"ગાંડી, મને સુધારવા આવી 'તી..

 

"बे,मतलब की बाते".."

ઘોઘાને એમ કે ગઈ તે ગઈ, હવે ઘોઘી પાછી આવશે નૈ... પણ એ તો આવી! બે અર્થમાં. ગમે ત્યાંથી શરૂ થાય અને ગમે ત્યાં પૂરી થાય.

ઘોઘો: "અને મને ના ગમે તો!?"

ઘોઘી: "હાં તો શુંઉઉઉઉ...?" "જટ ફાટને મોંમાંથી..."

ઘોઘી સખત ચીડાઈ ગઈ. એકદમ ચિલ્લાઈને બોલી.

ઘોઘો: "કાંય નૈ..." (મુડ બગડી ગયો એટલે સાવ ટૂંકો જવાબ આપીને ચૂપ થઈ ગયો).

ઘોઘી: "કેમ!? કહી ને..?"

ઘોઘો: "બસ." (ફરી ટૂંકો જવાબ અને ઘોઘો ચૂપ!)

ઘોઘી: "તે હમણાં સુધી તો લાંબી લચક લવારી કરતો'તો..."

ઘોઘો: "તો..?"

ઘોઘી: "તો શું, હવે જે વાત કરતો હતો એ પૂરી કર!"

ઘોઘો: "વાત કે લવારી...?"

મૂંઝાઈ ગઈ ઘોઘી બિચારી... ઘોઘાથી છૂટવું પણ છે પણ છૂટી નથી શકાતું. "હાય રે... આ કેવી લાચારી!" આવું ઘોઘી મનમાં બબડી અને પછી છમ છમ કરતી ઘરની બહાર નીકળી ગઈ. "હુહ! આજે તો સુધારી જ નાખવો છે આખે આખો..." ગુસ્સાયેલી ઘોઘી મનમાં બબડતી ભાગી.

ઘોઘો સમજ્યો હવે નહીં આવે. એટલે સોફા પર લાંબો થઈને સૂતો, ન સૂતો ત્યાં તો... ઘોઘી છરી લઈને આવી! અને છરી ઘોઘાના નાક સામે ધરીને બોલી: "બોલ ઘોઘા, ક્યાંથી શરૂઆત કરું?"

દુનિયા આખી ઘોઘીના પક્ષમાં, અને ઘોઘો એકલો!

ખબર છે, પણ તમને નથી ખબર કે સાવ ભલા-ભોળા ઘોઘા પર શું શું વીતી છે! એક ઘટના કહું એટલે તમને સમજાય જશે... પછીય તમે તો ઘોઘીની પડખે જ ઊભા રહેશો, ખબર છે. ઘોઘાને બોલતા નહોતું આવડતું, એ જ એનો વાંધો. ઘોઘીને કાયમ એવું લાગતું જેવું હતું નહીં. એમાં ઘોઘાનો શું વાંક?

એ સીધું બોલે તોય ઘોઘીને અવળું લાગે અને કાયમ ફરિયાદ કરે: "ઘોઘાઆઆઆ... કો'ક દી તો સીધું બોલ! તારી અડધો અડધ વાત મારે ઉપરથી જાય છે!"

ઘોઘાએ વ્યંગમાં કહ્યું: "હેં!"

પાછી ઘોઘી વીફરી: "શું હે હે કરે છે! અક્કલ વગરના... તને કેટલી વાર સમજાવું, સુધારું..."

ઘોઘાએ અલગ જ સ્વરમાં કહ્યું: "એમ શાક-બકાલાની જેમ સુધાર્યે કોઈ નહીં સુધરતા હોય અક્કલ વગરની!"

પછી ઘોઘી ભાગી ગઈ. ઘોઘાએ રાડ પાડી: "ઓયે... પાણી તો પાતી જા!" પણ સાંભળે એ બીજા! ઘોઘી તો છમ છમ કરતી બહાર નીકળી ગઈ. ઘોઘો ફરી સોફા પર સૂવા ગયો ત્યાં તો ઘોઘી પાછી છરી લઈને આવી: "બોલ ઘોઘા, ક્યાંથી શરૂઆત કરું?"

ઘોઘો: "હું નહીં કઉં." (મોં ફેરવીને કહ્યું).

ઘોઘી: "લ્યો હૌ... હવે સામેય નહીં જુવે કે! આમ મારી સામે જો તો ખરો..."

સટાક કરતો ઘોઘો ઊભો થઈ ગયો અને અરીસા સામે જઈને ઊભો રહી ગયો. ઘોઘી મનમાં બબડી: "લે પણ સાવ ગાંડા જેવો છે ને આ!" પછી મોઢાનો ઉપયોગ કરતા વઢીને કહ્યું: "અક્કલ વગરના, ત્યાં અરીસા સામે જઈને શું ઊભો રહી ગયો? અરીસામાં શું દાટ્યું છે તારું...?"

ઘોઘો: "ડાચું તારું..."

ઘોઘી: "અરે પણ ગાંડા, મેં તને મારી સામે જોવાનું કહ્યું."

ઘોઘો: "જોઉં છું..!" (ફરી ટૂંકો જવાબ).

ઘોઘી: "શું મારું ડાચું...!"

ઘોઘો: "હાં...!"

"ઘોઘાઆઆઆ..." ચીલાતી ઘોઘી એની પાસે ગઈ અને પાછળથી કાઠલો પકડીને ઘોઘાને પોતાની તરફ સીધો કર્યો.

ઘોઘો: "કાં?"

ઘોઘી: "કાં શું કાં? મેં તને મારી સામે જોવા કહ્યું હતું અને તું...?"

ઘોઘો: "લે પણ હું તો એ જ કરતો હતો."

ઘોઘી: "શું એ જ કરતો હતો?"

ઘોઘો: "અરે પણ એ તો પછી તને પણ ખબર પડી ગઈ'તી."

ઘોઘી: "શું ખબર પડી ગઈ'તી? કાંઈ સમજાય એમ તો બોલ! બોલતા આવડે નહીં તો ના બોલ!"

ઘોઘો: "રાડો પાડમાં, શાંતિ રાખ! બોલવા દેતી નથી ને બોલ બોલ કરે છે. હવે સાંભળ... જ્યારે તે મને કહ્યું કે, ત્યારે મેં તને કહ્યું કે..."

ઘોઘી માથે હાથ દઈને બેસી ગઈ. (ફ્લેશ બેકમાં એને પેલી અરીસા વાળી વાત યાદ આવી ગઈ કે ઘોઘો અરીસામાં ઘોઘીનું ડાચું જ જોતો હતો!)

ખનનનન... ઘોઘીએ છરી પટમાં પછાડી. "નહીં સુધરે, ક્યારેય નહીં સુધરે આ ઘોઘો..." એમ બબડતી ચાલતી પકડી. ઘોઘી દરવાજો ઓળંગે એ પહેલાં ઘોઘાએ એને પાછળથી પકડી.

ઘોઘી: "શું છે?"

ઘોઘો: "હું પણ એ જ કઉં છું/પૂછું છું, શું છે આ બધું?"

ઘોઘી: "કંઈ નહીં." (હવે ઘોઘી ચૂપ).

ઘોઘો: "કેમ!? ગુસ્સો કેમ આવે છે? તું એમ કર..."

ઘોઘી: "કેમ કરું?"

ઘોઘો: "મારી જેમ કર."

ઘોઘી: "પણ શું...?"

ઘોઘો: "અરે યાર એમ..." (ઘોઘાના "એમ" નો અર્થ 'પ્રેમ' થતો, પણ ખબર નહીં એને સીધું 'પ્રેમ' બોલવામાં શું વાંધો આવતો હશે!)

રિસાયેલી ઘોઘી હવે ઘોઘાની જેમ જ ટૂંકા જવાબ આપે છે. જાણે એના પર ઘોઘાની અસર આવી ગઈ હોય!

ઘોઘો: "કેમ?"

ઘોઘી: "ઘોઘા, તું બરાબર જ છે એમનેમ. મારી ભૂલ થઈ ગઈ બાપ! મને માફ કર... મારો પીછો છોડ, હું જાઉં છું."

ઘોઘી છણકો કરતી ઘરની બહાર નીકળી ગઈ. ઘોઘાએ પટમાંથી છરી ઉપાડીને રાડ પાડી: "ઓય ઘોઘી... આ તારી છરી તો લેતી જા!"

ઘોઘી જરા થંભી, પાછું ફરી જોયું પણ છરી લેવા પાછી ન ફરી. ઘોઘો સોફા પર બેસતા હસતા હસતા બબડ્યો:

"ગાંડી, મને સુધારવા આવી 'તી એ પણ શાક્ક સુધારવાની છરીથી... " ☺☺😇

https://www.facebook.com/share/p/1GCuUK41Ht/