું. 

યાર્ર અનંત.. 

આકલી બધી તકલીફ અને પીડા પછી પણ તું ... 

શા માટે પડે છે પ્રેમમાં...? 

ત્યારે ચાયની એક જોરદાર ચૂસ્કી ભરી, 

આખે આખો કપ એક ઘુંટડે ખાલી કરી 

અનંત બોલ્યો ... 

પરીયા... પ્રેમ મારી દુનિયા છે ..! 

આખરે પ્રેમ જ પરમ સત્ય છે , બાકી બધુ બકવાસ... 

આવું  એને પડી આખડી વારંવાર પ્રેમની ઠોકરે ચડી

સમજાયું હશે કદાચ ...! 

પછી વાત આગળ ચલાવતા એ બોલ્યો ....

જો કે કોઈ રિબાવે તોય મજા આવે ... 

એવી એક જ ચીજ છે પરીયા અને એ છે "પ્રેમ, ઈશ્ક "...  

અને એ જ પ્રેમ છે, જેમાં કોઈ તડપાવે તો ઔર આનંદ આવે ..... 

જોકે અપવાદ રૂપ કોઈ કોઈને ગુસ્સો પણ આવે ... 

એ બોલતો હતો, અને અમે બન્ને ,

હું અને અજ્ઞાની ધ્યાનથી સાંભળતા હતા. 

એ આગળ બોલ્યો ... 

પરીયા પ્રેમ કદાચ ક્યારેય સરળતાથી પ્રાપ્ત ના થાય ... 

સરળતા થી મળી જાય એ પ્રેમ 

શંકાના દાયરામાં આવી જાય કદાચ ! 

જોકે સરળતાથી મળે એનો સ્વાદ પણ ક્ષણિક હોય છે ... 

મજા તો ત્યારે છે પરીયા..... 

જ્યારે સખત તરસ લાગે ત્યારે...... 

બડી મુશ્કિલથી બે બુંદ પાણી  મળે ...

એટલે જ એ ખુદને કહેતો સમજાવતો કે, 

"અનંત" તરસ વધવા દે સતત અનંત.... 

મૃગજળ પાછળ મૃગ માફક દોડ નહી..! 

અને પછી અનંત આગળ વાત ચલાવે છે 

પરીયા..... 

ભૂખ જોરદાર લાગી હોય ને થોડું ભોજન મળે ... 

તો એક કોળીયાનો સ્વાદ પણ ઉમ્ર ભાર યાદ રહી જાય ...  

આવીજ ભૂખ અને તરસ પ્રેમની પણ લાગવી જોઇયે ... 

અને પછી એણે ફરી એજ શેર જરા અલગ ભણ્યો .... 

તરસ વધવા દેવી સતત સખત "અનંત" 

મૃગ જળ આગળ પાછળ નહીં દોડવાનું... 

 "અનંત" બોલીને જરા ચૂપ થયો ત્યારે 

ક્યારનો મૌન બેઠેલો અજ્ઞાની દાઢી પાર હાથ ફરાવતા 

અનંત ને સંબોધતા બોલ્યો ...

"અજ્ઞાની" જો તારે સુખ પામવું હોય અનંત ... 

તો પકડવાનું નહીં કશુંજ ! બલ્કે છોડવાનું ... 

પાછળ દોડશે તો દૂર જશે .... 

છોડશે અગર તો ચરણે હશે ... 

"અજ્ઞાની" ની વાત મારે ઉપરથી ગઈ  .... 

મારે એટલું મગજ કે સમજ નૈ ને અટલે ભઇ ... 

બીજું કઈ નઇ  

ઘણી બધી વાતો ના અંતે અનંતે ,

મારા શરૂઆત ના સવાલના જવાબમાં કહ્યું કે ....

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

એમાં શું ખોટું છે ..!!!  

   

છૂટા પડવું, મળવું , મળીને  ફરી છૂટા પડવું,  છૂટા પડી ફરી પાછું મળવું ગમે છે. 

યુગોથી નિરંતર ચાલતી આ પ્રક્રિયા છે. પ્રિયે ! મને આટલુ  જ  સમજવું  ગમે છે.  

 

કૈ વર્ષો અંગારા સાથે રહી રહીને, હું પણ થઈ ગયો છું  અસસ્લ અંગારા જેવો જ !     

હવે મને ઠંડુગાર થવું પોસાય ના. તેથી સ્તો સૌંદર્ય પણ મને ધગ ધગતું ગમે છે.     

 

અને જો મને પ્રેમથી ઊભું કરનાર કોઈ હોય તો,  ગમે ત્યારે ને ગમે તે ઉમરે એક- 

મનેજ નહીં ! સુંદર,પ્રેમાળ,ચાહનાર જો મળે તો કોઈને પણ પ્રેમમાં પડવું ગમે છે.  

 

મિલનમાં જેટલી ખુશી, એટલુજ વિરહનું દૂ:ખ,  જેટલુ ઊંડું દૂ:ખ એટલું ગહેરું સુખ,

પીડામાં આનંદ એજ કારણ મને પ્રેમમાં તડપવું અને વિયોગમાં  ટળવળવું ગમે છે      

 

યુગો યુગોથી મળવું છૂટા પડવું,  'ને ફરી પાછું મળવાનું  નિશ્ચિત હોય છે. ખરેખર !  

મગર હાં જ્યારે સમય પાકે ત્યારેજ .! આમ સપનાને પણ સપનાનું ફળવું ગમે છે. 

 

તો, જ્યાં સુધી કે આપણે મળી શકીએ ના રૂબરૂ , તારી ખબર નૈ તું મળશે કે કેમ?

ખૈર જોયું જશે જે થશે !  ફિલહાલ તો શબ્દ કલ્પનાના સહારે તને મળવું ગમે છે.    

 

હાં ટેરવાના સ્પર્શની ઝંખના ખરી જ..! ઝંકૃત થવાશે કદીક, તો થશુ, એમાં શું !      

પણ ત્યાં સુધી ! તારા પ્રેમાળ સ્વર અને શબ્દોના સ્પર્શથી મને ઝણઝણવું ગમે.છે.   

 

મંઝીલમાં નહીં, મજા સફરમાં આવે છે મને ! નૈ તો મંઝીલ તો હાથ વેંતમાં જ છે. 

પણ શું છે પ્રિયે કે, પ્રિય આદત છે મારી કે, મને તો બસ આમજ ભટકવું ગમે છે.  

 

“અનંત” કોણે કહ્યું તૂટેલું કદિ 'સંધાય ના.! હોય મન મોતી કે પછી કાંચ ! પણ હાં !    

બન્ને ટુકડાને તપવું પડે , ઓગળવું પડે, ઓગળે તે સંધાય, મને ઓગળવું ગમે છે . 

 

શું ખોટું કહ્યું મે ? જે હકીકત છે બસ તેજ કહી છે ! તું સ્વીકાર કે ના સ્વીકાર પ્રિયે..  

એ મરજી તારી, મને તો જે ભીતર હોય, સત્ય હોય, બસ એ સીધુંજ  કહેવું ગમે છે.

 

"અનંત"         

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

 

 બ્લાસ્ટ :- 

કોઈ કહે એટલે માની લેવું એ મને નથી ફાવતું ... 

કહેતા હોય એને કહેવા દો કે, મન મોતી ને કાંચ તૂટ્યા પછી કદિ સંધાય ના.!

 

અગર જો સંધાય થૂંકના સાંધે તોય, જોડાયું હોય જ્યાં જ્યાં સાંધો દેખાય ત્યાં . 

 

પણ અગર જો બન્ને ટુકડાને ભેગા કરી ઓગાળીને ... 

ફરી પ્રેમના બિબામાં ઢળીએ ઢાળીએ એક બીજાને તો...

પછી સાંધો દેખાવાનો સવાલ જ નથી રહેતો ... 

 

પણ હા ! પ્રેમમાં તપવા,ઓગળવા,પીગળવાની તૈયારી....

બન્ને ટુકડાની હોવી જોઇયે ...

 

ગમે તેવી ગેર સમજની ગાંઠ પ્રેમથી અને સમજણ થી ઓગળે છે. 

 

'ગમે' તેવો ઘાટ પ્રેમથી ઘડાય છે... બે અર્થમાં ...

 

ગમે !  તેવો ઘાટ અર્થાત :- ગમતો ઘાટ.

ગમે તેવો ઘાટ અર્થાત :- ના ગમે તેવો ... 

કોણે કહ્યું કે સંધાય ના કદિ' મન ,મોતી ,કે કાંચ ... 

"અનંત" જગાડ પ્રેમ , 'ને લગાડ દિલમાં આગ ... 

સ્વાર્થ ઈર્ષા ,અહંમ , આ બધુ પ્રેમની ભઢ્ઢીમાં નાખ ... 

તો ઓગળીને એકાકાર થઈ જાય મન.મોતી,કે કાંચ.. 

"અનંત"

 

અર્થાત :- પ્રેમ હોય તો, પ્રેમથી પ્રેમનો મન ગમતો ઘાટ ઘડી શકાય....

 

 જોકે એણે ચોખવટ પણ કરેલી કે ...

લખવા બોલવા જેટલું આ સહેલું સરળ નથી જ ! 

ખૂબ અઘરું છે ,કઠિન છે..  અતી.. અતી...  અતી ..... 

 

લેકિન ! ઈચ્છા  જો દ્રઢ હોય તો અશક્ય કશું જ નથી...! 

પ્રેમમાં ઓગાળવું પડે પીગળવું પડે કઠણ ર્યે મેળ નો પડે ભૈ ... 

અને પછી થાકેલો ...

"અનંત" આટલું કહીને  ખુરશી પર જ ઢળી ગયો ... 

અજ્ઞાની ની રજા લઈ હું અંધારમાં ઓગળી ગયો... 

અર્થાત :- ઘર ભેગીનો થઈ ગ્યો...

@@@@@

વર્ષો પહેલાની આ સત્ય ઘટના છે..! 

રાતની નીરવ શાંતી વચ્ચે... 

ખંડેર ના એકાંતમાં જ્યારે 

અમે ત્રણેય ભાઈબંધો મળતાં..! 

ત્યારે ઘણી વાતો પર સતત સખત 

મનન મંથન કરતાં... 

તે રાત્રે ચાય પીતા પીતા મે અનંતને કહ્યું. 

અનંત, સાંભળ્યું છે કે, 

મન મોતી ને કાંચ એકવાર તૂટયા પછી, 

ફરી ક્યારેય સંધાતા નથી.! 

શું આ સાચુ છે.? 

બે શક્ક.! આ સત્ય છે પરીયા.. 

પણ પુર્ણ નથી અર્ધ સત્ય છે.! 

અનંતે દ્રઢતા પુર્વક કહ્યું. 

મે પુછ્યું તો પુર્ણ સત્ય શું છે.? 

જવાબમાં અનંતે કહ્યું. 

જો પરીયા મન મોતી કે કાંચ 

જાણે અજાણે તુટી જાય... 

પણ બંને ટુકડાની 

દ્રઢ ઈચ્છા હોય તો 

ફરી સાંધી પણ શકાય... 

કાંચ હોય કે મન.! 

બંને ને ઓગળવુ પડે.! 

એક ટુકડો ઓગળવા તૈયાર હોય, 

અને બીજો ટુકડો ઓગળા તૈયાર ના હોય 

તો ફરી જોડવુ જોડાવુ શક્ય નથીજ.! 

એક ટુકડો અગર પુર્ણ રીતે ઓગળવા તૈયાર હોય અને બીજો પરાણે પરાણે રાજી થાય 

તો પણ એવા ટુકડાઓ સંધાય તો જાયજ 

પણ એવા અધુરા સંધાણમા તિરાડ તો 

રહીજ જાય અને સાંધો પણ દેખાયજ.! 

એવુ અધુરૂ અને કાચુ જોડાણ 

લાંબુ ટકતુ નથી.! 

એવા જોડાણ ફરી તૂટવાની 

શક્યતા પણ રહે છે ..! 

પણ અગર જો તુટેલા બંને મન... 

અગર પવિત્ર પ્રેમની આગમાં 

પુર્ણ પણે તપવા ઓગળવા તૈયાર હોય, 

તો.! કાંચ હોય કે મન 

સખત રીતે જોડાય જાય છે... 

પ્રેમની આગમાં તપ્યા ઓગળ્યા પછી.! 

એમા સાંધો વાંધો કૈજ ના દેખાતો નથી.! 

એની ચમક પણ પહેલાં કરતાં વધી જાય છે. 

અગર બંને ટુકડાની 

સંધાઈ જવાની દ્રઢ ઈચ્છા હોય તોજ.! 

આ શક્ય છે.! 

બાકી એકજ ટુકડાની 

પવિત્ર પ્રેમની આગમાં ઓગાળીને 

જોડાઈ જવાની ઈચ્છા વ્યર્થ છે.! 

હું હર ક્ષણ પવિત્ર પ્રેમની આગમાં 

તપવા ઓગળવા તૈયાર છું.! 

બીજા ટુકડાની મને ખબર નથી.! 

પરીયા... મને નથી ખબર... 

**********

અનંત વારંવાર પ્રેમમાં પડતો કે પછી, 

એને કોઈ પાડી દેતું ખબર નૈ ... 

પણ પછી અનંત... 

છોલાતો ,ઘવાતો ,ચિલ્લાતો , પીડાતો ... 

'ને ફરી પાછો ફીનીક્ષ પક્ષોની જેમ 

રાખમાથી બેઠો થતો અનંત... 

અનંત ... 

અનેક વાર થતા હ્રદયના ઘાવ પર થાગડ થીગડ કરી જરી ઠીક થતો, 

'ને ફરી ,

એ એજ પીડતા પ્રેમની રાખ માથે ચડાવતો ...

અને, કહેતો કે,

https://www.facebook.com/100002991311961/posts/pfbid0NjDjYznXwXR7ffsKWyEtobKfhkS2pLqXKhEsNb7i7r8w4ZMcm6ASyCFtMfeK4JbPl/

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=pfbid0MXyqRGeKWoaaTUjgNUEkRXN3dwYioSvNdtmEV3w6U6P679oGeSLzc7UdTpUFbmaSl&id=100002991311961