ભેંસ

હું પણ એ જ કહું છું...

શું કામના હે જો સમજે નહીં... ભેંસ..!

જો સમજે તો ભાષણ નહીં પ્રેમ કાવ્ય થઈ જાય..

અને જો ભૂલથીયે ભેંસ સમજી જાય તો,,

એ પણ પડી જાય....

પ્રેમમાં...

અકલે હું પણ એ જ કહું છું..!

ફરક બસ એટલો જ છે કે શબ્દો ઉછીના છે...

અકલે કે ભાઈબંધ અનંતના છે, એમ ...

મને કાંઈ આવું લખતા બખતા નથી આવડતું અકલે.,

ઉછીના શબ્દોનો આસરો લેવો પડે ભેંસ ખાતર... 😇😇😇

બીક લાગે છે ક્યાંક ઠીક તો નહીં મારે ને.., 😇😇😇

અને પછી,,,

અનંતે તે દી પેલીને હેરાન કરવામાં કાંઈ બાકી નહોતું રાખ્યું...

તોય પેલીને ચીડવવા અનંતે છેલ્લી લાઈનમાં...

કહીને લખ્યું / લખીને કહ્યું કે,

તારે વહી ગઈ...

મારે નહીં ગઈ...

અગર જો તું કોરી રહી ગઈ તો.,

આવ રંગી દઉં તને પ્રેમથી...

મારે અબીલ ગુલાલની જરૂર નહીં...

હું ખુદ ખૂબ રંગીન છું તને એમનેમ પ્રેમથી રંગી દઈશ..

"મારે આજે ધૂળેટી છે... " 😉😉😉

વર્ષો પહેલાની વાત છે....! :)

એ બહુ દી' થયા નખરાં કરતી 'તી...

ને પછી ગુસ્સે થઈ એક દી' ...

જ્યારે એ ફળિયામાં આવેલા નળ કને પાણી ભરવા આવી ત્યારે ...

એ નખરાળીને "અનંતે" દૂરથી કહ્યું ...

એ ઊંચા અવાજે બોલ્યો...

કેવળ રૂપાળા અંગોના કામણ શું કામના...

હૃદય જો હોય પાષાણ શું કામના...

હું આંખોથી પ્રેમની વાતો કરું પણ સમજે ના તું.!

જો, ઈશારાની ભાષા તો ,

ભેંસ કને ભાષણ શું કામના...

આમ કહી એ ભાગ્યો...

ખબર જ હતી હવે ભેંસ શિંગડા ઉલાળશે...

અને એવું જ થયું...

ઊભો..રે...ઊભો રે... પાડા....

તે મને ભેંસ કહ્યું...એમ .!

હાથમાં આવ એટલી વાર તારી ખૈર નથી...

અનંત હડી કાઢતોક ને ઉપલા મજલે રહેતા

મોટીબાના ઘરમાં જઈને મોટીબા પાછળ સંતાઈ ગયો...

મોટીબા એટલે મહોલ્લાના માલિક...

કમરથી વળી ગયેલા લાંબુ નાક ઝીણી આંખ-

અસલ વાર્તામાં આવતા ડોશીમા જેવા હતા મોટીબા...

પેલી ઉપર જઈને પાડા...

મોટીબા પાછળ શું સંતાઈ ગયો....

આમ બહાર નીકળ ... આજ તો ...

મોટીબા એ મોટીબા... એને આમ બહાર કાઢો તો....

પાડો મને ભેંસ કહીને ભાગ્યો છે...

આમ કહેતી પેલીએ મોટીબા પાછળ સંતાયેલા

અનંતના ઝંટિયા ખેંચી બહાર કાઢ્યો ...

એલા એ આ તોફાન રહેવા દો બેઉ જણા.. પછી રડશો....

મોટીબા વહાલથી બેઉને વઢ્યા ...

અને જુદાઈની ગંભીરતા વિષે - અગમ ઈશારો પણ કરી દીધો...

પેલીએ અનંતના વિખરાયેલા વાળ ઝાલી

પગથિયાંની લાકડાની આડમાં પીટી નાખ્યો ....

અનંત પેલીના હાથમાંથી વાળ છોડાવતા છોડાવતા બોલ્યો...

છોડ ને હવે , ભે,, ....'સ'...

ભયના માર્યા ગળામાં જ અટકી ગયો ...

એટલે ભેંસ ના બોલ્યો ને વીંછણ કહી ..

છોડને હવે વીંછણ,

તે તો મારા વાળ વીંખી નાખ્યા લે પણ....

આહા,,હા, હા... જાણે બહુ તૈયાર થઈને ફરતો હતો કેમ ! લઘરો તેમાં !

પેલા અરીસામાં તારું મોઢું જોયું છે..!

આમ પેલી ટપલી મારતા મારતા લહેકાથી બોલી.

અનંત પેલી સામે તાકી તાકીને જોવા લાગ્યો...

અને પેલીને કહે છે. જા જરા તારું મોં સરખું ધોઈ આવ તો....

કેમ.? અને આમ મારી સામું તાકી તાકીને શું જુએ છે..!?

લે તેં જ તો હમણાં કહ્યું અરીસામાં મોઢું જોવાનું...

એટલે જ તો કહું છું તારું મોં સરખું ધો એટલે મને મારું મોં સરખું દેખાય...

પેલીએ અનંતના ગાલ પર ઝીણી એવી લાફી મારતા કહ્યું,

જા હવે જા અક્કલ વગરનો થા મા... મોઢું જોવું હોય તો જો તારા આયનામાં..

ડોબા તારું માથું પહેલેથી જ વિખરાયેલું ચકલીના

માળા જેવું હતું મારા વાંક કાઢ મા ...

બસ હોં બહુ થયું હવે મને તારી જેમ રૂપાળા અંગોના

કામણ કરવાની ફાવટ નથી સમજી ..

હાં હા હવે જોયો બહુ ભોળો તેમાં !

આંખોથી વાતો કરવા સિવાય , બીજું તને આવડે છે પણ શું !

પાછો મને સમજાવે છે ....

આમ કહી પેલીએ અનંતની ભાષામાં જ સામા સવાલો કરીને અનંતને મૂંઝાવી નાખ્યો ..

આંગળીનું ટેરવું અડાડતા તો ડરે છે ...

માત્ર આંખોથી પ્રેમની વાતો કરે છે..

ને પાછો મને કહે છે કે ....

કેવળ રૂપાળા અંગોના કામણ શું કામના...

હૃદય જો હોય પાષાણ શું કામના...

હું આંખોથી પ્રેમની વાતો કરું ! પણ સમજે ના તું !

જો, ઈશારાની ભાષા તો , ભેંસ કને ભાષણ શું કામના...

તો હું એમ કહું છું ડોબા કે...

એવા સ્પર્શ વિનાના પ્રેમ સગપણ શું કામના... ?

સામે આવું તો મારી સાથે લડ્યા કરે છે ..

ને દૂર જાઉં તો મારા વિના રડ્યા કરે છે ..

અક્કલ વગરના..... પ્રેમમાં આવા વળગણ શું કામના...

હાથમાં ઢગલો અબીલ ગુલાલ હોય..

પણ રંગ લગાડવાની ના મજાલ હોય...

તો બારે મહિના હોય તોય, ફાગણ શું કામના ...

પેલી અનંતને આલિંગનમાં લઈને...

જો પ્રેમ જીવનમાં જુસ્સો પેદા ના કરી શકે તો,

રાત આખી નાહક આ જાગરણ શું કામના...

અનંત મૂંઝાઈ ગયો ......

મૂંઝવણનો માર્યો બોલવા ગયો પણ , બોલી ના શક્યો અને,

પણ..પણ...યાર તું , તું , હું, હું,,મને ...

પેલી ગુસ્સે થઈને રહેવા દે . રહેવા દે હવે... પણ,,પણ,,,ના કર...

"અનંત" બહુ ભોળો ના બન ..!

પ્રેમમાં કસકસતું આલિંગન અને ! ચસચસતું ચુંબન ! પણ જરૂરી હોય છે..!

અગર આખુંય શરીર જો ના ઝણઝણે...

તો એવા પ્રેમ સંબંધ અકારણ શું કામના...

બોલ "અનંત" બોલ...! દે જવાબ હવે...

હું ભેંસ કે પાડો તું.. ? હું. હું. હું. ઉહ..

પેલી પૂછે તો છે પણ,

પોતાના હોઠ અને આલિંગનમાંથી છોડે તો , અનંત બોલે ને...!

માંડ માંડ છૂટ્યા પછી...

અનંત હાંફતો હાંફતો બબડ્યો આમ હોય !

માથું વીંખી નાખ્યું લે પણ મારું, ગાંડા જેવીએ ...

પહેલેથી ચીંથરા જેવા વાળ હતા તોય...

માથાના વાળ સરખા કરતો કરતો અનંત....

ભીતર જઈને પોતાના કામે વળગી ગયો....

અનંતને વાળ સરખા કરતો અંદર જતો જોતી, જોતી..

પેલી મનોમન લજાતા લજાતા બબડી...

અંતે મને જ શરમ મુકાવી પાડાએ ... :)

બ્લાસ્ટ

"અનંત" ક્ષણમાં જે મજા હોય છે એ સતતમાં નથી હોતી.

અને કલ્પનામાં જે મજા હોય છે તે હકીકતમાં નથી હોતી.

"અનંત"

https://www.facebook.com/share/1AsGtcPfca/