Sunday, 30 September 2012

ચલ આજ મન મૂકીને મસ્તી કરીયે ....



@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
ચાલ આજ મન મૂકી મસ્તી કરીયે.... 
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
સાવ અમથી અમથી મસ્તી કરીયે.
આજ મનથી ગમતી મસ્તી કરીયે.

રહી દૂર દૂર ખૂબ ખૂબ ઝણ ઝણીયા. 
આજ પાસે રહીને થોડું ખળ ભળીએ.
ચાલ રમતી ભમતી મસ્તી  કરીયે. 

ભર ચોમાસે આપણે રહ્યા’તા સાવ કોરા. 
આવ આજ વિના વરસાદે પલળીયે.
મન ગમતું પછી મળે ના મળે. 
આજ પ્રેમ નીતરતી મસ્તી  કરીયે.

રુદન પણ આપે એ હર ક્ષણ આક્રંદ પણ આપે. 
તોયે આ પીડા પ્રેમની કેવી જોતો આનંદ પણ આપે.

શું થશે.? અગર પછી જો કદિ મળશુ નહીં . 

છોડી એ વિચાર. ચાલ કસકસતી મસ્તી  કરીયે. 

છોને પછી યાદ કરી આ ક્ષણને  સતત રડીએ.

આજે અહી સાથ રહી આ ક્ષણમાં રમત રમીયે.


આવ મન મૂકી પ્રેમથી હસતી રમતી મસ્તી  કરીયે.

છોને પછી કશુંજ ન ભૂલીએ.
આજ મગર બધુજ ભૂલીને.
બંધ કરી મનના દરવાજા.
ચાલ ભીતર. ખીલતી ખૂલતી મસ્તી  કરીયે.

“અનંત” મને કે તને ના મુક્ત થવાની ઝંખના જાગે . 
તને કે મને બંધાયા પછીયે ના બંધન જેવુયે કશું લાગે. 


આ મન તો પંખીની જાત જોને ઊડે મુક્ત ગગનમાં.
તને ને મને ભાર ના લાગે જરીયે બધુ જ હળવું હળવું લાગે .   
ચાલ આજ એવી કોઈ હલકી ફૂલકી મસ્તી કરીયે. 
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
"અનંત"



Wednesday, 26 September 2012

હું મેણું ભાગી નાખીશ ....

"આજે તો મેણું ભાંગીનેજ જંપીસ"
***********************
ઘણા વર્ષો સાંભળ્યુ બસ હવે બહુ થયું !

જ્યારે ને ત્યારે બસ એજ ટોણો તારાથી તો એ કામ પણ નહીં થાય.

અરે ક્યાં સુધી હું આ એકનો એક ટોણો સાંભળું અને શા માટે?

અને આ ટોણો હરેક બાળકને જીવનમાં ક્યારેક ને ક્યારેક તો  સાંભળવો જ પડ્યો હશે .

ફક્ત બાળકનેજ સાંભળવો પડ્યો હશે એવું નથી... 

ક્યારેક બાળક પણ  વડીલને આ જ ટોણો મારે છે. 

પણ હું આજે તો  સાબિત કરી દેવાનો છું કે એ કામ હું કરી શકું છું.

અને આમેય મને ચેલેન્જ વાળા કામ કરવા વધુ મજા આવે છે.

જે કામ બાળકો પણ કરી શકે એવા કામ કરવામાં મજાએ શું હે!

અને મે પૂરે પૂરી તૈયારી કરી લીધી . 

છાપામાં જાહેરાત પણ કરી નાખી કે... 

હું આજે પબ્લિક સામે એ કામ કરી બતાવવાનો છું જે કામ  મારાથી થઈ ના શકે,

એવું મેણું મને વર્ષોથી મારવામાં આવતું હતું. 

પણ  એ કામ ખરેખર એક બાળક પણ કરી શકે છે એ આજ હું સાબિત કરી બતાવીશ . 

તો હે વડીલો આજે આપ સૌ આ ચેલેંજિંગ પ્રોગ્રામ જોવા જરૂર પધારજો...

તમારો ભ્રમ ભાંગી ના જાય તો મને ફટ કહેજો.

આ પહેલા હું ક્યારેય આ રીતે જાહેરમાં પબ્લિક સામે નતો આવ્યો-

એટલે થોડો ગભરાટ થતો હતો, 

પણ વર્ષો જૂનું મેણું ભાંગવાના વિચારે હિમ્મત કરી હતી .

અને આખરે એ સમય આવી જ ગયો .....

મે પૂરે પૂરી તૈયારી કરી નાખી હતી.

જાહેરમાં માનવ મેદની એકઠી  થઈ ગઈ હતી ... 

બધાના મનમાં જાણવાની અને  આંખોમાં એ જોવાની ઉત્સુકતા હતી કે,

એવું તે ક્યૂ મેણું છે જે હું આજ આમ જાહેરમાં ભાંગવાનો છું ?

હું સ્ટેજ ઉપર ગયો બધાની નજર મને તાકી રહી હતી. 

મે ઉપર જઈ બધાનો આભાર માન્યો કે,  

આપ સહુએ આજ અહી પધારી મારો ઉત્સાહ વધાર્યો છે,

તે બદલ હું આપ સહુનો ખૂબ ખૂબ આભાર માનું છું.

બસ હવે હું આજે  આપ સૌની સામે એ કામ, જે હું ના કરી શકું એમ કહેવામા આવતું , 

તે કામ એકદમ આસાનીથી કરી બતાવવાનો છું !

જે કામ પણ ! મારાથી નહીં થઈ શકે એવું મને વર્ષોથી કહેવામા આવતું હતું .

મેણું મારવામાં આવતું હતું..  

પણ એ કામ તો નાના બાળકો પણ ખૂબ આસાનીથી કરી શકે છે... 

એવું  આજ હું અહી સાબિત કરવાનો છું.

લોકોની ઉતેજના વધતી જતી હતી.

મે ધ્રૂજતા હાથે માઈક પકડી એનાઉંસમેંટ કર્યું   

તો મિત્રો વડીલો આજે હું જે  સાબિત કરવા હું ઈચ્છું છું... 

તેના માટે  મારે થોડા બાળકોની જરૂર પડશે ... 

તો  અહી સ્ટેજ ઉપર પંદર વીસ બાળકો આવી જાય. 

જેવુ બાળકોનું નામ પડ્યું એવાજ સ્ટેજ ઉપર- 

પંદર વીસ ને બદલે ચાલીસ પચાસ બાળકો  આવી ગયા. 

મે બધી તૈયારી કરીજ રાખી હતી . 

એટલે મે ફરી જાહેરાત કરી . 

તો, મારા પ્રિય વડીલો, હવે આપની આતુરતાનો અંત આવશે ..... 

પણ એ પહેલા મારી એક આકરી શરત છે ... 

ટોળામથી કોઈ ટીખળી બોલ્યું .. 

આકરી કે આખરી... 

હું મુંજાઈ ગયો કેમકે એ તો મનેય ખબર નોતી.. :)

મે કહ્યું મારી શરત એ છે કે અગર હું એ સાબિત કરી દઉં કે જે કામ મારાથી નહીં થાય,

એવું હું,  તેમજ મારા જેવા ઘણા નિર્દોશો વર્ષોથી સાંભળતા આવ્યા છે,

એ કામ આસાનીથી કરી બતાવું, ત્યાર પછી કદી ક્યારેય ભૂલમાં પણ..! 

આવો  ટોણો કોઈ કોઈને નહીં મારે. 

બોલો કબુલ ?

લોકોની ધીરજ હવે ખૂટતી હોય તેવું લાગ્યું બધા એક સાથે બોલ્યા....

ભાઈ ચાલુ કરને હવે... ! 

સાબિત થશે તો કબુલ બોલ હવે ?

મે તરતજ સાથે લાવેલ મોટો ડબો ખોલ્યો અને બાળકોને સૂચના આપી....

ચાલો બાળકો બધા લાઇનમાં આગળ આવો . 

બાળકોને ગમ્મત પડતી હતી . 

બધા આગળ આવી લાઇનમાં ઊભા રહી ગયા.... 

અને મે ડબ્બાનું ઠાંકણું ખોલી નાખ્યું... 

મે બાળકોને કહ્યું  ચાલો ડાબો હાથ આગળ રાખો.... 

બાળકોએ ડાબો હાથ આગળ કર્યો ... 

મે કહ્યું હવે તમારા એ ડાબા હાથ પર  આ ડબ્બામાથી બબે પાપડ કાઢીને  મૂકો. 

બાળકોએ મારા કહ્યા મુજબ કર્યું.  પછી કહે હવે... ?

મે કહ્યું હવે એના પર તમે બધા એક સાથે.... 

હજુ આગળ કઈ બોલવા જાઉં ત્યાતો પબ્લિકમાં દેકારો બોલી ગયો.... 

કોઈ બોલ્યું નક્કી આનું ચસકી ગયું છે ... 

કોઈ બોલ્યું પાગલખાનામાથી ભાગીને આવ્યો લાગે છે.... 

ઘણાએ તો ચાલતી પકડવા માંડી.... 

મે તુરંત માઇક હાથમાં લઈ હાકલ મારી...  

ખબરદાર.... 

 ખબરદાર જો કોઈએ પોતાનું સ્થાન છોડ્યું છે તો...

વર્ષોથી મને ટોણાં માર્યા છે . 

અને આજે જ્યારે સાબિત કરું છું તો ભાગો છો..! કેમ ?

ડરી ગયા,  મારી ત્રાડથી.. ડરીને  બધા  પાછા વળી ગયા ...

બાળકોને આદેશ આપવા હું પાછળ ફર્યો તો મે જોયુકે ...

હું ભાગતા લોકોને રોકવાની લપમાં હતો ને બાળકો હાથમાના પાપડ ખાઈ ગયેલા ... 

છતાં,  ગુસ્સે થયા વિના મે બાળકોને ફરી આદેશ  આપ્યો... 

ચાલો બાળકો હવે ફરીથી સૌ  ડાબા  હાથ પર બ,બ્બે પાપડ મૂકો....  

મૂક્યા ...હવે શું કરીયે ...? 

મે કહ્યું હવે એના પર જમણા હાથની મુઠ્ઠી વાળી મારો મુક્કો.... 

અને કરી નાખો આ પાપડનો ભાંગીને ભુક્કો ,ભુક્કો,,ભુક્કો,.... 

બહુ સાંભળ્યુ જ્યારે ને ત્યારે કહેતા તારા થી તો સેકેલો પાપડ પણ નહીં ભાંગે. 

આમ બોલતા બોલતા મને પણ વર્ષોથી દાબી રાખેલો ગુસ્સો એક સામટો આવી ગયો....

અને હું પણ ડબા માથી પાપડ કાઢી કાઢીને ભૂક્કા કરવા માંડ્યો .

મને કે'તા'તા હે મને..! કે તારાથી સેકેલો પાપડ પણ નૈ ભંગાઈ ... 

જનૂન પૂર્વક પાપડ ભાંગતા ભાંગતા મે બાળકોને કહ્યું ... 

ઉહ,, ઉહ,,,એક,બે,ત્રણ,ચાર,, ભાંગો , ભાંગો છોકરાવ બધાજ પાપડ ભાંગી નાખો... 

ને  બતાવી દો તમે પણ કે તમે પણ સેકેલો પાપડ,  ભાંગી શકો છો ..ઉહ,, 

જેથી મારી માફક કાલ સવારે તમારે આ મેણું સાંભળવું ના પડે...

 એક અંગત વાત કરું કોઈને કહેશો નહીં તો જ !

સાચું કહું તો આ કામ આટલું સહેલું છે તે મને ખબર જ નોતી સાચે ખોટું નથી બોલતો... 

મને તો એમ હતું કે પાપડ પથથર જેટલો મજબૂત હોતો હશે .. 

એટલેજ તો આમ જાહેરમાં મેણું ભાંગવાં આવતા પહેલા...  

એક દિવસ જ્યારે  ઘરમાં કોઈ નહોતું ત્યારે.... 

રસોડામાં  જઈને  બે ચાર પાપડ સેકીને મે  ભાંગી જોયા હતા.... 

મને એ લોકોએ "તારાથી તો સેકેલો પાપડ પણ નૈ ભાંગે " 

આ મેણું મારી મારીને એવો તો બીવાડાવી નાખ્યો હતો કે મને સાચે બીક ગરી ગઈ 'તી 

કે  ક્યાક આ પાપડનું પરાક્રમ લોકોની સામે કરવા જઈશ ને પાપડ નહીં ભાંગે તો... 

માટે મે રિહર્સલ કરી લીધું હતું અને પ્રયોગ કરતાં માલૂમ પડ્યું કે... 

લે..,  સ્સ્લા આ સેકેલા પાપડના  તો આંગળી મારી ત્યાજ ભૂક્કા બોલી જાય છે... 

તે દિવશે તો ઉત્સાહમાં આવી હું એકલો એકલો રસોડામાં નાચવા માંડ્યો 'તો, 

અને ત્યારથી જ નક્કી કરી લીધું કે ..

હવે આ મેણું હું જાહેરમાં પાપડ સાથે ભાંગીને ભુક્કો કરીનેજ  જંપીસ... 

આમેય  મે  રિહર્સલ તો કરી લીધું હતું. એટલે મને જરાય ભય નો'તો . 

અને આખરે મે આજે એ સાબિત કરી જ બતાવ્યુ કે . 

હું સેકેલો તો શું કાચો પાપડ પણ ભાગી શકું છું ... 

અને એ માત્ર હુજ નહીં નાના બાળકો અને મોટા,,,,! તમે પણ ભાંગી શકો છો ... 

મારી વાત પર ભરોશો ના બેસતો હોય તો કો'ક દી' મારી જેમ અખતરો કરી જોજો ... 

બોલો ભાંગી નાખ્યોને મે  મેણાં સમેત ભલભલાનો ભરમ....

 કે હું પાપડ પણ ભાંગી શકું છું...:) 

ચાલો હવે શરત મુજબ આવું મેણું કોઈને નહીં મારો.... 

આ  આપેલું વચન યાદ કરીને.... 

જેને,  જેના ઘેર જઈને હુવું હોય,  હુઈ જાય.. ગુડ રાત્રિ શુભ નાઈટ ... :) :) :) 

”અનાડી“

Tuesday, 25 September 2012

અય દિવાસળી ....

  હું બાકસ તું દિવાસળી.... 

************************************
બાકસ અને દીવાસળી વચ્ચે ક્યાં જરીએ અંતર હોય છે. 
આખરે તો એક દિવાસળી હરેક બાકસની અંદર હોય છે. 

બન્ને તરફ સરખી જ હોય છે. જો આગ અગર હોય છે.
આમ તો એકમેકના પૂરક.સળી મગરૂર મગર હોય છે. 

ઘર્ષણ થાય જ્યારે પણ. ઘસરકો તો બન્નેને સરખો જ-
લાગે. કેમકે બંનેમાં સરખી જ આગની અસર હોય છે. 

અન્યને બાળતા પહેલા બળવું પડશે પોતાને પણ..! 
આ હકીકતથી કદાચ દીવાસળી બે ખબર હોય છે. 

દીવાસળીમાં આમ તો ક્યાં કશું ઠરવા ઠારવા સમું.  
એમાં જે આગની અસર એ તો બસ ક્ષણભર હોય છે.
 
એ ક્ષણિક બળીને ઠરી જાય છે.'ને કોઈ બળતું રહેશે, 
સતત'અનંત'દીવાસળી એ વાતથી બે ફિકર હોય છે.  
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
અનંત"
*બ્લાસ્ટ* 
આગ ઠર્યા પછી નો ધુંવાળો ...
પણ આંખ બાળે છે "અનંત"... 
"અનંત" 


*બ્લાસ્ટ*
"અનંત * અન્ય ને સળગાવતા પહેલાં
દીવાસળી ને ખુદ બળવુ પડતુ હોય છે.

ઠરેલ હોવાથીજ બરફ અન્ય ને ઠારે છે.
ઠારતા પહેલાં ખુદ ને ઠરવુ પડતુ હોય છે.
" અનંત "

અર્થાત્ :- સાર એટલોજ કે જે જોઈતું હોય તે આપો.!
અને જે આપશો તે આપતા પહેલા ખુદનેજ મળશે..!

હવે ચાહો તો ઠારો કોઈની આંતરડી..
યા સળગો અને બારો કોઈની આંતરડી...
ટાઠક પામશો યા સળગશો પહેલાં તમેજ..!
"અનંત" 




Sunday, 23 September 2012

કલમ ઉપાડી હાથમાં ને લખાઈ ગઈ ગઝલ ........ 


મનની અકળ લીલા...
~~~~~~~~~~~~~~~~
કરવા મથું જેમ જેમ કાબૂ મન.
થતું વધુ તેમ તેમ બેકાબૂ મન.

“અનંત”સતત પ્રયાસ કરું છતાં.
જો ને વશમાં કેમેય ના થાતું મન.
~~~~~~~~~~~~~~~~
“અનંત” સમજાય ના મનની અકળ લીલા 
સતત પ્રયાસ છતાં વશમાં ના થાતું મન.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
કરવા મથો....! જેમ જેમ કાબૂ મન.
થતું વધુ....! તેમ તેમ બે કાબૂ મન.

છે અતિ અટપટી.! આ મનની ગતિ.
અઘરું છે નથી સાવ સીધું સાદું મન.

રચના તનની જે સમજી શક્યા છે ને !
એનેય હજુ સરખું નથી સમજાતું મન.

મન સાથે જો મેળ સાધતાં આવડે તો !
અલાઊદીન માફક કરી શકે જાદુ મન.

“અનંત” અંતિમ ઝંખના એટલી જ છે કે!
મળે મને..!સમજી શકે એવું એકાદુ મન.  
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
 "અનંત"   
બાંધ્યું ના બંધાય મન.
તૂટે તો ના સંધાય મન.
             

હું ગઝલની મુર્તિ બનાવું છું.



હું ગઝલની મુર્તિ બનાવું છું. 
~~~~~~~~~~~~~~~~~~
 દ્રશ્ય જે જીવતું હોય ત્યારે ઘણું સુંદર અને સોહામણું હોય છે.  
અદ્રશ્ય થયા પછી એજ દ્રશ્યનું સ્મરણ ઘણું બિહામણું હોય છે.

“અનંત" કઈ સંબંધ ના હોવા છતાં એના જવાથી તને ખોટ-
જો સાલે તો, એમ સમજવું એ કોઈક ભવમાં આપણું હોય છે.


@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@  

અને ....  

 તમે જે થોડું થોડું આપો છો ! એમાએ ઘણું ઘણું હોય છે !
કદિ' સાચું સુખ થોડાંમાં પણ મળતું અનેક ગણું હોય છે ! 

સાવ અમસ્તું તો ઓળખાણ વિના કોઈ કઈજ ના આપે ને ? 
આપ્યું છે પ્રેમ જેવુ એનો અર્થ એજ કોઈક જૂનું માંગણું હોય છે.  

ધોમ ધખતા જીવનના તાપમાં ટાઢક ! અને થરથર ધ્રૂજતા
ઠરતા જીવનમાં જે પ્રેમની હુંફ આપે !એજ ખરું તાપણું હોય છે.

“અનંત” ગઝલની મુર્તિ પર જ્યારે શબ્દોનું કોતરકામ કરું છું  
 હૈયામાં વેદનાની હથોળી 'ને હાથમાં કલમનું ટાંકણું હોય છે.  

   
એ દ્રશ્ય જે દ્રશ્ય હોય ત્યારે ઘણું સોહામણું હોય છે.
અદ્રશ્ય થયા પછી એજ દ્રશ્ય વધુ બિહામણું હોય છે.

કઈ સંબંધ ના હોવા છતાં એના ન હોવાથી ખોટ સાલે,
“અનંત”તો સમજવું એ કોઈક ભવમાં આપણું હોય છે.

"અનંત"
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@ 
બ્લાસ્ટ :- 
આ સંસારની સહજ સમજનો પણ જેનામાં અભાવ હોય છે . 
"અજ્ઞાની" તે મારી દ્રષ્ટિએ દયાને પાત્ર છે . 
"અજ્ઞાની"