જૂનામાં જૂનૂ....
મિક્સ ક્ઈરૂ અકલે નવા જેવુ લાગે..!
એમા કૈ નવાઈ... હુ એમ કૌ છુ...!
અનંત આમ શરમાળ પણ આમ બે, શરમ...
એવો અનંત આખો દિવસ મહોલ્લો ગજવતો...
અને હીશાબ મુજબ..!
હીશાબ પેટે મળેલો અકલે કે,
પોતાના હીસ્સામા આવેલ મજુરનો રોલ ભજવતો...
આમ આંખો કોરી પણ ભીતરથી ભીનો ભીનો અનંત..
પોતાના કામમા વ્યસ્ત.! મસ્ત થઈને...
मैं जिंदगी का साथ निभाता चला गया
हर फ़िक्र को धुवें में उडाता चला गया
बरबादियों का शौक माना फिजुल था,
बरबादियों का जसन मनाता चला गया
मैं जिंदगी का साथ निभाता….
जो मिल गया उसी को मुक़दर समझ लिया,
जो खो गया मैं उसको भुलाता चला गया
मैं जिंदगी का साथ निभाता…
गम और ख़ुशी में फरक ना महसुस हो जहाँ
मैं दिल हो उस मुक़ाम में लाता चला गया
मैं जिंदगी का साथ निभाता चला गया
हर फ़िक्र को धुवें में उडाता चला गया…
આ ગીત નીજ મસ્તીમા ગાતો રહેતો...
દિવસે કોરી દેખાતી એની આંખો...
રાતે ભીંજાઈને તકીયા ભીંજવી,
એ હકીકત એક માત્ર તકીયાનેજ ખબર...
એના જીવનમાં કેટલીયે છોકરીઓ આવી..
દિલ બહેલાવી અને, ચાલી ગઇ...
(એ કારણે એ સમયમાં અસમમાં. વેદનાની...
એણે, "પીંજરૂ" લખેલું...)
કેકલી એ મને પુછવુજ નૈ..! મને કૈ ખબરજ નથી..!
પછી અનંત તુટી જાય.. ને પાછો સંધાય પણ જાય...
વળી કો'ક આવે જીવનમાં અકલે....
બસ એ રીતે કોઈ આવી...
અને અચાનક ચાલી પણ ગૈ... જોકે.,
પણ એના થોડા સમયના આવા ગમન દરમ્યાન...
કૈ કેકલુય બની ગયુ, બનવા જેવુ. ન બન્યુ ને,
બનતુ એવુ કે, એ સામેથી સામે ક્યારેય ના જતો..
સામેથી આવે બોલાવે એ વાત જુદી.
એ શરમાળની બે, શર્મી એવી કે,
પેલીને સામે આવે ત્યારે કહેવા સમુ કશુજ કહે નૈ...
પણ મહોલ્લામા ફળીયાની દિવાલ પર...
મનમા જે આવે, અકલે કે મનમા જે હોય એ, એમ..!
લખી નાખે.
આમ એ મનની વાત પેલીને કહી નાખે..
એ પેલી હોય, બીજી હોય કે,
ત્રીજી ચોથી પાંચમી કે છઠી પણ હોય...
આ તો શુ છે કે મારે નામ ના લેવૂ કે દેવુ હોય,
અકલે હુ "પેલી" એમ કૌ..
હાં તો અનંત પેલીને સામે આવે ત્યારે....
જે કૈ શકતો નહોતો એ દિવાલ પર લખી આવ્યો...
પછી પેલીએ એ દિવાલ પર લખેલુ વાંચ્યુ કૈ નૈ.?
અગર, વાંચ્યુ તો, લખ્યા મુજબ કૈ કર્યુ કે નૈ..?
આ બધી મને ક્યાથી ખબર હોય ભૈ...
મને તો જુનો ઝરઝર્રીત કાગળ મળ્યો, અકલે...
એની સાથે જોડાયેલી થોડીક ઘટના યાદ આઈ ગૈ...
બસ એકલુજ...!
***તું વાંચે છે ને ???***
************************
મને એમ થાય છે કે, તારામાં હુ સમાય જાઉ.
આવ મને વીંટળાઈ તુ છાતીએ લગાવ પ્રેમથી.
હુ ભીતર ભીતર ખળભળુ છુ. વીરહ વેદનાથી
તુ આવને..! આવીને મને ઝણઝણાવ પ્રેમથી...
આવ..! આ પાગલને હજુ પાગલ બનાવ પ્રેમથી.
અને પ્રેમ શું ચીજ છે!? એ તું મને સમજાવ પ્રેમથી.
તારા પ્રેમમાં હોય જો ખરી કશક..! તો, મારા-
તરસ્યા હ્રદયને, તું દૂરથી સ્પર્શી બતાવ પ્રેમથી.
યાતો પછી એ અસર હું પૈદા કરી દઉં તારામાં.
તું એક વાર ક્ષણભર જો મારી પાસે આવ પ્રેમથી.
સાચુ કૌ છુ આ હ્રદયમાં ઘાવ અઢળક છે ! :ને દર્દ...
થોડુંક ઓછું થાય, એકા’દ ઘાવ જો તું રૂજાવ પ્રેમથી.
જરીક હવા પણ ! આપણી વચ્ચેથી પસાર થઇ ના-
શકે.! આવ એ રીતે તુ મને છાતીએ લગાવ પ્રેમથી.
સાચુ બોલ.! હ્રદય તારું પણ ભારે ભારે થયું છે ને ?
તો, ગળે વળગી તુયે રડ, અને મને પણ રડાવ પ્રેમથી.
હું રડી રડીને ભીંજવું આંસુથી આજ ઓઢણી તારી.
લે.! તુયે મન મુકી રડીને. ! મારો ખભો ભીંજાવ પ્રેમથી.
"અનંત" યુગોનો પ્રેમ કરી લેવો છે મારે તને આજ એક -
ક્ષણમાં. બસ.! એક ક્ષણ તો તુ મારી પાસે આવ પ્રેમથી.
"અનંત"
બ્લાસ્ટ :-
અગર તને મારૂ સામે આવવુ હોય ના પસંદ...
તો હુ શુ કરૂ..! તુજ તારી આંખો કર ને., બંધ...
"અનંત " હુ આપો આપ અલોપ થ્ઈ જઈશ...
" અનંત"....
મને એમ થાય છે કે, આજે..,
એક જોડકણુ હુયે ઘસી કાઢુ...
ખબર નૈ તનેય મારામા આકલો શું રસ છે..!
"ક.,તીરા બસ હવે આજે આકલુ તો બસ છે.!
No comments:
Post a Comment