આજેય મન તો થાય જ છે.!

 બે, મતલબ કી, બાતે...

પેલ્લી વાર..પેલ્લીજ વાર....

ઘોઘાના ઘેર આવી ઘોઘીએ,

આવુ અલગ દ્રશ્ય પેલવેલી વાર જોયુ.

ઘોઘાનુ માથુ આજે સોફાના ટેકે અઢેલુ નથી.

પગ પણ, ટીપોય પર લંબાવેલા નથી.

પગ જમીન સાથે જડેલા છે..!

કોણી ગોઠણ પર ગોઠવેલ છે...!

અને હડપચી હથેળી પર...

આમ કાયમ કરતા અલગજ અંદાજમાં બેઠેલા 

અને પાછુ વીચાર મગ્ન...!

થઈને બેઠેલા ઘોઘાને જોઈને. 

ઘોઘીને આંખો ચોળવી પડી.

જો કે આંખો ચોળ્યા પછી પણ ઘોઘાના અંદાજમાં

કૈ ફર્ક ના પડ્યો. એ તો અલગજ હતો અને રહ્યો.

ખાલી પડેલી ટીપોય પર બેસતા ઘોઘીએ ઘોઘાને પુછ્યું.

" કોઈ દિ' નૈ ને આજે..!!! તુ શું વીચારે છે ઘોઘા..?"

હથેળી પર ટેકવેલ હડપચી એમનેમ રાખી,

ખાલી આંખ ઊચીં કરી,

ઘોઘી સામે જોઈ ઘોઘાએ કહ્યું. કે,,,

"ઘોઘી આજેય મનેય એવુ મન થાય છે કે,

ક્રમશ :-

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=pfbid0KaawqW8dGWd8aDHB3qbUrPTzd1gvuf4tMmouB5Be3hSbv2tZG4dMCtW7AM5r6Rcgl&id=100002991311961&mibextid=Nif5oz