થોડું પાછળ
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=691209717655399&set=a.119481608161549.20378.100002991311961&type=1
બંધ ભીની આંખે તકિયું ભીંજવતી ઘોઘી વિચારે છે.
ઘોઘાની વાત પણ આમ તો ખોટી નથી. હું એની ફિકર કરનારી કોણ ?
મોડી રાત સુધી આમ વિચારતી વિચારતી ઘોઘી અંતે પરોઢે પોઢી ગઈ.
મોડુ સુવાના કારણે ઘોઘીને મોડે સૂતી રહી.
રોજ પ્રભાતે વહેલી ઉઠતી ઘોઘી કેમ હજુ ઉઠી નહીં.?
આમ વિચારતી ઘોઘીની માં એ હાકલ મારી.
ઘોઘી...એ...ઘોઘી ...ઉઠ બેટા બૌ મોડુ થઈ ગયું છે, ઘોઘો ચાયની રાહ જોતો હશે.
માં નો અવાજ સાંભળી ઘોઘી આળસ મરડતા બોલી હાં માં હું જાગી ગઈ છું તું ચાય મૂક ...
આળસ મરડી બેઠી થઈ ઘોઘીયાએ ઘડિયાળ સામે જોયું તો પોણા દસ વાગી ગયા હતા.
ઘોઘી ફટફટ ઊભી થઈ. મો ધોયા વિના જ રસોડામાં જઈને-
ઘોઘા માટે કાંચના ગ્લાસમાં ચાય ભરી.
ચાય લઈને ઘોઘાના ઘેર જવા નીકળી. વળી વિચાર આવ્યો, કાલે રાતના જમાડ્યો પણ નથી,
લાવ થોડા થેપલા પણ લેતી જાઉં. આમ વિચારી ઘોઘી પાછી રસોડામાં ગઈ.
ને ઘોઘા માટે થેપલા લીધા.
ચાય ને થેપલા લઈ ઘોઘી ઘોઘાના ઘેર ગઈ ...
દૂરથી જ જોયું તો ઘોઘાના ઘરનો દરવાજો હજુ બંધ હતો.
ઘોઘી ને જોરદારનો ગુસ્સો આવ્યો...
એક નંબરનો કુંભકર્ણ .... હજુય સૂતો છે.
બે શરમ ! નૈ તો મારા પહેલા સૂઈ ગયો હતો.
અક્કલ વગરનો મારુ મગજ ફેરવી નાખ્યું ઊંઘમાં ને ઊંઘમાં જે મનમાં આવ્યું તે બબડીને
બે પરવાહ ને ખબર નથી એના વાંકે મારી આખી રાત બગડી છે ...
આમ બબડતી બબડતી ઘોઘી ઘોઘાના ઘર સુધી પહોંચીને પેજથી બંધ દરવાજો ખખડાવા લાગી...
શું કરે એક હાથમાં ચાય નો ગ્લાસ ને બીજા હાથમાં થેપલાની પ્લેટ હતી...
ઘોઘા... હજુ સૂતો છે કે ...આળસુના પીર હવે ઉઠ અને દરવાજો ઉઘાડ...
આમ બરાડી ફરી ઘોઘીએ પગેથી દરવાજો ખખડાવ્યો..
ઘોઘો તો ક્યારનો જાગી ચૂક્યો હતો પણ બિચારો પીંજરામાં પુરાઈ ગયો હતો.
ઘોઘા એ સવારે ઊઠીને જોયું તો દરવાજો બંધ હતો અને એમ ,
જતાં જતાં ઘોઘીએ દરવાજો ખાલી આડો વાસ્યો હશે.
પણ નજીક જઈ ખોલવા પ્રયાસ કર્યો તો ખૂલ્યો નહીં , તેથી સમજી ગયો કે,
જતાં જતાં ઘોઘી ભૂલમાં દરવાજાને બહારથી આગળિયો મારી ગઈ છે.
બાકી ઘોઘના ઘરનો દરવાજો ક્યારેય સાવ બંધ ના હોય .
હવે શું કરવું આ ઘોઘી તો મને પીંજરામાં પૂરી ને ચાલી ગઈ.
એક તો જોરદાર ભૂખ લાગી છે ..
હવે તો ઘોઘી દરવાજો ખોલે ત્યારેજ ઊડી શકાય. ત્યાં સુધી મારે તો ભૂખે તરફડિયાં મારવાના.
આમ મનમાં ને મનમાં મુંજાતો ઘોઘો ઘોઘી ના આવવાની રાહ જોતો બેસી રહ્યો.
અને દરવાજો ખખડ્યો, પછી ઘોઘીનો આવાજ સંભળાયો ...
ઘોઘો વિચારમાં પડી ગયો આ અક્કલ વગરની પોતેજ બહારથી દરવાજો બંધ કરી ગઈ છે,
તો પણ મને કા ખોલવાનું કહે છે. નક્કી નીંદરમાં લાગે છે.
ભલે ખખડાવે મારે શું..! આમ વિચારી ઘોઘો બેઠો રહ્યો.
ઘોઘીએ ફરી દરવાજો ખખડાવ્યો અને બૂમ પાડી અલ્યા બે'રા સાંભળતો નથી...
ઊઠીને મો ધોયા વગર હાલી આવેલી ઘોઘીને હજુ ખબર નથી કે દરવાજો બહારથીજ બંધ છે.
અને એ પોતેજ બહારથી દરવાજો બંધ કરીને ગયેલી એ પણ ઘોઘી ભૂલી ગયેલી.
ક્ષણ વાર ઘોઘીને પણ વિચાર આવે છે કે ઘોઘો કોઈ દિવસ દરવાજો બંધ કરતો જ નથી-
તો આજે શું થયું કે દરવાજો બંધ કરી દીધો ..! ઘોઘીને મનમાં બીક પણ લાગી.
દરવાજો ખોલ... ઘોઘા... એ..ઘોઘા.. હજુ ઊંઘે છે કે... તારી ચાય ઠરી જશે.. દરવાજો ઉઘાડ...
કેમ આજે તું દરવાજો બંધ કરીને સૂતો છે.
હવે ઘોઘાથી રહેવાયું નહીં. અને દરવાજા પાસે આવી ખીજાયો....
અક્કલ વગરની હું ક્યારેય દરવાજો બંધ ના કરું ...
મને દરવાજો બંધ કરતાં આવડતું જ નથી ...
જેમ હું ખુલ્લો તેમ દરવાજો પણ કાયમ ખુલ્લો જ હોય છે,
જેને આવવું હોય તે આવી શકે છે સમજી...
દરવાજો તે જ બંધ કર્યો છે. એવું બધુ તને વધારે આવડે,
તને પાછી બૌ બીક હોય ને કોઈ ઘૂસી જશે તો...
ગુસ્સાનો માર્યો ઘોઘો બધુ ડબલ અર્થમાં બોલી રહ્યો હતો....
ઘોઘીને સમજાતું હશે કે નૈ ખબર નથી.
હજુ પણ ઘોઘીને યાદ નથી આવતું કે ના તો તેનું ધ્યાન પડે છે કે,
દરવાજો તેણે જ બંધ કર્યો છે !
જો કે સાવ તાળું નથી માર્યું માત્ર આગળિયો જ માર્યો છે .
હાં માત્ર આગળિયો જે પહેલા ક્યારેય નહોતો માંર્યો...
ઘોઘી બહારથી જ બરાડે છે . શું ગાંડા કાઢે છે અક્કલ વગરના દરવાજો ખોલ ને હવે ....
મારા હાથ થાકી ગયા છે તારી ચાય ને થેપલા ઉપાડી ઉપાડીને ...
અરે પણ તું કેમ સમજતી નથી કૌ છું કે મે ક્યારેય દરવાજો બંધ જ નથી કર્યો...
તેજ બંધ કર્યો છે હવે તું જ ઉઘાડ...
હવે છેક ઘોઘીનું દરવાજના આગળિયા તરફ ધ્યાન ગયું ને...
ઓહ... મરાણા આ આગળિયો તો મે જ રાત્રે બંધ કર્યો...
ઘોઘીએ જટ પટ આગળિયો ખોલ્યો આગળિયો ખૂલતાં દરવાજો પણ ખૂલ્યો....
ઘોઘો સામે જ ઊભો હતો...
સોરી...સોરી...ઘોઘા રાત્રે..મે...મેજ ભૂલમાં ..
સોરી..સોરી... મારાથી ભૂલમાં દરવાજો બંધ થઈ ગયેલો.
ને મે ભૂલમાજ આગળિયો મારી દીધેલો ...
આમ બોલતા બોલતા ઘોઘી ઘોઘાની બાજુમાથી સરકીને અંદર આવી ગઈ.
ટીપોય પર ચાય અને થેપલાની પ્લેટ મૂકી પોતે સોફા પર બેસી ગઈ...
ચાલ હવે થેપલા તો આમેય ઠંડા છે , ચાય પણ ઠરી જાય એ પહેલા નાસ્તો કરી લે...
ઘોઘો હજુ અદબ વાળીને દરવાજા પાસે ઊભો છે. અને ઘોઘી સામે કતરાય છે...
દરવાજો બંધ કરવાની ભૂલના કારણે ઘોઘી ઘોઘા સામે આંખ નથી મિલાવી શકતી.
ઘોઘી જુકેલી આંખે ફરી ઘોઘાને વિનંતી કરે છે ...
ચાલ ને હવે .. બૌ ખારો ના થા ને...
પેટમાં ભૂખ હોય ઘોઘો લાંબુ ખેંચવાનું મુનાસિબ નથી માનતો...
હળવે હળવે ઘોઘો સોફા તરફ જાય છે અને ઘોઘીથી થોડો દૂર બેસે છે...
ટીપોયને પોતાની તરફ ખેંચે છે ને ઘોઘી સામે જોયા વિના ચાય થેપલા ખાવા લાગે છે ...
ઘોઘી ડરતા ડરતા ઘોઘાને પૂછે છે.
ઘોઘા તને યાદ છે કાલે ઊંઘમાં તું શું બોલ્યો હતો...
ચહેરો ઘોઘી સામે ફેરવ્યા વિના ત્રાસી આંખે ઘોઘી તરફ જોઈ-
થેપલાનો ટુકડો મોમાં મૂકી ચાયનો ઘૂંટ ભરતા ઘોઘાએ ઘોઘીને સામો પ્રશ્ન કર્યો .
તને યાદ હતું કે તે દરવાજો બંધ કરી દીધો હતો ..?
ઘોઘી મુંજાણી કેમકે રાત્રે આગળ્યો માર્યો એ વાત સવારે ભૂલી ગઈ એ વાત નોખી હતી .
પણ રાત્રે તો તેણે જાણી જોઈને જ દરવાજો બંધ કરેલો.
કેમ કઈ બોલી નહીં..! તું ભૂલી ગઈ'તી ને કે તે ભૂલમાં દરવાજો બંધ કર્યો હતો...?
બસ એક રીતે મને પણ કશું યાદ ના હોય સમજી...! ઘોઘાએ ચાયનો ઘૂંટડો ભરતા કહ્યું.
પણ ઘોઘા મે તો જાણી જોઈને દરવાજો બંધ કરેલો ...
કેમ...?
હવે પછી ની વાત બેઉ બે અર્થમાં કરવા લાગ્યા...
ઘોઘી:- કેમ શું ! પછી રાત વચારે ગમે તે ઘૂસી જાય એ મને ના ગમે ને... ?
ઘોઘો:- હા એ તો હું પણ મને ગમે તેને જ હું ઘૂસવા દઉં ને....
તને ગમે તે ના ગમે તો મને ક્યાથી ગમે ...
અને ના ગમે એને તો હું પણ ના ઘૂસવા દઉં ને...
ઘોઘી:- બસ તારો આજ વાંધો ... એટલેજ હું બંધ કરીને ગઈ'તી.
અને એટલેજ હું બને ત્યાં સુધી તને રેઢો નથી મૂકતી...
ઘોઘો:- જાણે કેમ હું રેઢો પડ્યો હૌ ...
ઘોઘી:- સ્વાર્થી , ભૂખડ, બધુ જાપટી ગ્યો...
ઘોઘો:- પણ શું..?
ઘોઘી:- ચાય ને થેપલા ...
ઘોઘો:- તો એમાં મારો શું વાંક..! તારે મને રાત્રે જમવાનું આપવું જોઇયે ને.. !
ઘોઘો ભૂલી ગયો કે રાત્રે તે વાતો કરતાં કરતાં સોફા પર જ ઢળી પડેલો ...
અને પછી જ્યારે ઘોઘીએ જગાડયો ત્યારે ઊંઘમાં ને ઊંઘમાં ઘોઘીને બૌ બધુ બોલી ગયેલો...
ઘોઘી એ જોયું કે ઘોઘાને કાલ ની કશી વાત યાદ નથી.
એનો અર્થ કે એ ઊંઘમાં જે બોલ્યો તે માત્ર બકવાસ હતો...
ચાલો, ભયો ભયો...હવે બાકીના દિવસો ટૂંકા કરવામાં તકલીફ નૈ પડે....
ઘોઘી ખાલી ગ્લાસ ને પ્લેટ લઈને ઊભી થઈ . ઘોઘા હવે હું જાઉં છું .
બૌ મોડુ થઈ ગયું છે એક તો રાત આખી ઉજાગરો થયો છે .
તેથી ઉઠવામાં મોડુ થયું ને તને ખબર છે .!
આજે તો મે મો પણ નથી ધોયું ને ઊઠીને સીધી તારે માટે ચાય 'ને -
થેપલા લઈને મો ધોયા વિના જ આવતી રહી...
હજુ મારે નહાવાનું બાકી છે અને નાસ્તો ... તું તો ભૂખ્ખડની જેમ બધુ જાપટી ગયો .
એટલે એ પણ બાકી અને પછી મારે બહાર જવું છે...
ઘોઘી એક સામટું ઘણું બધુ બોલી ગઈ કાલ રાતની વાત હજુ મગજમાં ઘૂમરાતી હતી...
ઘોઘાને કશું યાદ ના હોય એ બાબતે કશું ના બોલવાનું વિચાર્યા હોવા છતાં આડકતરા ઇશારા કરતી ગઈ..
ઘોઘીને એક ધારુ બોલતી અટકાવતાં ઘોઘાએ પૂછ્યું . હવે તે બોલી લીધું... ?
ઘોઘી:- હા...
ઘોઘો:- તો હવે હું કઈક પૂછું ...
ઘોઘી:- હાં..
પહેલા તો એ કહે કે કાલે રાત્રે તારે શા માટે ઉજાગરો થયો.... ?
બીજું રાત્રે કેમ મને જમવાનું ના આપ્યું..?
ત્રીજું.. મો ધોયા વિના કેમ સવારમાં નાસ્તો લઈને આવી... ?
ચોથું... રોજ વહેલી ઊઠીને પહેલા નહાઈ લેનારી તું કેમ આજે નહાઈ નહીં.. ?
પાંચમો અને છઠો છેલ્લો પ્રશ્ન તું બહાર ક્યાં જવાની છે..? શા માટે...?
ઓહો... ઘોઘા તું કેમ સમજી નથી શકતો ... ?
શું જ્યાં લાગણીનો , પ્રેમનો, હ્રદયનો, આત્માનો, સંબંધ હોય,
ત્યાં પણ ખુલાસા આપવા પડે...???
ક્રમશ...
No comments:
Post a Comment