વર્ષો પહેલાંની વાત છે...
ખંડેર મધ્યે, પેલા મહોલ્લામાં ભાઈબંધ અનંત આખો દિવસ તનતોડ મહેનત કરી ખૂબ થાકી જતો. છતાં, રાત્રે લડખડાતી આંગળીએ 'પેલી' માટે ખૂબ લખતો. એના અક્ષરોમાં એનો આખા દિવસનો થાક અને પ્રેમ બંને ઉતરી આવતા.
પણ એક દિવસ ઓલી અનંત પર વઢી... એને ખૂબ ખીજાઈ.
પેલી: "તું આખો દિવસ આગ વચ્ચે કામ કરીને થાકીને લોથપોથ થઈ જાય છે, છતાં મોડી રાત સુધી ઊંઘમાં મારા માટે લખે છે? પણ અક્કલ વગરના..."
સવાર થઈ. અનંતે રાત્રે થાક્યા-પાક્યા, અડધી ઊંઘમાં પેલી માટે લખેલો પત્ર એને આપ્યો. પેલીએ પત્ર ખોલ્યો... પણ જે લખ્યું હતું એ ઉકલવું પણ જોઈએ ને! અક્ષરો સાવ ગરબડીયા હતા.
પેલી: (ચીડાઈને) "જે કહેવું હોય એ મોઢામોઢ કહી દે ને! એક તો તું જે લખે એ ક્યારેય સ્પષ્ટ નથી હોતું, બધું અસ્પષ્ટ અને અઘરું જ હોય છે! ઉપરથી ઊંઘમાં લડખડાતી આંગળીએ લખેલો તારો આ પ્રેમ મને જરાય ઉકલતો નથી!"
પેલીનું કહેવું એમ હતું કે અનંત, તારા અક્ષરો ઊંઘના કારણે સાવ બગડી ગયા છે, જે સમજવા જ અશક્ય છે.
અનંત કઈ પણ બોલ્યા વગર મૂંગે-મૂંગો અંદર જતો હતો ત્યારે પેલી ફરી વિફરી.
પેલી: "તને કહું છું, સાંભળતો નથી? 'મૂંગો-બહેરો' છે કે શું!?"
અનંત ચુપચાપ અંદર ચાલ્યો ગયો...
ભીતરની આગ સાથે...
બે ભઠ્ઠીની આગ વચ્ચે...
અનંત ભીતરની આગ સાથે. એ દિવસે એ બે ભઠ્ઠીની આગ વચ્ચે શેકાઈ રહ્યો હતો—એક જે બહાર કામ કરતી વખતે વેઠી હતી, અને બીજી જે પેલીના શબ્દોએ ભીતર લગાડી હતી.
*બ્લાસ્ટ*
" અનંત "ઝંખના...
પરદેશમાં નહીં.! મારા ગામે તું હો,
રહું જ્યાં હું, તે મુકામે તું હો.
સ્વપ્નમાં તો રહે છે સાથ તું, રાતભર,
ચાહું હર ઘડી નજર સામે, તું હો.
પ્રેમ હો ભગવાન, પ્રેમ જ હો પૂજા-
તો પછી મારા હૃદયના તીરથ ધામે તું હો.
કેસરી કિરણો રેલાવે જ્યારે સૂરજ,
બાગમાં મારી સાથે, વિસામે તું હો.
તારા નામ પાછળ હોય નામ મારું,
"અનંત" આગળ મારા જ નામે, તું હો.
"અનંત"
*બ્લાસ્ટ*
એ તું પણ હોઈ શકે, એ હું પણ હોઈ શકું.
તું "અનંત" પ્રેમ, હું પ્રેમનું કારણ હોઈ શકું.
એ હું પણ હોઈ શકું, એ તું પણ હોઈ શકે.
હું "અનંત" પ્રેમ, તું પ્રેમનું કારણ હોઈ શકે.
"અનંત"
No comments:
Post a Comment