અંત કે અંતીમ કૈજ નથી

 અંતિમ પ્રેમ...

અંતિમ પ્રેમ પત્ર ... 

અંતિમ ક્ષણ 

અંતિમ શબ્દ 

અંતિમ સત્ય 

અંતિમ શ્વાસ 

અંતિમ જન્મ 

અંતિમ મૃત્યુ 

અંતિમ યાત્રા

એવુ કશુજ નથી હોતું.

'તો કેવું હોય છે'?

દરવાજે ઊભા ઊભાજ ઘોઘીએ ઘોઘાને સવાલ કર્યો.

આમ તો કાયમ ઘોઘી સીધીજ ઘોઘાના ઘરમાં આવતી રહેતી ...

આજે પણ એમજ કાયમ માફક આવવા જતી હતી પણ,,,,

ના આવી , કારણ કે આંગણે આવતાજ ઘોઘીએ જોયું કે,

આદત મુજબ સોફાને ટેકે માથું અઢેલી,

સામે પડેલી ટીપોય પર,

ઘોઘો, પગ લંબાવીને બેઠો હતો. 

ઘોઘાના હાથમાં જર્ઝર્રિત કાગળ હતો. 

અને એ કાગળ ઘોઘો વાંચી રહ્યો હતો,

બોલી, બોલીને..!

અકલે એ જોઈ ઘોઘી દરવાજેજ ઊભી રહી ગઈ અને સાંભળવા લાગી હતી.

પણ, ઘોઘો જ્યારે...

"એવુ કશુજ નથી હોતું"

ઘોઘો એ વાક્ય બોલ્યો અકલે,

ઘોઘીએ સવાલ કર્યો. 

" તો કેવું હોય છે ..?"

ત્યારે ઘોઘાને ખબર પડી કે,

ઘોઘી ક્યારની આવીને દરવાજે ચૂપચાપ ઊભી હતી.

ઘોઘી સામે જોઈ ઘોઘાએ કહ્યું .

" શું કેવું હોય છે...!"

અરે તે હમણાં કાગળ વાંચતા વાંચતાં અંતમાં કહ્યુને કે ,

એમ કહી ઘોઘી ઘોઘો કાગળમાથી જોઈ જોઈને જે બોલેલો એ ફરી બોલી ...

( ઘોઘીની યાદ શક્તિ બૌ તેજ )

એજ ..!

અંતિમ પ્રેમ...

અંતિમ પ્રેમ પત્ર ... 

અંતિમ ક્ષણ 

અંતિમ શબ્દ 

અંતિમ સત્ય 

અંતિમ શ્વાસ 

અંતિમ જન્મ 

અંતિમ મૃત્યુ 

અંતિમ યાત્રા 

આવું કશુજ નથી હોતું.

આમ કહી ઘોઘી હળવેકથી સોફા પર ઘોઘાની બાજુમાં બેસી ગઈ.

ઘોઘીનો સવાલ કાગળ સંબંધી હતો એ જાણી ઘોઘાએ કહ્યું.

"અચ્છા... હાં હાં એ... એ તો આગળ કાગળ વાંચું પછી ખબર પડે ને ..!"

" હાં તો વાંચને ..! પણ જલ્દી "

ઘોઘી કાગળમાની આગળની વાત જાણવા અધિરી થઈ ગઈ ...

અકલે ઘોઘાએ ઘોઘીને કહ્યું.

"હાં વાંચું છું ભૈ..!

પણ કૈ ઉકલવું તો જોઈએ કે' નૈ ...

એક તો કાગળ જૂનો ઝર્ઝરિત અને ઉપરથી ગરબડીયા અક્ષર ... "

"હાં પણ તારી પાસે આ કાગળ આવ્યો ક્યાથી પહેલા તું મને એ કે' "

ભૈ એ તો આપણો ભાઈબંધ કાલે રાતે આવેલો અને અમે બન્ને સાથે બેસીને

આપણાં ભાઈબંધના ભાઈબંધનો કાગળ ઉકેલતા હતા.

પણ, પછી, એને ઊંઘ આવવા માંડી એટલે,

એ આ કાગળને તકીયા નીચે મૂકી ચાલ્યો ગયો....

અને પછી હુય સૂઈ ગયો...ખોટું શું ..!

" 'હુહ' બેઉ સરખા ઊંઘણસી કોણ જાણે કેટલા,ભવના ઉજાગરા આંખમાં લઈને જાગો છો ખબર નૈ "

ઘોઘી હુહ એમ છણકો કરતાં ઘોઘાને વઢિ .

અકલે, આંખો ચોરતા ચોરતા ઘોઘાએ કહ્યું.

"લે તો સવાર પડ્યે ઊંઘ તો આવેજ ને ...!"

"હાં હવે બૌ લપ ના કર અને કાગળમાં આગળ શું લખ્યું છે એ વાંચ ..!

પછી ચાય લઈ આવીશ "

" તો પેલ્લા લઈ અવાય ને ..!"

"લઈજ આવી હતી "

" તો ક્યાં છે લાવ.."

"મારા પેટમાં.."

"પણ રોજ તો તું કપ રકાબીમાં ચાય લઈ આવે છે "

"અક્કલ વગરના સાવ ઘોઘોજ છે તું .."

" હાં હાં ખબર છે ..!

તું બૌ હોશિયાર છે એ ..! "

" હાં પણ તો એટલિ ખબર ના પડે કે,

કોઈ પેટમાં ચાય લઈને થોડી ના આવે..!"

" લે પણ હું ક્યાં એમ કૌ છું

એ તો મે ચાય ક્યાં .?

એમ તને પૂછ્યું ત્યારે તેજ તો કહ્યું કે,

"મારા પેટમાં "

"ડોબા .! હું ચાય લઈને જ આવેલી પણ

તું કાગળિયો વાંચતો હતો એટલે

હું તને સાંભળવા ઊભી રહી ગઈ.

પછી મે વિચાર્યું કે,

આમેય ચાય ઠરી જશે એના કરતાં

અત્યારે હુ ચાય પીય જાઉં

પછી તારા માટે પાછી ગરમા ગરમ ચાય લેતી આવીશ. 

એમ વિચારી તારી ચાય હું પીય ગઈ એટલે મારા પેટમાં વૈ ગૈ "

" હાં તો જા હવે પેલ્લા મારા માટે ચાય લેતી આવ ...! "

" અહં , પેલા કાગળ આગળ વાંચ..!

પછી કરજે ચાયની વાત...! "

" ના ..! એક તો આમેય ઉકલતું નથી ..!

અને હવે તો સાવ નૈય ઊકલે ચાય પીધા વગર... "

ઘોઘીએ પોતાની નાજુક આંગળી અને અંગુઠો ભેગા કર્યા અને,

ઘોઘાની સાથળ તરફ લઈ ગઈ.

ઘોઘાએ ઘોઘીના ભર્યા પછી વર્ષો સુધી થતાં,

ચીટીયાના ચચરાટના ડરને કારણે,

ઘોઘીની બાજુમાથી આઘો ખસતા

ઘોઘીને કહ્યું.

"અહહ રેવા દે ... રેવા દે ઘોઘી...

તું આ તારો હાથ છેટો રાખ..!"

એમ કહેતા કાંડેથી ઘોઘીનો હાથ પકડી પોતાની સાથળ પર હુમલો થાય એ પહેલાં

ખસેડી લીધો. 

" હાં તો પહેલા કાગળ વાંચ્ચ..!"

"વાંચું છું શાંતી રાખ્ખ ..! રાડો ના નાખ્ખ...!"

અને પછી ઘોઘો અટક્યો તો ત્યાથી શરૂ થયો.

( જો કે ઘોઘીએ જ વચ્ચે સવાલ કરીને અટકાવેલો નૈ તો તારે કે મારે આટલું ખેંચાવું ના પડત )

" હાં તો,

આવું કશુજ નથી હોતું.

"કેવું કશુજ નથી હોતું ..? "

"લે પણ, એજ તો ઉકેલું છું.."

"એમ અડધેથી નથી ઉકેલવું પહેલેથી વાંચ..!"

" શું યાર તું પણ સવાર સવારમાં ..."

"ચૂપચાપ વાંચ્ચ ...!પહેલેથી.."

ઘોઘીએ આદેશ કર્યો...

અકલે ઘોઘો ચૂપચાપ વાંચવા માંડ્યો ..!

" આશુ ઘોઘા તું ખાલી હોઠ ફફડાવે છે .."

" વાંચું છું કેમ ..!?"

" હાં પણ જરા ઊચા અવાજે મને સંભળાય એમ તો વાંચ ..!"

" જો ઘોઘી તને કૈ દૌ છું તું મને બૌ પરેશાન ના કર ,કોઈ પણ એક વાત કર.."

" એક્જ વાત તો કરી કે, તું કાગળ વાંચ ..!

" હાં તો એજ તો કરતો હતો ..!"

"પણ મને સંમભળાય એમ..!"

"જો..! વરી...

ઘોઘી ઘડીક તું કહે છે ચૂપચાપ વાંચ ,

ઘડીક કહે છે ઊંચા અવાજે મને સંભળાય એમ વાંચ..! "

" ઑ હો જાણે મારી બધી વાત તું કાયમ માને છે કેમ..!"

" હાં તો તું ચીંટિયાનો ડર બતાવે તો હું શું કરું ,માનુજ ને..!"

અંતે ઘોઘી કંટાળી અને ,

" ભૂલ થઈ ગઈ બાપ્પ..!

હવે એક્જ વાત કહું છું ધ્યાનથી સાંભળ.."

" હાં બોલ હું ,,," ઘોઘાને આગળ બોલતો અટકાવી ઘોઘીએ કહ્યું.

" તું કાય બોલમાં .! બસ તું મને સંભળાય એ રીતે આ ક્યારનો હાથમાં ઝાલીને બેઠો છે

એ કાગળમાં આગળ શું લખ્યું છે એ પહેલેથી વાંચ બસ્સ ..! "

" હાં પણ તો તું પણ વચ્ચે કાય બોલજે નૈ કે ના સવાલ કરજે "

શરારતી ઘોઘાએ પણ ઘોઘી સામે શરત રાખી...

કે તરત ઘોઘી માની ગઈ.

" ભલે ચાલ હું સવાલ પણ નૈ કરું કે કૈજ નૈ બોલું બસ ...!"

ઓકે એમ કહી

સંભાળીને કાગળ સરખો કરતાં ઘોઘાએ ફરી પહેલેથી શરૂ કર્યું .

અંતિમ પ્રેમ...

અંતિમ પ્રેમ પત્ર ... 

અંતિમ ક્ષણ 

અંતિમ શબ્દ 

અંતિમ સત્ય 

અંતિમ શ્વાસ 

અંતિમ જન્મ 

અંતિમ મૃત્યુ 

અંતિમ યાત્રા 

આવું કશુજ નથી હોતું.

" તો કેવું હોય છે ...? "

સવાલ થયો ઘોઘી ભૂલથી વચ્ચે બોલી ...

અને ઘોઘી સામે ક્ષણભર તાકી ઘોઘો ચૂપ્પ ... !

સોરી...સોરી સોરી સોરી સોરી...

એક કાન પોતાનો અને બીજો ઘોઘાનો પકડી ઘોઘીએ

અંગ્રેજીમાં ચારપાંચવાર ઘોઘાની માફી માંગી.

અને કહ્યું ઘોઘા પ્લીઝ પ્લીઝ ઘોઘા પ્લીઝ 

આજે કાયમની માફક તું અધૂરું ના છોડતો.

હા , ક્યારેક આપણે ધારી લઈએ છીયે ,

ક્યારેક માની લઈએ છીએ ...

ક્યારેક જાતે તો ક્યારેક કોઈ કહે ત્યારે .. .

પણ અંતિમ કશુજ હોતું નથી ....

ના અંતિમ પ્રેમ ... 

ના અંતિમ પ્રેમ પત્ર ... 

ના અંતિમ ક્ષણ 

ના અંતિમ શબ્દ 

ના અંતિમ સત્ય 

ના અંતિમ શ્વાસ 

ના અંતિમ જન્મ 

ના અંતિમ મૃત્યુ 

ના તો અંતિમ યાત્રા...

થોડી ક્ષણ તો ઘોઘી મુંજાઈ ગઈ. 

ઘોઘીને લાગ્યું કે ઘોઘો

મે અધરું છોડતો નહીં એમ કહ્યું એનો જવાબ આપે છે .

પણ પછી સમજાય ગયું અકલે અપલક ઘોઘા સામે તાકી ...

અને કાન શબ્દો તરફ રાખી ચૂપચાપ સાંભળવા લાગી...

ઘોઘો ઘોઘીને એક હરફ પણ કહ્યા વગર

ઘોઘી તરફ જોયા વગર ...

બસ કાગળ વાંચે છે ...!

કાગળમાં જોઈને ઘોઘો એકધારો આગળ બોલે છે..!

હું આજે નક્કી કરું કે હવે પછી હું ક્યારેય જૂઠું નહીં બોલું. 

" છતાં તું તો રોજ બોલે જ છે ને ..!"

ઘોઘી વચ્ચે બોલે છે॰ પણ ઘોઘો એની વાત ધ્યાન આપ્યા વગર ...

સળંગ વાંચે છે .

હું આજે બોલ્યો કે બોલાઈ ગયું એ અંતિમ જૂઠ ..!

" હુહ, તારા પર ભરોશો કેમનો કરવો..!"

ઘોઘી ફરી વચ્ચે બોલે છે. પણ, ઘોઘો એની વાત ધ્યાન આપ્યા વગર ...

સળંગ વાંચે છે .

પણ તો પણ હું જૂઠ બોલીશ...

મારી કોઈ મજબૂરી યા તો લોકો મને જૂઠ બોલવા મજબૂર કરશે ...

હું જીવતો હોઈશ તો પણ હું મરી જઈશ ... 

હું મરી જઈશ તો પણ હું જીવતો હોઈશ ...

ઘોઘીની આંખમાં ઝળઝળિયા આવી ગ્યાં ...

અને કાંપતા હોઠે ઘોઘી ઘોઘાને કહે છે.

ઘઘઘ ઘોઘા.. અઅઆ તું શું બોલે છે, 

કકક કેમ તું આજે આવું આવું બોલે છે .!

ઘોઘો લગીરે ના તો ઘોઘી તરફ જુવે છે કે ના તો સાંભળે છે..!

ઘોઘો બસ કાગળમાં માથું ઘાલી વાંચે છે એકધારું અવિરત....

હજારો વાર લાખો વાર કરોડો વાર હું મરીશ મનથી ...

સેંકડો મરે છે જીવે છે જીવે છે મરે છે એજ રીતે મનથી...

શરીરની વાત તો હું સાવ છેલ્લે કરીશ ...

હજુ પ્રેમ બાકી છે, હજુ પ્રેમ પત્ર બાકી છે, હજુ ક્ષણ બાકી છે,

હજુ શબ્દ બાકી છે, સત્ય બાકી છે, અને હજુ શ્વાસ બાકી છે ....

એ પ્રેમ જે પ્રથમ હોય છે , કોઈને પણ કોઇની પણ સાથે

અને બસ એજ પ્રેમ અંતિમ છે પ્રેમ છે એવું કોઈ માને તો,

છો માને હું નથી માનતો ....

ઘોઘીના મનમાં ફાડ પડે છે, એ વચ્ચે કઈક બોલવા ચાહે છે,

એ ઘોઘાને કઈક સવાલ પૂછવા ચાહે છે...

પણ ખબર નૈ કેમ ..!

એ કાઇજ બોલી નથી શકતી ...

ભીની આંખે એ બસ સાંભળે છે ...

હજુ પણ ઘોઘાનું ઘોઘી તરફ લગીરે ધ્યાન નથી ...

ઘોઘો લીન છે તલ્લીન છે જર્ઝરિત કાગળમાં ...

અને એકધારો અવિરત અટક્યાં વગર ઘોઘો કાગળ વાંચે છે...

ડાળી પર કોઈ ફૂલ અંતિમ ફૂલ નથી હોતું .

ડાળી પર રોજ અનેક ફૂલ ખીલે છે ખરે છે

ખરીને ફરી અનેક નવા ફૂલ ખીલે છે ...

એજ રીતે પ્રેમ પણ ક્યારેય અંતિમ નથી હોતો...

તો તુજ કહે ભલા પ્રેમ પત્ર અંતિમ કેવી રીતે હોઈ શકે... !

(ઘોઘાને કાગળ વાંચતાં એવું લાગતું હતું કે,

વર્ષો પહેલા ભાઈબંધના ભાઈબધેએની કોઈ ચહિતીએ 

( કઈ એ ખબર નથી ) કરેલા સવાલનો જવાબ લખેલો હશે ... )

તો પછી કોઈ પણ ક્ષણ અંતિમ કેમ હોય શકે ...!?

એક પછી એક ક્ષણ જન્મે છે હરેક ક્ષણ અલગ અલૌકિક અદભૂત

અનુભૂતિ લઈને આવે છે અને કઈક નવોજ અનુભવ દઈને જાય છે ...

શબ્દો પણ ક્યાં કદિ ખૂટે છે ...?

અનંત કાળથી હજારો લાખો કરોડો ગ્રંથો લખાઈ ચૂક્યા છે ...

હજુ અનંતકાળ સુધી ગ્રંથો લખાતાજ રહેશે ...

અને ગ્રંથોમાં અઢળક અનંત શબ્દો .....

જેનો કોઈ હિશાબ નથી ....

હરેક શબ્દ ભ્રમ અનેક બ્રહ્મ યુગોથી ચાલતો આવતો આ ક્રમ ...

કે ક્રમશ બાદ ફરી થાય છે શરૂઆત નવા શબ્દોની...

હાં તો સમજાયું ને તને કે કોઈ પણ શબ્દ અંતિમ શબ્દ નથી ..!

અને , એ સત્ય જેને લોકો અંતિમ માને છે યા તો કોઈ મનાવે છે ...

કહો ને કે ઠસાવે છે સૌ પોત પોતાનું સત્ય એક બીજાને ...

પણ , કોઈ પણ સત્ય અંતિમ સત્ય નથી જ નથી ...

તે પણ નહીં આ પણ નહીં આના પછી પણ ,

કોઈએ કહેલું કે કોઈનું પણ કહેલું સત્ય અંતિમ સત્ય નથી ...

હાં, સત્ય પળ પળ બદલાતું જરૂર હોય છે, પણ અંતિમ તો હોતુંજ નથી ..!

અને રહી વાત શ્વાસની તો એ તો અવિરત ચાલે છે ....

અનંત અનંત અનંત કાળથી ....

શરીરમાં રહીને પણ અને શરીરથી છૂટી ને પણ ....

પ્રેમ અનંત છે... 

પ્રેમ પત્ર અનંત છે... 

ક્ષણ અનંત છે... 

શબ્દ અનંત છે... 

સત્ય અનંત છે... 

શ્વાસ અનંત છે... 

જન્મ અનંત છે... 

મૃત્યુ અનંત છે... 

યાત્રા અનંત છે... 

સમજાય એટલો તું સમજ આ જન્મ અનંત.... 

ના તો મૃત્યુ અંતિમ હોય, ના જન્મ નો અંત...   

સાલ્લું આ આ શું લખ્યું છે..? ઉકલતું નથી ... 

એમ ઘોઘો સ્વગત બોલ્યો... 

હઅ, હવે થોડું ઉકલ્યું કેટલા ગરબડીયા ને આછા થઈ ગયા છે ,

આ અક્ષરો પણ .!

વળી ઘોઘાને થોડું ઘણું ઉકલ્યું.  

હમ, અંત તરફ આગળ વધતાં ભાઈબંધે લખ્યું છે કે,  

ચાલ "અનંત" હવે તું અંત હિન અંતિમ..! યાત્રા માટે તૈયાર થઈ જા...

એક ધારો બોલતો ઘોઘો કાગળના અંતે,

ઝાંખા પડી ગયેલા અક્ષરો/શબ્દો ના ઉકલતા ફરી અટક્યો...

અને પછી, અને પછી એમ ઘોઘો બે વાર બબડ્યો ..

ના ઉકલતા શબ્દો ઉકેલવા મથતા ઘોઘાએ અંતે ઘોઘીને કહ્યું.

અને પછી, આ આ આ નીચે ખબર નૈ શું લખ્યું છે ...

લે ઘોઘી આ જોતો જરા તને આમાં કઈ ઉકલે છે.!

એમ કહી ઘોઘી તરફ કાગળ ધર્યો .

અને છેક ત્યારે ઘોઘાએ ઘોઘી સામે જોયું તો જોયું કે,,,

ઘોઘી તો ક્યારની ઘોઘા સામેજ 

તગતગતી આંખે તાકી તાકી ને જોતી હતી...

અને રોતી હતી ખબર નૈ કેમ... !

બ્લાસ્ટ :-

પીળા પડી ચૂકેલ ઝાંખા અને ઝર્ઝર્રીત કાગળીયા અંતમાં લખ્યુ હતુ કે,

હે, "અનંત" હોય છે બધુજ અનંત.....

શરૂઆત પણ ક્યાં, શરૂઆત હોય છે..?

ના અંતીમ અંતીમ હોય છે ..!

ના શરૂઆત શરૂઆત હોય છે..! 

"અનંત"

*બ્લાસ્ટ*

"અનંત"

અંતમાં એટલુજ કહેવાનું "અનંત" કે, બધુ અનંત છે!

શરૂઆતજ નૈ અંત કે અંતીમ જેવું પણ કૈજ હોતુ નથી.

"અનંત" 

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=pfbid0wK3Eu4irdxfPDFMeQkmFDsx34kc8QngbUmXrKMHw8DLBKVbp7ynNG3tr2uNteQ3El&id=100002991311961&mibextid=Nif5oz