બે, મતલબ કી બાતે..!
વૈસે, હે મતલબકી બાતે.!
અકલે પછી,
ઘોઘો આમ તેમ રૂમાલ શોધતો હતો.
પણ મળે નૈ...
અંતે હારી થાકીને ઘોઘાએ ઘોઘી ને પુકારી...
ઘોઘી... એ ઘોઘી....
શુ છે તારે હવે..!
તીણા તીણા હ્રદયમા ઝણ ઝણ થાય એવા,
જીણા જીણા અવાજે ઘોઘી બરાડી...
બસ બીજુ કૈ નૈ એક રૂમાલનુ સરનામુ આપ એટલે હુ સેડા લૂછતો લૂછતો રવાનો થાવ...!
ઘોઘી રૂમમાં આવી ઘોઘા સામે જોયુ અને પાછી વળી ગૈ...
અરે.! રૂમાલ તો..,
જતી ઘોઘીએ જરી પાછુ ફરી,
એક નજર ઘોઘાના ગળા પર કરી કહ્યુ.
ગળે પડેલ રૂમાલનુ સરનામુ હુ નથી આપતી જા..!
અરે ભૈ મે રૂમાલનુ સરનામુ માંગ્યું છે તારૂ નૈ....
પગ પછાડતી ગુસ્સાયેલ ઘોઘી ઘોઘા સામે આવી.
શુ કહ્યુ હુ તારે ગળે પડી છુ..!. હે...
બોલતો ફરી બોલતો સેડારા.....!
કૈ પણ બોલ્યા વગર,
ગળા પરથી રૂમાલ ઊતારી ઘોઘો,
ઘોઘીનુ નાક લુછવા લાગ્યો.....
https://www.facebook.com/share/p/ocVcAcBDJdYjYiMk/?mibextid=oFDknk
No comments:
Post a Comment