Monday, 27 June 2022

એકલો પુરૂષ ક્યાં હોય છે.!

પુરુષ એકલો ક્યાં હોય છે. 

**********

એકલો પુરૂષ ક્યાં હોય છે, 

પ્રેમ માં કે અફેર માં. 

પુરૂષ એકલો ક્યાં હોય છે.

અફેર માં કે પ્રેમ માં.

હાલીજ નીકળ્યા છે..! 

એકલો પુરૂષ પણ નથી હોતો 

ને 

એકલી સ્ત્રી પણ નથી હોતી 

બે અર્થમાં 

ખબર નૈ બંને વચ્ચે એટલે કે 

અનંત અને અજ્ઞાની વચ્ચે.! 

શું વાત ચાલતી હશે.? 

મને ખબર નૈ 

હું તો ઉબડ ખાબડ સાંકડી ગલી ના રસ્તે થી 

ઠેબા ખાતો ખાતો ચાય લૈને 

મહોલ્લા ની ભીતર છેક ખુણે આવેલા 

ને આજે ખંડેર બની ચુકેલા એ ઘર ના 

અધખુલ્લા દરવાજેથી શરીર સંકોરી 

ભીતર ગયો ત્યારે મે અનંત ના મુખે 

ઉપર લખેલી બકબક સાંભળી. 

ભીતર જૈ 

ઝરઝર્રીત ટીપોય પર ચાય ની કીટલી મુકી 

મારી ખાલી પડેલી ખુરશી પર બેસતા 

મે બંને સામે જોઈ પછી અજ્ઞાની ને પુછ્યું 

શું વાત હતી અજ્ઞાની..? 

કે આજે 

અનંતે આ રીતે અકળાઈ ને કરી રહ્યો છે .? 

પરીયા પેલ્લા તું ચાયની પીયાલી ભર...! 

પછી વાત..! 

અનંતે કહ્યું. 

મે ટીપોય પર ઊંધી પડેલી 

ત્રણેય પીયાલી સીધી કરી 

તેમાં ધુઆણા કાઢતી ગરમાગરમ ચાય રેડી.

સૌ એ પોત પોતાની પીયાલી ઉઠાવી 

હળવેકથી ચાય નો ઘુંટ ભરી... 

 અજ્ઞાની કહ્યું 

પરીઆઆઆઅ અનંતે અકળાઈ ને જે કહ્યું 

તે બરોબર જ કહ્યું છે.! 

પણ વાત શું હતી એ તો કે.? 

મે અજ્ઞાની ને પુછ્યું.

સુર્રરરરર કરતાક ચાયની ચુસ્કી ભરી 

જવાબ આપતા અનંતે કહ્યું 

એજ જે દુનીયા આખી કરે છે.! 

અને આ દુનિયા ના સ્ત્રી પુરૂષો ય કરે છે.! 

અર્રે પણ શું..? કૈ વાત એ તો કે, 

પુરૂષો પ્રેમ કરે અફેર કરે 

પુરૂષો ને કૈ ફેર ન પડે.! 

પણ સ્ત્રી ઓ એ આ બધા 

આવા બધા લફડામા ન પડવું જોઈએ 

સ્ત્રી ઓ ની વાતો લોક મોઢે ચર્ચાય... 

સ્ત્રી ઓની બદનામી થાય... 

વગેરે વગેરે... 

આમ કહી અનંતે ફરી સુર્રરરરર... 

કરતી ચાયની ચુસ્કી ભરી... 

ચાય નો હળવો ઘુંટ ભરી અજ્ઞાનીએ કહ્યું. 

અને બસ આ સ્ત્રી પુરુષ બંને ને 

અન્યાય કરતી આ વાત થી અકળાઈ ને 

અનંતે કહ્યું કે, 

પુરુષ એકલો ક્યાં હોય છે. 

?

એકલો પુરૂષ ક્યાં હોય છે, 

પ્રેમ માં કે અફેર માં. 

પુરૂષ એકલો ક્યાં હોય છે.

અફેર માં કે પ્રેમ માં.

અચ્છાઆઆઆઅ... 

મે કહ્યું 

અજ્ઞાની અનંતની વાત 

બીલકુલ સાચીજ છે ને..! 

હાં પરીયા હું ક્યાં કૌ છું કે, 

અનંત ની વાત ખોટી છે, 

પ્રેમ કે અફેર 

અફેર કે પ્રેમ 

પુરૂષો કરે છે તો એક સ્ત્રી સાથે જ ને..! 

કૈ ઘેંટી, બકરી સાથે થોડી ના કરે છે..! 

મે કહ્યું, 

એ હીસાબે જે પુરુષ કરે છે 

એ સ્ત્રી પણ કરેજ છે ને..! 

હાંસ્તો..! 

અનંત અને અજ્ઞાની બંને એક સાથે બોલ્યા.! 

એકલો પુરૂષ યા એકલી સ્ત્રી 

ક્યારેય નથી હોતા 

પ્રેમ માં કે અફેર માં 

અફેર માં કે પ્રેમ માં 

"અનંત" 

અને પછી, 

છેલ્લે છેલ્લે અનંતે પેલ્લા લખેલી 

છેલ્લી બે લાઈન નો *બ્લાસ્ટ* કર્યો..! 

એકલો હોવા છતાં 

એકલો પુરૂષ પણ નથી હોતો 

ને એકલી સ્ત્રી પણ નથી હોતી 

એકલી હોવા છતાં 

"અનંત" 

"અજ્ઞાની" 

અને 

હું 

*******

પછી તો સવાર સુધી 

વાતો કરતા રહ્યા... 

*બ્લાસ્ટ* 

જ્યાં સુધી ખુદ આ જીવન ને સમજ્યા ન હોય, 

"અજ્ઞાની" ત્યાં સુધી જગતને સમજાવવા ન જવુ. 

"અજ્ઞાની" 

જગત ને સુધારવા સમજાવવા કરતા 

જાત ને સમજવુ સમજી ને સુધારવું. 

સારૂ પણ છે અને સરળ પણ..! 

કેમ કે એ સાવ આપણી નજીક છે..! 

"અજ્ઞાની" 

જાય છે..? 

એનો અર્થ એ જ કે, 

તું અહીં આવે છે..! 

"અનંત" 



ઓઢણા ઉડ્યા ની ઘટના

 

વાત આ કડવી અને સચ્ચી 

કોઈ ને ના પચી 

અને 

પછી,,, 

*અપવાદ બાદ*

એ સમયે જ્યારે મે અહી અનંતની લખેલી રચના મૂકી

ત્યારે સ્ત્રીઓને ગમ્યું નહીં થોડા સવાલો થયા , બસ માત્ર સવાલો .. 

જેનો ઠોસ જવાબ સાંભળવા કે સત્ય સ્વીકારવા કોઈ તૈયાર ના થયું .. 

એ રચના રજૂ કરી ત્યાર બાદ  એક પછી એક ઘટના એવિ બનવા લાગી કે,

જવાબ આપો આપ સામે આવવા લાગ્યા ... 

પણ કોઈ સાંભળવા ઊભું ના રહ્યું ... 

ત્યાર પછી મને સમજાય ગયું કે ,

આ માધ્યમ માત્ર ને માત્ર મનોરંજન માટે વપરાય ... 

અહી બૌ જાજી બધી હુશિયારી ના મરાય .... 

બસ..! 

પ્રેમ કરાય, આનંદ કરાય, અને ભૂલી જવાય  ..!

જો કે તો પણ ઘણી સારી,ખરાબ,પ્રેમાળ, ઘટનાઓ,

એવિ પણ બની જે ભૂલી ના શકાય ...  

અને ક્યારેક એવું પણ બને અર્થાત 

અત્યાર જેવુ પણ બને કે , 

આપણે ભૂલવાના આરે હોય, 'ને ત્યાજ , ત્યારેજ ..!

આ ફેસબુક ભૂલું ભૂલું કરતાં ભુલાઈ રહેલી ઘટના કે ,

બીજું ઘણું બધુ ભુલાયેલું યાદ કરાવે .... 

ખૈર ..

એ સમયનો ઘટના ક્રમ આ પ્રમાણે છે ...!

વર્તમાન અને ભવિષ્ય ....

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

વર્તમાન અને ભવિષ્ય .... 

ઓઢણાં જશે  ઊડી ને ઘાઘરા થશે  કટ..(સ્કર્ટ) 

"અનંત" ઘૂંઘટા  ભેળી લાજ જશે નારી થશે નફ્ફટ.... 

"અપવાદ બાદ કરતાં"

વર્તમાન.... 

ઓઢણાં ગયા ઊડી ને ઘાઘરા થયા કટ..(સ્કર્ટ) 

"અનંત" ઘૂંઘટા  ભેળી લાજ ગઈ નારી થઈ નફ્ફટ.... 

"અનંત" લિખિત.... 

આ વાત વર્ષો પહેલા મારા મિત્ર અનંતે લખી/કહી હતી... 

પણ પછી એને વિચાર આવ્યો કે સાલું આવું લખાય ખરું ..

સ્ત્રી માટે આવો હલકો હલકટ શબ્દ વપરાય ખરો...! 

જોકે હ્રદયથી જે સાહિત્ય કાર હોય છે,

તેની દ્રષ્ટિ તેના વિચાર કુદરતી રીતે જ 

દીર્ધ અને ઊંડા હોય છે... 

સાચો કલાકાર ઈશ્વરની ખૂબ નજીક હોય છે,

તેથી જ ક્યારેક તેની કલમ માથી  સચોટ અને, 

દિવ્ય શબ્દો આપોઆપ પ્રગટ થઈ જતાં હોય છે...   

ભૂતકાળ કે વર્તમાન ની ઘટનાઓ વિષે લખતા લખતા.... 

ક્યારેક એની કલમ એના વિચારો અનાયાસે જ ભવિષ્ય ભાખી લેતા હોય છે ... 

જે ઘટના બની નથી હોતી તેનું વર્ણન 

એ લોકો સહજ કરે છે ... 

અને પછી થી કોઈ સમયે 

એ ઘટના આકાર લેતી હોય છે .... 

આવા હ્રદયસ્થ કલાકારો, સાહિત્ય કારો લોકોને,

સાચી દિશા બતાવવાનું કાર્ય કરતાં હોય છે.

બાકી વિચારોના છીચોરા સાહિત્યકારો માત્ર,

પોતા પોતાનો  સ્વાર્થ સાધવા 

ખોટી દિશા બતાવતા રહે છે ..! 

જેનું પરિણામ આવ્યું /આવી રહ્યું છે/ એનાથી પણ અધિક ભયંકર આવી શકે છે ..... 

"અપવાદ બાદ કરતાં "

જેમ ઘણા પુરુષ હલકા વિચાર ધરાવતા હોય છે તેમ,

ઘણી સ્ત્રી ઑ પણ વિકૃત વૃતિ ધરાવતી હોય છે.... 

એક સ્ત્રી મજબૂરીથી વેશ્યા વૃતિ/વ્યવસાય અપનાવે છે તો,

બીજી મોજ શોખ ખાતર શરીરના સોદા કરે છે.. 

તો કોઈ કોઈ  સ્ત્રી વળી નિશ્વાર્થ ભાવે , છતાં સ્વાર્થ એજ પરમાર્થ કાજે .. 

લોક કલ્યાણ ના કાર્યો કરતાં કરતાં આયખું પૂર્ણ કરે છે. 

આવી બધી વાતો અનંત બૌ કરતો ... 

ખૈર....  

મૂળ વાત પર આવું તો  અનંતે આ રચના....

લખતા તો લખી નાખી , અને રચના માત્ર આટલીજ નથી 

એથી આગળ પણ એણે એને ખૂબ ઊંડાણ પૂર્વક

સ્ત્રીઓની બદલાતી પ્રકૃતિ અને એમાથી ઉદભવતી વિકૃતિ....  

ને પછી સમાજ દ્વારા મને ક મને થતી 

સ્વીકૃતિ નું વર્ણન કરેલું છે.!      

આ રચના લખ્યા પછી અનંતને થયું આવું કેમનું લખાય,

આ તો બૌ ખરાબ કહેવાય...

કોઈ સારા ઉમદા સાહિત્ય કારની સલાહ લઉં,

એને જઈને આ રચના બતાવું વંચાવું ને પૂછું કે,

શું આ મારાથી જે લખાયું છે તે ઠીક છે ...! 

આમ વિચારી તે મોરબીના મેઘાણી ગણાતા,

ઉચ્ચ સાહિત્ય કાર તેમજ મોરબી નાટ્ય તખ્તાના પડછંદ અવાજ ના માલિક,

સ્વર્ગસ્થ શ્રી. રમેશ ભાઈ દફતરીને મળ્યો .... 

શ્રી રમેશ ભાઈ દફતરી અન્ય સાહિત્યકારની માફક,

ઊગતા કલાકારોને ઉતારી પાડનારોમાં ના હતા. 

બલ્કે ઊગતા કલાકારોને યોગ્ય  માર્ગદર્શન આપી પ્રોત્સાહિત કરે એમાના હતા.     

અનંત અવાર નવાર સાહેબને,

મોરબી ગ્રીન ચોકમાં આવેલી ગ્રીન હોટલમાં મળતો.

પ્રથમ તો સાહેબ ચાય મંગવતા અને પછી,

અનંત પોતાની રચના સાહેબને બતાવતો. 

અનંતની રચનાઓ દફતરી સાહેબને  ખૂબ ગમતી.

અને જ્યારે તે કોઈ રચના એને બતાવે /વંચાવે ત્યારે,

દફતરી સાહેબ તે ધ્યાન પૂર્વક વાંચતાં,

વાંચીને પછી પોતાની અંગત ડાયરીમાં પણ સ્થાન આપતા... 

તે દિવસે પણ અનંત પોતાની આ રચના... >>>>

ઓઢણાં જશે  ઊડી ને ઘાઘરા થશે કટ..(સ્કર્ટ) 

"અનંત" ઘૂંઘટા  ભેળી લાજ જશે નારી થશે નફ્ફટ.... 

ઓઢણાં ગયા ઊડી ને ઘાઘરા થયા કટ..(સ્કર્ટ) 

"અનંત" ઘૂંઘટા  ભેળી લાજ ગઈ નારી થઈ નફ્ફટ....  

લઈને સાહેબ પાસે ગયો સાહેબે ચાય મંગાવી, 

ચાયનો ઓર્ડર હમેશા તેઓ આપતા ચાહે  

કોઈ પણ હોય ... 

તે ક્યારેય કોઈને ચાઈના પૈસા ખર્ચવા ના દેતા ...

આ એમની લાગણી અને દિલેરી હતી. 

ચાય પીધા બાદ સાહબે જ અનંત ને પૂછ્યું બોલ શું નવું લખી આવ્યો છે. 

અનંતે આ રચના....  

ઓઢણાં જશે  ઊડી ને ઘાઘરા થશે  કટ..(સ્કર્ટ) 

"અનંત" ઘૂંઘટા ભેળી લાજ જશે નારી થશે નફ્ફટ.... 

ઓઢણાં ગયા ઊડી ને ઘાઘરા થયા કટ..(સ્કર્ટ) 

"અનંત" ઘૂંઘટા ભેળી લાજ ગઈ નારી થઈ નફ્ફટ.... 

લખેલ કાગળ આપ્યો સાહેબે આખે આખી રચના ધ્યાન પૂર્વક વાંચી,

અને અનંત નો વાંસો થપથપાવતા બોલ્યા 

એક દમ કડવું છે પણ ,

અનંત તે સચોટ સત્ય લખ્યું છે અનંત એક દમ ચોટદાર...

અનંત કહે સાહેબ તમને કોઈ શબ્દ અજુગતો ના લાગ્યો...?  

સાહેબ:- નારે કઈ કોઈ શબ્દ ખોટો નથી લખ્યો કેમ.!? 

તને ક્યો શબ્દ અજુગતો લાગ્યો...? 

અનંત:- સાહેબ આ લખતા તો લખાય ગયું પણ,

સ્ત્રી માટે આ નફ્ફટ શબ્દ લખતા લખાઈ ગયો પણ મને  જરા સારું નથી લાગતું ... 

સાહેબ :- અરે ગાંડા તે સત્ય લખ્યું છે , અને,

સત્ય કહેવા માટે બિલકુલ બંધ બેસતો શબ્દ જ 

તે પ્રયોજ્યો છે,

અસસલ લોક બોલીમાં બોલાતો શબ્દ લખી તે વાત  ને જીવંત બનાવી છે ... 

તો પણ અનંત ને મનમાં ઊંડે ઊંડે ખટકો હતો.  

તેથી તેને કહ્યું સાહેબ આ "નફ્ફટ" શબ્દની બદલે "નિર્લજ્જ" 

લખ્યો હોય તો...

સાહેબે કહ્યું,  

નિર્લજ્જ શબ્દ પણ પ્રયોજી શકાય પણ પેલો હટાવ્યા વિના... 

અને પછી અનંતે "નફ્ફટ" ની જગ્યા એ "નિર્લજ્જ" શબ્દ લખી ફરી વંચાવ્યું ...  

ઓઢણાં જશે  ઊડી ને ઘાઘરા થશે  કટ..(સ્કર્ટ) 

"અનંત" ઘૂંઘટા ભેળી લાજ જશે નારી થશે નિર્લજ્જ.. . 

ઓઢણાં ગયા ઊડી ને ઘાઘરા થયા કટ..(સ્કર્ટ) 

"અનંત" ઘૂંઘટા ભેળી લાજ ગઈ નારી થઈ નિર્લજ્જ .... 

"અનંત"

સાહેબે અનંત ને શાબાશી આપતા કહ્યું કે ,

અનંત એક લેખકે સત્ય કહેતા કદી ડરવું ના જોઇયે ... 

બ્લાસ્ટ :_

જે સમયે જે સ્થ્તિતી તે સમયે તેવા શબ્દો અનાયાસે પ્રગટ થઈ જતાં હોય છે ... 

અને ત્યારેજ શબ્દો  જીવંત થઈ બોલતા હોય છે !  

'અજ્ઞાની'

માટે તું આગળ બન્ને શબ્દનો પ્રયોગ કરજે. 

(ક્રમશ) આગળનું નું કાય નક્કી નૈ આગળ તો આગળનો કાગળ મળે તો વધે.  

આગળ વધે તો વધે નૈ તો આને પૂર્ણ સમજવું...  :) 

બ્લાસ્ટ:- 

"અજ્ઞાની" 

"અજ્ઞાની" આપણે માત્ર ને માત્ર..! 

સાચી દિશા બતાવવાનો પ્રયાસ કરી શકીએ મગર... 

પરાણે કોઈને ચિંધ્યા રસ્તે ચાલવા મજબૂર ના કરી શકીએ...  

આખરે તો હિસાબ મુજબજ  સૌ પોત પોતાના રસ્તો જાતે પસંદ કરે છે... 

"અજ્ઞાની "

"અજ્ઞાની" લોકો વાતના ઊંડાણમાં ઉતાર્યા વગર સમજ્યા વિચાર્યા વગર ... 

માત્ર ને માત્ર સવાલો ઊભા કરે છે , જવાબ હોય જ છે પણ કોઈ સાંભળે તો ..! 

"અજ્ઞાની"

Saturday, 25 June 2022

માર્ગદર્શન નો મહીમા

 વર્ષો પહેલાં ભાઈબંધ અજ્ઞાની એ કહ્યું હતું કે,

"અજ્ઞાની" માર્ગ ભુલેલા ને માર્ગ દર્શન આપવુ,

કે કોઈ પણ બાબતે માર્ગદર્શન માગનાર ને

સાચુ માર્ગદર્શન આપવુ એ 

ભુખ્યા ને ભોજન અને, 

તરસ્યા ને પાણી પીવડાવવા બરોબર 

પવિત્ર પુણ્ય કાર્ય છે.!

કોઈને સાચુ માર્ગદર્શન આપવાથી,

ભુખ્યા ને પ્રેમ થી ભોજન અને 

તરસ્યા ને પ્રેમ થી પાણી પીવડાવા જેટલુ 

પુણ્ય પ્રાપ્ત થાય છે.! 

"અજ્ઞાની" 


Thursday, 16 June 2022

સવાલ એજ જવાબ

 સ્ત્રી પુરુષ લગ્ન કરવા કરતા હોય છે,

શું.? 

એકજ શબ્દ માં જવાબ આપ.! 

પરીયા... 

વર્ષો પહેલાં ભાઈબંધ અનંતે 

અધારી રાતે દિવડા ના ઉજાસ માં 

ચાયની ચુસ્કી ભરતા ભરતા 

આવો સવાલ કર્યો હતો.!

હું વીચાર મા પડી ગયો..!

હું વીચારતો હતો

ત્યાં સુર્રરરરર કરતાક ચાયની ચુસ્કી ભરી 

અનંતે કહ્યું 

પરીયા જો સમજાય તો 

જવાબ એમાં જ છુપાયો છે.! 

ચાય પીતા પીતા અજ્ઞાની મુછ માં હસ્યો... 

કદાચ એને જવાબ મળી ગયો હશે..! 

પણ મને હજુ નથી મળ્યો....

કોઈને મળે તો કે'જો... 


Saturday, 11 June 2022

અતરથી માદક હોય છે અનંત પરસેવાની સુગંધ


 વર્ષો પહેલા અનંતે પોતાના પરસેવાને 

શબ્દોમાં સંઘરી લીધો હતો. 

અને પછી જ્યારે પરસેવાથી લથબથ અનંત લખતો 

ત્યારે આવુ કાંક લખતો... 

બહાર અનરાધાર વરસાદ 

ભીતર ધાર ધાર અવસાદ 

અને, 

ખારા પરસેવા સાથે સુકાતી 

"અનંત" આંખોની ભીનાસ.... 

કાશ... 

મેરે સાથ ભી હોતા કોઇ ખાસ.... 

આમ અનંત અઢળક કાગળોને ગરબડીયા અક્ષરે છલકાવીને સફર કરી ગયો... 

આગ વચ્ચે કામ કરતો અનંત પછી આવુ બધુ લખતો. 

કે, 

એ.સી. મા બેસીને કે પછી બાગમાં ઝાડને છાયે બેસીને લખતા હશે લોકો પરસેવાની વાતો. 

અહી આગમા તપતા પરસેવે લથબથ શરીરમાથી ટીપે ટીપે "અનંત" શબ્દો ટપકતા હોય છે.

પવનમા ઉનાળાની લૂ, 

અને, 

કપાળેથી શબ્દો બની ટપકતુ 

મારા પરસેવાનુ એક એક ટીપું .! 

મને, 

ભર ઉનાળે ઠંડક બક્ષતુ..! 

“અનંત” પરસેવાથી લથબથ તારું ગોરું ગોરું બદન ...

અતરથી પણ માદક લાગે છે, તારા પરસેવાની સુગંધ...

માત્ર ચોમાસે નર નારી ઉન્માદિત થાય એવું નથી હોતું ...

ઉનાળાનો પણ હોય છે ,ઉતેજના સાથે કૈ ગહેરો સંબંધ ...


આવું તો ઘણું બધુ નીજ મસ્તીમાં લખતો રહેતો પરસેવે નીતરતો "અનંત"

આજે પણ એના જર્ર ઝર્રીત કાગળીયામાથી વછૂટે છે, 

પરસેવાની સુગંધ..!

મારા શબ્દોમા અનંત જેવી કમાલ નથી.. 

આવા જોડકણા ક્યારેય મારાથીય ભૂલ ભૂલમા ભૂલથી લખાય જાય એ વાત નોખી છે બાકી વાતમા કૈ માલ નથી! અકલે, 

वो मुश्किलें दौरसे गुजर गया और में, 

आशान दौर से गुजर रहा हु 

यु मै अपना वक्त बसर कर रहा हु 

वो उसका जझबा था 

ये मेरा जलवा हे, 

બ્લાસ્ટ :- 

ગમે ત્યાથી શોધીને આકર્ષી, લેશે,તને ,મારી તરફ... 

મારા પરસેવે લથબથ શરીર માંથી ફેંકાતી સુગંધ...!

"અનંત"....

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=4913403975435931&id=100002991311961

Thursday, 9 June 2022

કેમ ભુલાય ભીની ભીની યાદ


 આ વરસાદી મદમસ્ત મૌસમમા ડાયુ થવાનો

અર્થાત્ ડાયુ થૈ રહેવનો કોઈ મતલબ નથી...

ગાંડુ પણ થવાય નૈ...

કારણ કે,

ભાઇબંધે ચોખવટ કરીને, 

ચોખ્ખી મનાઈ ફરમાવેલ છે.!

તો.?

મે મનેજ પુછ્યું. 

તો શું.? મે મને ચોખ્ખુજ કૈ દિધુ 

પાગલ થૈ જવાય પાગલ.. 😜

************************

આ કાળુ ડીબાંગ આકાશ... 

કાળુ થયા પહેલાં જે હતુ. 

એજ ની લૂ આકાશ છે..! 

ઘર નળીયા મોભીયા છત અછત 

દરો દિવાર પથ્થર પહાડ બગીચા... 

બગીચાનુ ઘાસ વૃક્ષ છોડ ફુલ ક્યારા અને, 

ઝાડપાન સમેત ભીની ભીની જમી છે..!

"અનંત" તનમન સમેત બધુ અર્થાત્

અંદર બહાર પેન્ટ ચડ્ડી ગંજી માથાના વાળ...

લથબથ નીતરે છે આખીય પૃથ્વી... 

બસ્સ એક તારી કમી છે..!

હાલ ને હવે બૌ હુશીયારી મારતી...

ભેગા ભેગ આપણે પણ પલળી જ્ઈએ...

વરસાદ આવતાજ બહાર ફળીયામાં અનારાધાર વરસતા વરસાદમાં અનંત ન્હાવા નીકળી પડ્યો 

ફળીયાની વચ્ચો વચ્ચ ન્હાતા ન્હાતા 

આકાશ તરફ હાથ યાની બાહ ફેલાવી ફરતા અનંતનુ ફરતાં ફરતાં અચાનક 

ઉપલા મજલે રહેતી પેલી પર ધ્યાન ગયુ. 

એ રવેશમા આવી ક્યારની ઉભી ઉભી અનરાધાર વરસાદમાં ભીંજાતા અનંતને ધ્યાનથી 

એકધારૂ જોઈ રહી હતી. 

આમ તો શીયાળો હોય કે ઉનાળો... 

લઘર વઘર અનંત... 

બે ભઢ્ઢીની આગ અને કોયલાની રાખ 

વચ્ચે સતત તપતો રહેતો....

ચોમાસે પણ એજ આગ વચ્ચે જીવતા અનંતનો પરસેવે નીતરતો લાલઘૂમ ચહેરો જોવા મળતો...

જો કે પેલીને એ પણ ગમતો અને આ પણ ગમ્યો.. 

અર્થાત્ ...

લઘર વઘર હાલમાં પરસેવે નીતરતો અનંત પણ પેલી નેજ નહીં બીજી ત્રીજી ચોથીને પણ ગમતો. 

પેલી તો મોકો મળ્યે અનંતના પરસેવે નીતરતા ચહેરાને પોતાની ઓઢણીથી લુછી પણ આપતી. 

આમ વરસતા વરસાદમાં ન્હાવાનો અવસર

એ અભાગીયાને ભાગ્યેજ પ્રાપ્ત થતો... 

અનંતને જેમ વરસાદમાં ન્હાવાનો અવસર મળ્યો 

તેમ પેલી રવેશમા ઉભેલીને પણ વરસાદમા ભીંજાતા અનંતને જોવાનો મોકો મળ્યો હતો. 

અકલે એ તો બસ અનંતને ન્હાતો જોવામાંજ 

લીન થઈ ગયેલી... 

ગોરા ગોરા અનંતના બદનને પલળીને ચીપકેલા ભીના ભીના ગંજીની આરપાર અનંતની છાતી 

સ્પષ્ટ ડોકાતી દેખાતી હતી...

આજે પહેલી વાર વરસતા વરસાદમાં અનંતને પાગલ થઈ ન્હાતો જોવાનો લ્હાવો મળ્યો હતો...

અનંને જોવામાં પેલી લીન થઈ ગયેલી...

જોકે અનંત પણ વરસાદમા ન્હાતા ન્હાતા 

આકાશને જોવામાં ને ન્હાવામા તલ્લીન હતો. 

આ તો ફળીયા વચ્ચે ફરતા ફરતા 

અચાનક અનંતનુ પેલી પર ધ્યાન પડી ગયુ... 

જેવું અનંતે જોયું કે પેલી તેને જુવે છે 

તેવુજ બે, શરમ અનંતે 

પલળીને આંખ કપાળ પર ઢળેલા વાળ બે હાથે ઉપર લઈ 

હથેળી વડે આંખ મોઢા પરથી પાણી નીતારી... 

પેલી સામે જોઈને કહ્યું.... 

ઊપર રવેશમા ઉભી ઉભી 

જો જો શું કરે છે અક્કલ વગરની...

આમ કહી અનંતે પેલીને કહ્યું. 

જો આ કાળુ ડીબાંગ આકાશ... 

કાળુ થયા પહેલાં જે હતુ. 

એજ ની લૂ આકાશ છે..! 

ઘર નળીયા મોભીયા છત અછત 

દરો દિવાર પથ્થર પહાડ બગીચા... 

બગીચાનુ ઘાસ વૃક્ષ છોડ ફુલ ક્યારા અને, 

ઝાડપાન સમેત ભીની ભીની જમી છે..!

"અનંત" તનમન સમેત બધુ 

અંદર બહાર પેન્ટ ચડ્ડી ગંજી 

હાથ પગ કાન આંખ માથાના વાળ...

લથબથ નીતરે છે આખીય પૃથ્વી... 

બસ્સ એક તારી કમી છે..!

હાલ ને હવે બૌ હુશીયારી મારતી...

ભેગા ભેગ આપણે પણ પલળી જ્ઈએ...

https://www.facebook.com/100002991311961/posts/2812531875523162/

Nilam Gundaraniya anant kevo che have? નહીં અનંત કેવો હતો ? એમ તારે પૂછવું જોઈતું હતું લૂઉઅ

 

એણે પહેલી જ વખત,
યુવક મહોત્સવમાં ભાગ લીધેલો....
કઈજ ખબર ના પડે એવો સાવ ભોળો....
અને પાછો રૂપાળો...
વર્ષોથી યુવક મહોત્સવમાં ભાગ લઈ ચૂકેલા યુવકો,
જેમ કહે તેમ આ ભૈ કર્યા કરે....
એ સાવ નવો એટલે એ સૌ ચલાવે એમ ચાલે ...
"શ્રાપીત સુંદરતા"... "
જી હાં, એનુ રૂપજ એનુ દુશ્મન થયુ...
હવે ઘટના એવી ઘટી કે,
ગ્રૂપમાં છોકરીઓ પણ હતી ...
જે અનંતની નિકટ વધુ રહેવા લાગી....
બસ આજ વાત સૌ યુવકોને ખટકવા લાગી...
કે સાલો આ નવો સવો આવ્યો છે,
'ને બધિય છોકરીઓ કવર કરી લીધી...
એ લોકો ઈર્ષાની આગમાં બળવા લાગ્યા ...
એવુ નથી હોતુ કે,
આગ ઈર્ષાની જે ઈર્ષા કરે એનેજ.!
બાળે કે દઝાડે...
એ લોકોની ઈર્ષાની ઝાળ,
ઈર્ષા પાત્ર વ્યક્તીને પણ..!સ્પર્શતી જતી હોય છે...!
એ યુવકોની ઈર્ષાને કારણેજ..!
આ ભૈ ધક્કે ચડી ગયો....
એ લોકોને બીક લાગી કે આ ભૈ જ્યાં સુધી હશે ત્યા સુધી આપણો મેળ નૈ પડે...
સાલો આ આવ્યો છે ત્યારથી એકેય છોકરી આપણો ભાવય નથી પુછતી...
બધિય છોકરીઓ...
આ એકલાએ કવર કરી લીધી છે...
જ્યારે હકીકત એ હતી કે,
પેલી છોકરીઓ જ અનંતને કવર કરી રહી હતી...
આ ભૈ ને તો કૈ મનમાયે નૈ...
પણ જે યુવકોની વિચાર શક્તી ઈર્ષાને કારણે હણાય ગઈ હોય તેને સત્ય દેખાય નૈ...
આ હકીકત છે...!
હવે એ યુવકોએ ભેગા મળી અનંતને નાતબાર કરવાનુ નક્કી કરી લીધુ...
અને અંતે એ લોકો સફળ થયા....
અને એક દિવસ સાચે જ કાઢીજ મુક્યો...
કેમકે એ ટોળામાં હતા અને આ એકલો ...
કહે છે કે ભોળા ને કદિ પરેશાન ના કરવા જોઈએ...
એ હાથ નથી ઉપાડતો ત્યારે....
એની મુંગી હાય નીકળે છે...
અને એની એ અંતરથી નીકળતી...
બળબળતી લ્હાય...
ભળભળતી આગ બની ગમે તેવા જોરાવરના -
જીવનને ખાખ કરી શકવાની તાકાત ધરાવે છે..!
આ બધુ એ નાદાનોને ના ખબર હોય...
એ બધાએ ભેગા મળી આને ખુબ પજવ્યો...
અને પછી એક દિ' એ ગિન્નાયો એની કમાન છટકી ...
જે બૌ બોલતો નથી એ ખુબ લખે છે....
બે અર્થમા...
1ખૂબ અર્થાત બૌ સારુ...
2 ખુબ અર્થાત ઘણુ..
બસ પછી આ ભૈની કમાન છટકી ને કલમ વીંજાણી...
કલમ એવી તો વીંજાણી કે,
અટકાવી ના અટકી...
તો.....
મારે તો શું છે કે મારી માથે એનું અઢળક.... ઋણ છે તો, ઉતારવું પડે ને..
તે મે બસ એજ કર્યુ,
એનુ જરાક અમથુ ૠણ ઉતાર્યું.... 🙂
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
પછી અનંતે જે લખ્યુ તે આ રહ્યુ....

અક્કલ મંદ હોય એકલા ને,
મૂરખાઓના ટોળાં રે....
ચૂપ ચાપ ખેલ જોયા કરીયે
અમે તો સાવ ભોળા રે...

અરથ વિનાની વાતમાં એ,
વ્યર્થ સમય બગાડે છે...
નાની અમથી વાતમાં
મૂરખ માઢું ખૂબ લગાડે છે...

હલકા જેના લખણ એના,
લખાણ બી હલકા હોણા રે...

અક્કલ મંદ હોય એકલા ને
મૂરખાઓના ટોળાં રે....

ચૂપ ચાપ ખેલ જોયા કરીયે
અમે તો સાવ ભોળા રે...

વાતે વાતે અન્યને ઉતારી,
પાડવામાં ઉમર વીતી જાય...

આખી ઉમર જાય તો પણ
ડોબાઓને અડધુંય ના સમજાય ...

ગમે તેવા લાડ લડાવીયે તો પણ,
મારે, જશ ને માથે જોડા રે...

અક્કલ મંદ હોય એકલા ને
મૂરખાઓના ટોળાં રે....

ચૂપ ચાપ ખેલ જોયા કરીયે
અમે તો સાવ ભોળા રે...

સઘળા કામ છોડી આવે,
ટોળા હાકલ પડતાં દોડી આવે...

કાચી કેરીનાં કરંડિયામાં
ફળ મીઠા નીકળે થોડા રે...

અક્કલ મંદ હોય એકલા ને
મૂરખાઓના ટોળાં રે....

પોતાને પણ ખુદનો સંભળાય નહીં રે સાદ ...
રોજ ઊઠીને કરે એક ની એક એ ફરિયાદ ....

ગમે તેટલું કહો તોયે હમજે ના,
સાવ અક્કલ વગરના ડોફા રે....

અક્કલ મંદ હોય એકલા ને
મૂરખાઓના ટોળાં રે....

બોલે ના કદિ એ નવુ કશું...
એકનુ એક રોજ બોલવુ શુ...

ઊઘાડાને ઢાંકી પણ શકાય....
ખૂલૂ હોય એમા ખોલવુ શું...

એકની એકજ વાત કરીને,
એ મગજ કરતાં ખોરા રે......

અક્કલ મંદ હોય એકલા ને
મૂરખાઓના ટોળાં રે....

ચૂપ ચાપ ખેલ જોયા કરીયે,
અમે તો સાવ ભોળા રે...

અભીમાનમા ભાન ભૂલી ઇ ભાઈ,
ભાઈબંધોને પણ ઉકરડા સાથે મૂલે છે...

ઉકરડો છે એજ તો ખાતર છે,
રે ભાઈબંધ કેમ એ તું ભૂલે છે....?

ઉકરડા થકી ઊગેલું અન્ન અક્કલ વગરના..
તું પણ સવાર બપોર સાંજ , મોમાં ઓરે છે....

અક્કલ મંદ હોય એકલા ને
મૂરખાઓના ટોળાં રે....

તમે આવો વહેલા વહેલા,
અમે આવીએ મોડા મોડા રે...

સમજે નહીં જો સાનમાં.,
ઇ મૂરખને મારો માથે જોડા રે...

અક્કલ મંદ હોય એકલા ને
મૂરખાઓના ટોળાં રે....

જો જો ક્યાક મરી ના જાય,
ભઈ મારજો થોડા થોડા રે....

અક્કલ મંદ હોય એકલા ને,
મૂરખાઓના ટોળાં રે....

ચૂપ ચાપ ખેલ જોયા કરીયે,
અમે તો સાવ ભોળા રે...

તક પકડ ભૈ જટ પકડ....
આવા રોજ મળે ના મોકા રે...

હું આંગળી પણ અડાળું નહીં,
કહો કેમ કરી મારુ ધોકા રે....

ભઈ સવાર, પબોર સાંજ,
આવે છે મને તો જોકા રે....

અક્કલ મંદ હોય એકલા ને
મૂરખાઓના ટોળાં રે....

ચૂપ ચાપ ખેલ જોયા કરીયે,
અમે તો સાવ ભોળા રે...

શાને પૂછું..?

પૂછું ના હું કોઈને કે મારે કરવું શું શું ?
બસ મને પૂછી હું એ એજ કરું છું !

જે મને લાગે છે ઠીક..!

મારે મન સૌ સરખા છે ભઈ
ના કોઈ ઊંચ છે ના તો કોઈ નીચ ...

મારે મન એવું કાઇ નૈ , કે પંપાળો તો પ્રેમ,
ને છંછેડો તો ઉગામે ઢીક...

પાક્કા પ્રેમના બંધન હોય છે ,
કાચા તો હોય છે દોરા રે....

અક્કલ મંદ હોય એકલા ને
મૂરખાઓના ટોળાં રે....

ચૂપ ચાપ ખેલ જોયા કરીયે,
અમે તો સાવ ભોળા રે...

"અનંત" અંગારની બીક નથી...
એ તો મારા ભેરુ છે.

ભ્રમમાં લાગે સૌને દોરડું પણ !
એ તો ઝેરી એરું છે.

ચેતજો ! દૂરથી જ ઝેર ચડી જશે
આવશો નહીં ઓરા રે....

અક્કલ મંદ હોય એકલા ને,
મૂરખાઓના ટોળાં રે....
ચૂપ ચાપ ખેલ જોયા કરીયે,
અમે તો સાવ ભોળા રે...

મારે મન શબદ જ બ્રહ્મ છે..
શબ્દ જ બ્રહ્મ શસ્ત્ર છે.

વછૂટે જો કલમથી તો,
શબદ વાગે છાતી સોસારવા રે...

મારુ તો પણ મરે નહી...
જીવે તો પણ જીવે નહી..

લોહી પણ જરીયે વહે નહીં,
ના ધાબો જરીએ થાય,

રહે હાથ પણ કોરે કોરા રે

અક્કલ મંદ હોય એકલા ને,
મૂરખાઓના ટોળાં રે....

ચૂપ ચાપ ખેલ જોયા કરીયે,
અમે તો સાવ ભોળા રે...

મારે કદિ કોઈ સાથે પડતું નથી રે છેટું
ગલે લગાડું સૌને, હુ તો વ્હલથી ભેટુ,

પ્રેમથી વ્હાલા તમે પણ,
આવો કદિક તો જરીક ઓરા રે..

અક્કલ મંદ હોય એકલા ને,
મૂરખાઓના ટોળાં રે....

ચૂપ ચાપ ખેલ જોયા કરીયે,
અમે તો સાવ ભોળા રે...

"અનંત"

આવુ આવુ એ અક્કલના ઓછાએ,

વર્ષો પહેલા....

હટી હટી ને લખેલુ...

બોલો...!

હકીકતમાં....

કૈ પણ બોલવાની સખત મનાઈ છે...!

સત્ય ઘટના ખંડેર મધ્યે...

https://pkatira.blogspot.com/2014/12/blog-post_24.html 
See less
— with Radhaa Avtaar Kishan and 3 others.
Edit
You, Darshna Suraj, Kaushik Savariya and 11 others
18 comments
6 shares
Like
Comment
Share

Comments