આદત મુજબ
સોફા સામે પડેલી ટીપોય પર
પગ લંબાવી
સોફાના ટેકે માથુ અઢેલી...
પાંપણ ઢાળી
ઘોઘો આરાઆઆઆમથી...
બેઠો છે..!
અને,
મધુર ગીત બસૂરા શ્વરે ગાય રહ્યો છે.!
कौन आया मेरे मन के द्वारे,
पायल की झनकार लिये
कौन आआआया …
आँख न जाने, दिल पहचाने
सूरतिया कुछ ऐसी ईईईई...
आँख न जाने, दिल पहचाने
सूरतिया कुछ ऐसी ईईईई...
याद करुँ तो, याद न आये
मूरतिया ये कैसीईईई...
पागल मनवा, सोच में डूबा
सपनों का संसाआर.. लियेएएएए...
कौन आया …
इक पल सोचूँ, मेरी आशा
रूप बदल कर आईईई...
इक पल सोचूँ, मेरी आशा
रूप बदल कर आईईई...
दूजे पल फिर, ध्यान ये आए
हो न कहीं परछाईंईईई...
जो घर आई
कौन आया …
?
?
?
ક્રમશ...
ધોઘાએ ઢળેલી પાંપણે મધુર ગીત
બસૂરા શ્વરે ગાઈ લીધુ
અને,,,
છમ્મ છમ્મ છમ્મ ઝાંઝરનો અવાજ
ધોઘાના કર્ણપટલ અકલે કે
કાન સાથે અથડાયો.
ઘોઘાને દરવાજે ઘોઘી ઊભેલી દેખાઈ
અકલે ઘોઘાએ તરતજ કહ્યું.
જોયા જાણ્યા વીચાર્યા વગર કૈ દિધું.
આવ..!
જાનેમન જાને જીગર
જાને અદા જાને જહાં જાને વફા
આઇ લવ યુ...
શું જોવાનુ હતું શું જાણવાનું
અને વીચાર્યા વગર બોલવું
એ અકસ્માત ન પણ હોય
હોય પણ શકે.!
ખૈર...
બે શક્ક.! એ શક પણ પછીથી કરીશું...
હાલમાં તો બેહાલ ઘોઘાના હાલ હવાલ ની
વાતો કરવામાં મન બૌ લીજ્તત આવે છ
અકલે...
ઈજ્જત બાબતે વીચારવાને અવકાશ નથી..!
ઘોઘી એ અંદર આવતા આવતા
અણીયાળી આંખો પટપટાવતા
હીન્દીમા કનવર્ટ થૈન કહ્યું.
घोघा मैने कभी तुजे इस नजर से नहीं देखा
એમ કહી ઘોઘી ઘોઘાના બાજુમાં
સોફા પર બેસી ગયેલી ઘોઘાને દેખાય.
ઘોઘાએ પણ હીન્દીમા કનવર્ટ થૈન કહ્યું
अच्छाआआआ...
तो बता कीस नजर से देखा हे तुने मुजे।?
ઘોઘીએ લજવાતા કહ્યું.
उस नजर से जीस नजर से
तु मुजे देखता है।
એમ કહીને ઘોઘી ઊભી થઈ ને
ઝડપથી લજવાતી લજવાતી
ચાલી જતી દેખાઈ ઘોઘાને.!
ઘોઘાએ બુમ પાડી.
અરે ઘોઘી પણ ઊભી તો રે....
ક્રમશ...
ઘોઘીએ સાંભળ્યુજ નૈ અકલે ઘોઘાને
એમ થ્યુ કે વળી બોલવામાં બફાઈ ગ્યું.
અકલે એ મનોમન મુંજારો અનુભવવા લાગ્યો
હવે શું થશે મારૂ..!
ઘોઘી ક્યારની આવીને દરવાજેજ ઊભી હતી.
અને હવે છમ્મ છમ્મ કરતી અંદર આવી..!
અને ઘોઘાની નહીં સોફાની એકદમ્મ નજીક આવી ગુસ્સે થૈ ઘોઘાને ઘઘલાવવા માંડી.
કોણ આવી હતી.? અને કોણ ગૈ..?
ઘોઘાની ઢળેલી પાંપણ ખુલી ગૈ.
અને ઘોઘીને સામે જોઈને
હાશકારો અનુભવતા કહ્યું.
મને એમ કે તું નારાજ થૈને વૈ ગૈ.
હું એજ પુછુ છું ઘોઘાઆઆ...
કોણ આવી હતી ને કોણ ગૈ.?
ઘોઘીના સવાલથી ઘોઘો અકળાઈ ગ્યો
શું ગાંડા જેવા સવાલો કરે છે તું પણ..!
ઘોઘીના સવાલોથી ફરી
બબાલની થવાની શક્યતા હતીજ...!
અને થૈ
હુંહ એમ છણકો કરતા ઘોઘીએ
વળતો પ્રહાર કર્યો.
તારી હરકતો જાણે કેમ ડાયા જેવી હોય...
ઘોઘાએ આંખો ચોરતા ચોરતા કહ્યું
તને એવુ લાગે એમા હું શું કરૂ..!
ઘોઘીએ ઊંચા સાદે કહ્યું.
બૌ ભોળો બનવાની કોષીશ ના કર ઘોઘા..!
ઘોઘાએ નીચુ જોઈ સાવ નીચા સૂરમાં કહ્યું.
એ તો છુંજ.! હોય એને કોષીશ શું કરવાની..!
અચ્છા.! એ તો તારૂ થોબડુ ચાડી ખાય છે.!
ખબર નૈ કેમ તને એવું દેખાય છે.!
ઘોઘી ઘુરકી
હોય એ દેખાય જ આવે..!
લે આલે આલ્લે લે..!
ઘોઘી તું તો ત્રીકાળ જ્ઞાની લાગે છે..!
તને તો ના હોય, ના દેખાતુ હોય...
એ પણ દેખાય છે...!
ના...! ઘોઘા..! મને જે છે એજ દેખાય છે..!
પણ તો પછી શું કામ્મ તને શંકા જાય છે..!
ઘોઘા ખોટી ભેજામારી કરી મારો સવાલ
ટાળવાની કોશીષ ના કર..!
અને સીધે સીધો જવાબ આપ.!
આવ..!
જાનેમન જાને જીગર
જાને અદા જાને જહાં જાને વફા
આઇ લવ યુ...
એવુ તુ કોને કહેતો હતો.?
હવે ઘોઘો મનોમન ગભરાયો.
લાગે છે આને ગમ્યું નથી લાગતું.
પણ પછી સ્વસ્થ થૈ ઘોઘીનો હાથ પકડી
સોફા પર થોડી જગા કરી
પોતાની બાજુમાં બેસડતા કહ્યું.
બેસ ઘોઘી પેલ્લા તું શાંતીથી આહીંયા બેસ.!
પોતાનાથી થોડી દૂરી પર ઘોઘાએ ઘોઘીનો
હાથ પકડી બેસાડી દીધી.
અને ઘોઘી પણ ચુપચાપ
ઘોઘાની બાજુમાં બેસી ગૈ.
પણ ઘોઘાએ જે થોડી દૂરી રાખી એ ઘોઘીને
ખટક્યુ. અકલે કે ગમ્યું નૈ એમ..!
એના લીધે ઘોઘીના મનમાં ત્રીજો સવાલ પણ પેદા થયો પણ પેલા બેના ઉકેલ મળે પછીજ ત્રીજો સવાલ કરવો એમ વીચારી બીચારી ચુપ રૈ
અને ફરી પેલા બે સવાલ દોહરાવતા ઘોઘાને પુછ્યું.
હવે બોલ ઘોઘા કોણ હતી એ
જે આવી નૈ ગૈ.?
અને જેને તે કહ્યુ.
આવ..!
જાનેમન જાને જીગર
જાને અદા જાને જહાં જાને વફા
આઇ લવ યુ...
ઘોઘાએ ગભરાતા ગભરાતા સાચે સાચુ કહ્યું.
જો સાંભળ ઘોઘી પેલ્લા એ કે તું મને
વઢીશ નૈ ને..?
ના નૈ વઢુ બોલ.!
એમ નૈ વઢે એનો મને વાંધો નથી પણ
પેલ્લા ની જેમ નારાજ થૈ ને જૈશ તો નૈ ને..!
ઘોઘીને ફરી મનમા નવો સવાલ સળવળ્યો.
પેલ્લાની જેમ..!?
હું તો ક્યારેક નારાજ થૈ ને ગૈ નથી.?
કાં'ક ભેળસેળ તો થાયજ છે નક્કી..!
પણ આગલા કોયડાને ઉકેલવા
ઘોઘીએ મનમા સળવળતા નવા સવાલને
મનમાજ સંકેલીને મુકી દીધો.
શું વીચારે છે ઘોઘી વઢવાનું કે પછી.,,,
ઘોઘો લાંબી વાત ના કરે અકલે કહ્યું.
ઘોઘા બૌ ખેંચ નૈ હું કૈજ વીચારી નથી
તું મારા સવાલનો જટ જવાબ આપ...!
ઘોઘાએ જવાબ આપતા પહેલા
એક ખીલોસોફી ઠોકતા કહ્યું.
એજ તો વાંધો છે ઘોઘી તારો
કે તું વીચારતી નથી..!
તારે પણ વીચારવુ જોઈએ.!
ભોળા માણસ પર....
એ ફરી ક્યારેક વીચારીશ...
અત્યારે તું મારા સવાલો નો જવાબ આપ...
ગભરાયેલો ઘોઘો હજુ મુંજારો અનુભવતો હતો
ક્યાંક ઊંધું પડશે તો..?
શું ઊંધું ઘાલીને વીચારે છે ઘોઘા..?
અજાણતાજ ઘોઘા વાળો સવાલ ઘોઘીએ કર્યો.
અકલે ઘોઘાએ ચોંકીને ઘોઘી સામે જોયું.
ઘોઘીને પણ પછી ભાન થયું અકલે હસી પડી.!
કેમ? તને હસવું આવ્યુ.?
કૈ નૈ તુ જટ જવાબ આપ..!
ઘોઘાએ ગભરાતા ગભરાતા ઘોઘીનો નાજુક
હાથ પોતાના હાથમાં લૈ ને કહ્યું.
જો ઘોઘી ગુસ્સે ના થતી હોં તોજ કૌ..!
હાં બાપ હાં હું ગુસ્સે નૈ થાઉં પણ હવે તું જટ મોમાથી ફાટ્ ઘોઘાઆઆ....
કે કોણ હતી એ
જે આવી નૈ ગૈ.?
અને જેને તે કહ્યુ.
આવ..!
જાનેમન જાને જીગર
જાને અદા જાને જહાં જાને વફા
આઇ લવ યુ...
કોને કહ્યું હતું બોલ..!
જો ઘોઘી તે ના પાડી હતી
ગુસ્સો તો તોય તે કર્યો મારી પર..
અર્રે...નાઆઆઆઆઆ.....
હવે લાંબુ ખેંચવામાં નથી માલ
નાહક વધશે બબાલ
આર યા પાર
જે થાય તે જોયુ જશે એમ વીચારી
ઘોઘાએ કહ્યું.
ઓકૈ ઓકૈ તો સાંભળ ઘોઘી
એ જે મે કહ્યું હતું ને...!
હં., ઘોઘીએ હકાર ભણ્યો અકલે ઘોઘાએ
આગળ કહ્યું.
જો ઘોઘી નારાજ ના થતી હોં..!
તોજ કૌ..!
ઔહૌ નૈ થાઉં એક વાર નૈ એકવાર કહ્યું ને
કે હું નારાજ નૈ થાઉં તો નૈ થાઉં
હવે આગળ બોલ.!
તો ઠીક..!
હાં તો એ જે મે કહ્યું હતું ને
શું...?
એ જાણવા છતા કે ઘોઘાએ શું કહ્યું હતું
જાણે ઘોઘીને ઘોઘાના મોઢે સાંભળવાની ઈચ્છા હોય એમ શું એવો સવાલ કર્યો.
અકલે ઘોઘાએ કહ્યું એજ
જાનેમન જાને જીગર
જાને અદા જાને જહાં જાને વફા
આઇ લવ યુ
એ મે તનેજ કહ્યું હતું.
ઘોઘી ઘોઘા સામે એકધારૂ તાકી રહી
અકલે ઘોઘાને બીક લાગી...
બીકમા ને બીકમા ઘોઘાએ કહ્યું.
જો ઘોઘી આમ તાકી તાકીને સામુ ના જો
અગર તને ના ગમ્યું હોય તો એજ શબ્દો
મે જે તને કહ્યા.
એજ વાક્યો એજ લાગણી એજ પ્રેમ
સમેત મને પાછા આપી દે બસ્સ.!
ક્રમશ.....
વણ ઊકેલ્યો કોયડો એ હતો કે
ઘોઘીએ આવી ત્યારે તો ઘોઘો ઘોઘીને
રોકવા ઊભી તો રે એમ સાદ પાડતો હતો.
અને એ ઘોઘીએ નજરે જોયુ હતું.
પણ કોણ આવી ને ગૈ એ દેખાય નૈ
તો એ કોણ હતી...?
કોણ હતી એ..?
જે આવી નૈ ગૈ.?
અને જેને તે કહ્યુ.
આવ..!
જાનેમન જાને જીગર
જાને અદા જાને જહાં જાને વફા
આઇ લવ યુ...
@@@@@@@
હવે એ હું મને, મનેજજ ત્યારે કૈશ
જ્યારે મને મન થાશે
No comments:
Post a Comment