(3)
થોડું પાછળ....
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=689363507840020&set=a.119481608161549.20378.100002991311961&type=1
ઘોઘાની ચૂપ થી કંટાળેલી ઘોઘીના મોઢેથી ઉદગાર સરી પડ્યા હતા....
ઘોઘી માથે હાથ મૂકીને બોલી હતી.
હે .. ઈશ્વર..આ ઘોઘાનું કાં'ક કર...
હવે આગળ...
ઘોઘીએ પરાણે મોમાં ઠૂસેલા પાણી થી ઘોઘાની તરસ નહોતી છિપાણી ...
ને ઉપરથી ઘોઘીના માથે પાણી રેડવાથી ઘોઘો થઈ ગયો પાણી પાણી ....
પણ તેમ છતાં ઘોઘાએ બીજી વાર ઘોઘી પાસે પાણી ના માંગ્યું .....
ને ચૂપચાપ ભીને કપડે હસતો રહ્યો...
ઘોઘાની ચુપથી અકળાયેલી ઘોઘીએ સોફા પર ઘોઘાની બાજુમાં બેસી-
ઘોઘાની સાથળ પર જોરદારની ઝાપટ મારી .
હવે ઘોઘી આદતવશ સાથળ પર ચીટિયો ભરશે ઘોઘને એ બીક હતી,
પણ તોય ડર્યા વિના હસતાં હસતાં જરાક આઘો ખસી ગયો....
ચૂપ રહીને તંગ કરતાં ઘોઘાથી તંગ આવેલી ઘોઘીએ ઘોઘાનું મો ખોલાવવા ...
ઘોઘાના બંને ગાલ પર જોરદારના ચીટીયા ભરીયા...
આ..આ....આ... પીડાદાયક ઉદગાર કાઢતા ઘોઘો પોતાની સાથળ પર હાથ ફેરવવા લાગ્યો...
હાશ... ઘોઘાના મો ખોલવાથી ઘોઘીને હાશ થઈ ..
ભલે આ...આ ...ના પીડા દાયક ઉદગાર નીકળ્યા પણ ઘોઘાએ મો તો ખોલ્યું ...
પણ ઘોઘાને સાથળ પર હાથ ફેરવતો જોઈ ઘોઘી વધુ છંછેડાણી ....
અક્કલ વગરના મે તને તારા બંને ગાલ પર ચીટીયાભર્યા છે, ને તું...
સાથળ પર હાથ પસારે છે... !
ઘોઘો હસ્યો.....
ઘોઘી ના મનમાં કઈ કેટલાય સવાલ હતા. અને એક ઉખાણું ...
ઉખાણું, જે ઘોઘાને પૂછવાનું હતું . તે હજુ સુધી નહોતું પૂછાણું...
પણ ઘોઘો કઈ બોલે કે મો ખોલે તો વાત થાય ...
ઘોઘાની હરકતથી અકળાતી ઘોઘી ઘોઘા સામે બે હાથ જોડી કરગરતા સ્વરે બોલી...
બાપ... મારો કઈ વાંક ગુનો હોય તો માફ કર ....
પણ હવે બૌ તંગ ના કર નંગ... મારે તને એક ઉખાણું કહેવું છે... !
બોલ !
ક્યારનો ચૂપ રહેલો ઘોઘો બોલ્યો. બોલ ..!
હા... શ...કારા સાથેજ ઘોઘીના મનમાં ક્યારના ઘૂમરાતા આ સવાલો .
ઘોઘો વગર દિવાળીએ શા માટે ફૂલઝર સળગાવી દિવાળી ઉજવાતો હતો..?
શા માટે ઘોઘો ચૂપ હતો... ?
કઈ વાત ને લઈને ઘોઘો મૂછમાં હસતો હતો...?
આ બધા સવાલો પૂછવાનું ઘોઘી ભૂલી ગઈ...
અને, ઘોઘો માંડ માંડ બોલ્યો છે, તો, જલ્દી જલ્દી પેલું ઉખાણું પૂછી લઉં એમાં મજા છે.
એમ વિચારી ઘોઘીએ સીધું જ ઘોઘાની આંખમાં આંખ પરોવી મન ઘડત ઉખાણું કહ્યું..
ઘોઘા એવા ક્યાં ક્યાં વ્યવસાયિક ક્ષેત્ર છે જેમાં બન્ને બાજુ કમાણી હોય...
ઘોઘા એ ઝીણી આંખે ઘોઘી સામે જોતાં કહ્યું...
ઘોઘી પહેલા તું મને એ કહે તારા આ ઉખાણાનો જવાબ તને ખબર છે .. ?
ઘોઘી મુંજાણી. મુંજયેલી ઘોઘીએ કહ્યું. ના.... મને ખબર નથી .
મને જો જવાબ ની ખબર હોત તો હું તને થોડી ના પુછત...
અક્ક્લ વગરની તો પછી એને ઉખાણું ના કહેવાય...
ઘોઘાએ ઘોઘીને ટપલી મારતા કહ્યું .
તો આને શું કહેવાય હે ...? ઘોઘી એ નવો પ્રશ્ન કર્યો.
એજ તારી આદત મુજબ તારી ભીતર ઊઠતો સવાલ...
તો ઉખાણું કોને કહેવાય... ? ઘોઘી એ પૂછ્યું.
ઉખાણું એને કહેવાય, જેનો જવાબ તને ખબર હોય .
અને તોજ પૂછાય જો જવાબ ખુદને ખબર હોય...
ઘોઘીને ઘોઘાના મોઢે જવાબ સાંભળવાની ઉતાવળ હોય,
ઘોઘા સાથે વધુ દલીલ કરવાનું ને પ્રશ્નો પૂછવાનું ટાળ્યું અને આગળ ચલાવ્યું .
હાં, હવે હશે... એ જે હોય તે પણ તું જલ્દી મને મે પૂછ્યું એનો જવાબ આપ કે...
એવા ક્યાં ક્યાં વ્યવસાયિક ક્ષેત્ર છે જેમાં બન્ને બાજુ કમાણી હોય...
ઘોઘો કહે પેલા પાણી પીવડાવ પછી જવાબ દઉં....
હે ભગવાન.... જવાબ સાંભળવાની અતિ જિજ્ઞાસા હોય ઘોઘી વધુ કાઇજ બોલ્યા વિના-
જડપથી પાણિયારે ગઈ અને પાણીનો ગ્લાસ ભરીને ઘોઘાને પકડાવી દીધો ...
ઘૂટક .. એક ઘૂંટડો ભરી ઘોઘો અટક્યો....
થોડી વાર રહીને ફરી... ઘૂટક...વળી ઘોઘો અટક્યો ...
ઘોઘી અકળાવા લાગી.
ઘોઘાનો જવાબ સાંભળવા અધિરી ઘોઘી સામે જોઈ ઘોઘો હસે છે ...
ઘોઘી આંખોના કોડા આમતેમ ઉપર નીચે કરે છે ....
હોઠ ભીંસી ઘોઘા સામે જુવે છે. વળી આંખ બંધ કરે છે ને ખોલે છે....
ઘૂટક... કરતો ઘોઘો વળી એક ઘૂંટ પાણી પીવે છે ...
અંતે ઘોઘી ગુસ્સે થઈ ગઈ. ને બોલી.
અકલ્લ વગરના કેટલી વાર હોય પાણી પીવામાં ...?
પાણી છે શરાબ નથી ! તે તું ધીરે ધીરે પીવે છે.
ઘોઘો હસતાં હસતાં બોલ્યો.
ઘોઘી આ પાણી શરાબ બની જાય છે જ્યારે તું ભરીને આપે છે ...
પ્લીઝ...પ્લીઝ...પ્લીઝ.... ઘોઘા હવે બસ કર...
અને મને મારા ઉખાણા નો જવાબ આપ..!
ઉખાણું... !!! ?
ભૂલ થઈ બાપ..! ઉખાણું નૈ સવાલ.. બસ હવે જવાબ આપ..!
જાણે શરાબનો આખરી ઘૂંટ ભરતો હોય એમ પાણી નો છેલ્લો ઘૂંટ ભરી ખાલી ગ્લાસ ઘોઘીના
હાથમાં થમાવતા લે પકડ ..
પછી આરામથી માથા પાછળ હાથ ટેકવતા જાણે આળસ મરડતો હોય તેમ પગ ખેંચીને ...
અ..અ....આહ.... હાશ...હવે છિપાણી પ્યાસ....
અચ્છા.. હવે બોલ ઘોઘી તે શું સવાલ પૂછ્યો હતો... ?
ભૂલ્લકડ ઘોઘા પર આવતો ગુસ્સો મનમાં દાબી વાત લાંબી ના કરતાં.
ઘોઘી એ સવાલ યાદ કરાવ્યો....
હું એમ તને એ ઉખાણું સોરી સવાલ કર્યો હતો કે...
એવા ક્યાં ક્યાં વ્યવસાયિક ક્ષેત્ર છે જેમાં બન્ને બાજુ કમાણી હોય...
સિમ્પલ... એક દમ સિમ્પલ સવાલ.... એમ કહી ઘોઘો ઘોઘી સામે જોઈ હસવા લાગ્યો...
ઘોઘો ઘોઘીને હેરાન કરવાની પોતાની જૂની ને જાણીતી હરકરથી વાજ નથી આવતો...
પણ પછી ઘોઘીની ગૂસ્સા ભરી નજર જોઈ જાવાબ આપે છે....
ઘોઘી તું કહે છે એવા ત્રણ વ્યાવસાયિક ક્ષેત્ર તો તરતજ ઉડીને આંખ સામે આવે છે ...
ક્યારની જબાબની રાહમાં અધિરી ઘોઘી ઉત્સાહિત થઈ ને પૂછે છે.
ક્યાં ક્યાં ત્રણ ક્ષેત્ર ઘોઘા ... ?
ત્રણ 'ક' ..!
ઘોઘી સમજી નહીં તેથી કહ્યું . હં..ત્રણ 'ક' એ વળી શું...?
ઘોઘાએ કહ્યું. ત્રણ 'ક' અર્થાત ... કલમ,કેમેરા અને ક્રિકેટ...
ઘોઘી:- અર્થાત ...?
ઘોઘા એ વિસ્તાર પૂર્વક સમજાવ્યું ..
પહેલું ક્ષેત્ર કલમધારીનું યાની પ્રેસ રિપોર્ટર ...
બીજું ક્ષેત્ર કેમેરામેન યાની, ટીવી ન્યૂઝ રિપોર્ટર...
અને ત્રીજું ક્ષેત્ર બેટધારી યાની, ક્રિકેટર....
શું વાત છે....!!!
હાં ઘોઘી આ ત્રણ ક્ષેત્ર એવા છે... જેમાં કામ કરવાના રૂપિયા મળે છે,
અને કામ ના કરવાના પણ રૂપિયા મળે છે.. !
અને ક્યારેક તો કામ કરવા કરતાં , કામ ના કરવાના ડબલ રૂપિયા આ લોકો રળે છે.
ઘોઘા એ કેવી રીતે મને સમજાયું નહીં જરા વિસ્તારથી સમજાવીશ... ? ઘોઘીએ કહ્યું.
ચોક્કસ... તો ધ્યાનથી સાંભળ ઘોઘી.
પહેલું ક્ષેત્ર પત્રકારત્વ યાને સમાચાર પત્ર .
જે દુનિયા ભરના સમાચાર દુનિયાના એક છેડાથી બીજા છેડાના સમાચાર...
આપણાં સુધી પહોંચાડે છે ...
"અપવાદ બાદ કરતાં"
એ સમાચાર સાચા છે કે ખોટા એ આપણે ક્યાં જોવા જાણવા જઇયે છીયે....
ઘોઘી અપલક ધોધાને ધ્યાનથી સાંભળે છે.
ઘોઘો આગળ કહે છે ..
આમ તો છાપામાં નાના મોટા અનેક સમાચાર છપાય છે
પણ ઘોઘી એ ક્ષેત્રમાં કામ કરતા પત્રકારને ક્યારેક, ક્યારેક
જ્યારે કોઇ વ્યક્તિની અંગત અને ગંભીર બાબત ધ્યાને આવે છે .
ત્યારે એ એના સમાચાર બનાવે છે...
જે સમાચાર અગર એ છાપામાં આપે છે. તો એના એને રૂપિયા મળે છે.
પણ એ બનાવ્યા પહેલા એ જે કોઈ વ્યક્તિની અંગત બાબત છે,
એ એવિ વ્યક્તિ છે કે એના વિષે છાપામાં છપાવવાથી એની આબરૂ જવાનો ડર હોય,
યા તો એના બીજનેસ પર અસર પડે એવું હોય, આવી કોઈ વ્યક્તિ ની અંગત બાબત જ્યારે
પ્રેસ રિપોર્ટરને ખબર પડે ત્યારે ....
એ રિપોર્ટ તૈયાર કરી છાપામાં છાપતાં પહેલા, એ વ્યક્તિને અંગતમાં મળે છે.
અને એ બાબત જે તેમના ધ્યાનમાં આવી છે તેના વિષે વાત કરે છે.
અને પછી પત્રકાર એ વ્યક્તિને રૂબરૂ મળીને પૂછે છે . બોલો શું કરવું છે ?
પેલો સમાજમાં આબરૂ ના જાય એ માટે , અથવા બીજનેસમાં નુકસાન ના જાય એ માટે ,
પત્રકારને એ સમાચાર ના છાપવાના રૂપિયા આપે છે.
અને બને છે એવું કે એ પત્રકારને સમાચાર છાપવા કરતાં ના છાપવાના ડબલ રૂપિયા મળે છે.
ઘોઘી ઘોઘાના ગાલ પર વ્હાલથી હાથ ફેરવતા બોલી ...
વાહ. ઘોઘા બૌ મોટો ઘટસ્ફોટ કર્યો યાર તે તો...
ઘોઘો કહે ઘોઘી બૌ હરખા નૈ આમાં મે કશું નવું નથી કહ્યું...
ઘોઘી કહે . પણ મને નવું લાગે છે.
ખૈર હવે બીજા નો વારો કાઢ ... "ઘોઘી બે અર્થમાં બોલી."
ઘોઘો કહે બીજામાં પણ પેલા જેવુજ છે ....
ઘોઘી કહે તો ત્રીજાનો વારો કાઢ..!
ઘોઘાને એએમ તો મારી માફક ક્રિકેટના 'ક' વિષે પણ જ્ઞાન નથી તેમ છતાં ...
વ્યાવસાયિક ક્રિકેટ ના ઉઘાડા સિક્રેટ વિષે ઘોઘો ઘોઘીને વાત કરે છે.
ઘોઘો કહે છે. ઘોઘી આમ જોવા જા તો ત્રીજામાં વ્યવસાયમાં એટલે કે...
ક્રિકેટના ક્ષેત્રમાં પણ એવુંજ પેલા બે વ્યવસાય જેવુ જ છે ....
ઘોઘી કહે ના ઘોઘા બધામાં બધુ એક સરખું ના હોય...
ઘોઘો કહે . હાં ઘોઘી તારી વાત બિલકુલ સાચી છે...
પેલા બે, પ્રેસ રિપોર્ટર અને ન્યૂઝ રિપોર્ટર નું તો સમજ્યા સરખું હોય ...
એ બન્ને ના વ્યવસાયમાં લખવા ના, લખવાનો.
કે ટીવીમાં આપવા, ના આપવાનો નિર્ણય કોઈ એકાદ-
વ્યક્તિની અંગત બાબત સાથે જોડાયેલો હોય છે.
જ્યારે ક્રિકેટ સાથે કરોડો ચાહકોની લાગણી જોડાયેલી હોય છે.
જોકે વાત તો અહી પણ એજ બને છે. પ્રેસ રિપોર્ટર અને ન્યૂઝ રિપોર્ટર વાળી.
ક્રિકેટરોને પણ જીતવા કરતાં ક્યારેક-
હારવાના ડબલ કરતાં પણ વધુ રૂપિયા મળતા હોય છે.
અને બીજી એક બાબતે ક્રિકેટ ની ઘટના જુદી પડે છે.
ક્રિકેટરો સાથે 'મને બાદ કરતાં' દેશનો એકો એક નાગરિક જોડાયેલો હોય છે.
દેશની શાન રમતના મેદાનમાં દાવ પર લાગેલી હોય છે ...
એના હારવા જીતવાથી દેશના કરોડો નાગરિક હારતા જિતતા હોય છે...
જોકે મને તો એમ જ થાય કે સાલા રમે કે ના રમે, એ લોકો...
હારે કે જીતે એ લોકો ...
પણ રૂપિયા તો એને મળે મળે મળેને મળેજ અને એ પણ પાછા એને એકલાને ...
અને પબ્લિક ને ... ઠેંગો...!
તો પણ એની પાછળ ગાંડા થતાં મેચ જોતાં લોકો....
જેને કાય લેવા દેવા વિના ફૂટી કોડી પણ ના મળવાની હોય ...
તો પણ ક્રિકેટરોએ જીતે તો ઉચાળતા હોય છે ...
ને હારે તો ઉદાસ થઈ જતાં હોય છે .
વળી કોઈ કોઈ તો પોતાની ચહિતી ટિમ હારી જતાં ટીવી પર ગુસ્સો ઉતારતા હોય છે.
"સિવાય જે સટ્ટા ખોર છે "
"સિવાય કિકેટ પર જુગાર ખેલતા લોકો ..."
"સિવાય ક્રિકેટ દરમિયાન જાહેરાતમાથી કરોડો કમાતા ટીવી ચેનલો વાળા ...."
સમયની વરબાદી સિવાય કોઈ ને નવા પૈસાનો લાભ ના મળતો હોય,
તોય નાહક ના ઊછળ કુદ કરતાં હોય છે ...
અને ઘોઘી આ ક્રિકેટરો...
તેના કરોડો ચાહકોની લાગણી ને પણ દાવ પર લગાડી દેતા અચકતા નથી...!
રૂપિયાની લ્હાયમાં ને લ્હાયમાં ઘોઘી હવે તો આ બધા ક્રિકેટરો....
ચંદ કરોડ પતિઓના હાથનાપ્યાદા યાની રમકડાં, થઈ ચૂક્યા છે.
ક્યારેક તો લાગે કે આ લોકો ને બન્ને બાજુ પાતાળ જેવા પેટ હશે કે શું !
જે ક્યારેય ભરાતા જ નથી...
અન્યના હાથના કઠ પૂતળા બની જતાં ક્રિકેટરોમાં-
પછી દેશ દાઝ , દેશ માટે, અને કરોડો ચાહકો માટે રમવાનું જજુન નથી રહેતું ...
ક્રિકેટરોને ખરીદતા કરોડ પતિઓ સિવાય
કે ક્રિકેટ પર જુગાર રમતા જુગારીયાઓ સિવાય ...
એ લોકો જેને ક્રિકેટરો રમે કે ના રમે જીતે કે ના જીતે ફૂટી કોડી પણ મળવાની નથી.-
એવા લોકો શું લેવા એ લોકોની રમત જોવામાં કિંમતી સમય બરબાદ કરતાં હશે ...?
પાછા મેચ જોતાં જોતાં એવા તો ઊંચા નીચા થાય ઘોઘી... એવા તો ઊંચા નીચા થાય ...
કે જાણે પોતે ક્રિકેટના મેદાનમાંકેમ ના મેચ રમતા હોય...
આટલો સમય પોતાના ધંધામાં ધ્યાન આપે તોય બે પૈસા વધુ કમાય ...
ઘરમાં બાયડી છોકરા મીઠડાં ય લ્યે...
ઘોઘી ઉછળીને હજુ તો બોલવાજ જાય છે...
ઘોઘા... તું..સી.... ગ્રે....
હાં હો બસ હવે .. ઘોઘી હું જાણું છું..
તારા પંજાબી 'તું , સી' પછી આવતા અંગ્રેજી શ્બદોનો અર્થ મને પૂરે પૂરો સમજાય છે..
ઘોઘી આશ્ચર્ય સહ બોલી શું વાત છે ઘોઘા...! તો તને અંગ્રેજી પણ આવડે છે ..!
હાં કેમ નહીં તારા જેવા હોશિયાર લોકો બે, ચાર અંગ્રેજી શબ્દો બોલીને ફિસિયારી મારતા હોય .
એને જોઈ જોઈને સાંભળી સાંભળીને બે ચાર શબ્દો મનેય આવડી જાય...
આ ભવમાં આટલું.! અંગ્રેજી આવડે એ શું ઓછું કહેવાય...
ના વો બૌ કેવાય બૌવજ કેવાય...
ઘોઘાએ ઊભો થઈ, સીધો ઊભો રહી, મો પાછળ ફેરવી,
પોતાની પૂંઠે જ્યાં કરોડરજુનો છેડો આવે ત્યાં હાથ ફેરવતા ઘોઘીને કહ્યું
આમ જો , મારી પૂંઠે હાથ ફેરવી જો ! મારે પૂંછડી નથી....
ઘોઘી લટકો કરતાં બોલી .. બૌ ડાયો હો....
ઘોઘા એવો વિચાર તો ક્યારેક મનેય આવે હો, કે....
આપણે પોતે રમતા હોય, એ રમત જેવી મજા બીજા રમત રમે એમાં ના જ આવે...
ખુદ રમે, ખુદ જીતે, ખુદ હારે, કોઈ હરીફ સામે. તો વાત જુદી છે..
પણ યાર ઘોઘા હું એમ કૌ છું કે શરત વગર રમત રમાય તો કેવું હે .!
ઘોઘો કહે, ના ચાલે બિલકુલ ના ચાલે ...!
મજા ના આવે ...ઘોઘી જર્રાય મજા ના આવે....
શરત વગર કોઈ પણ રમત રમવામાં મજા ના આવે...
આ જીવન પણ એવુજ હોય છે. એમાં શરત વગર કશું હોય નૈ ....
અને હોય તો એમાં મજા ના હોય ....
સદીઓથી શરતો પર ચાલતી . નભતી, જીવતી, આ દુનિયામાં...
બે શર્ત પ્રેમ કે કઈ પણ આપવાની વાત કરનારો સાવ ખોટાળો અને દંભી હોય છે...
આંખનું મટકું માર્યા વિના ઘોઘા સામે જોતી ઘોઘી અપલક ઘોઘાને સાંભળતી હતી ...
પછી તો ઘોઘો ક્યારનો ય ચૂપ થઈ ગયેલો.
તો પણ ઊંડા શ્વાસ લેતી ઘોઘી, ઘોઘાને એમ સાંભળતી હતી...
જાણે ઘોઘાના મૌનને મન ભરીને શ્વાસમાં ભરતી હોય , ને સૂંઘતી હોય....
થોડી વાર મૌન રહી ઘોઘાએ વિસ્ફોટ કર્યો....
ઘોઘીની આંખ બંધ હતી . ધોધાએ ઘોઘીને ખંભેથી પકડી ઢંઢોળતા કહ્યું ...
બસ નીંદર આવી ગઈ ...
ના હું ધ્યાનથી તને, તારા એક એક શબ્દને સાંભળતી હતી ....
અચ્છા હવે ત્રણ 'ક' ની છેલ્લી વાત સાંભળ ...
ઘોઘી:- હાં બોલ..!
ઘોઘો:- આ ત્રણ 'ક' માથી, ત્રીજા ને બાદ કરતા યાની ક્રિકેટરને બાદ કરતાં .
ઘોઘી:- કેમ ત્રીજો 'ક' બાદ કર્યો..?
ઘોઘો:- કેમકે એ બૌ બૌ તો મેચ જીતીને દેશને ગર્વ અપાવે ...
અને ક્રિકેટ રસિયાઓને ખુશ કરી શકે ...
ઘોઘી:- તો પહેલા બે શું દુનિયા બદલી નાખે ...?
ઘોઘો:- બે શક..! ઘોઘી બે શક આ બે, 'ક' યાની કલમ ધારી અને કેમેરા મેન...
જો ધારે તો દુનિયા બદલી શકે..
અગર જો આ બંને મળીને નીતિ થી ઈમાનદારી થી બહાદુરી પૂર્વક સત્ય ના રસ્તે ચાલે,
અને અનેક સરકારી જગ્યાએ ચાલતી ગેર રીતિ પર , બેદરકારી પર.
જો, કેમેરામેન પોતાના કેમેરાનું ફોક્સ કરે...
અને કલમધારી એ બાબતે પોતાની કલમ થકી વિરોધ કરે અને જનતાને જગાડે તો ....
બે શક ! દુનિયા બદલાય જાય...
અગર જો એ નિજ સ્વાર્થે પોતાના માત્ર ને માત્ર પોતાના જ લાભ માટે-
બેઈમાની કરીને, કલમ અને કેમેરાનો ઉપીએગ કરે....
તો દુનિયા ભલે ડૂબે, પણ એ બંને નો તો ચોક્કસ ઉધ્ધાર થઈ જાય .
અને એ લોકો માલામાલ થઈ જાય...
બાકી મારા જેવા એકલ દોકલનું આ કામ નૈ ...
આ કાર્ય જો સૌ સાથે મળીને એકતા પૂર્વક કરે તોજ દુનિયા બદલવી શક્ય છે ..
બાકી જો કોઈ એકલો આ કાર્ય હાથ ધરવાની ભૂલ કરે ...
ઉત્સાહમાં ને ઉત્સાહમાં આવું કાર્ય હાથ ધરે...
યાની બેદરકાર સરકાર અને-તેના કોઈ પણ ભ્રસ્ટ કર્મચારીનો વિરોધ કરે તો .....
એની દુનિયા ક્યાથી બદલાય ભાય... જે દુનિયામાં ના રહે...
દુનિયા તો એની બદલાય ને જે આ દુનિયા માં રહેતું હોય...
અર્થાત:- એકલ દોકલની તો અર્થીજ ઉઠી જાય...
હાં ભાય... એ આ દુનિયામાથીજ ઊકલી જાય...
એને ઉકેલી નાખવામાં આવે.... શું સમજી ઘોઘી ? ( સમજ્યા તમે ..??! )
તું શું માને છે ઘોઘી ! આ રોજ રોજ થતાં બધા જ રોડ અકસ્માત....
ખરેખર અકસ્માત હોય છે ..??
ઘોઘી :- તો બીજું શું હોય શકે...
ઘોઘો ધીમેકથી બોલ્યો ....
આવું બધુ બૌ બહાર ના આવે ઘોઘી ....
કેમકે બૌ બધાનો એમાં હાથ હોય છે.....
મારનાર પર સાચું બોલવાનો વાંક હોય છે...
આ દુનિયામાં અગર કોઈ એકલો જાગે છે તો...
એને ચીર નિંદ્રામાં પોઢાડી દેવામાં આવે છે...ઘોઘી....
ઘોઘી :- કેમ...?
કેમકે એક જાગી ગયેલો અનેક ને જગાડશે તો...
એ લોકોને પણ આખરે ડર લાગતો હોય છે....
એનો ડર નિર્દોષ અને સાચી વ્યક્તિના મૌત નું કારણ બને છે....
ક્રમશ...
* બ્લાસ્ટ *
કોઈ પણ કલા જ્યારે વ્યવસાય બની જાય છે ત્યારે તેમાથી
સત્ય, સહજતા, મૌલિકતાની બાદબાકી થઈ જાય છે !
અને એમાય ખાસ કરીને લેખન ...
લેખક જ્યારે વ્યાવસાયિક થઈ જાય છે ત્યારે....
એ બીજાને ખુશ રાખતા થઈ જાય છે,
યાતો તેને બીજાને ખુશ રાખવા પડે છે ..!
એ બિચ્ચારા શું સત્ય લખે જેની ચોટલી અને રોટલી બીજાના હાથમાં હોય .
.jpg)
