જર્રાક અમથી વાતમાં

 રાતના અંધકારમા ભીતરના અજવાળે... 

જ્યારે જ્યારે અમે મળતા... 

ટાઢાપોરની હાંકતા... 

આમેય શિયાળાની રાતે ટાઢ બૌ હોય અકલે.... 

વાત વાતમા ખબર નૈ કેમ "જરાક" શબ્દ નો પ્રયોગ, 

જાજી વાર થયો. 

પછી તો એજ શબ્દ ને લૈ આખી રાત વાત જામી. 

વાતના અંતે "અજ્ઞાની" આ જર્રાક અમથી રચના લખી 

જે મને અને અનંત ને બૌ જાજી ગમી... 

અકલે કે  વર્ષો પહેલાની વાત યાદ આવતા 

આજ આખી રાત જાગી મે એ ઝરઝર્રીત કાગળ, 

ઊથલાવ્યા ત્યારે માંડ માંડ મળી... 

અને..., કૈ નૈ.. 

બસ જરાક જ !!!? 

******************************************* 

સતત પ્રયાસ કરું છું.! મને ક્યાં હજુ મારી જ સમજાઈ છે જિંદગી. 

ક્યાંક તો હશે જ એ  છુપાયેલી ! બંધ આંખે જે દેખાય છે જિંદગી.

ઘણું  મેળવી લીધું પણ, છતાં.! 'જરાક’માં જ અટવાઈ છે જિંદગી. 

અઘરી છે ઘણી ભઇ એમ ક્યાં આસાનીથી સમજાય છે? જિંદગી ?

ના સમજાય તો પૂછો એમને ! આ’ જરાકજ’  ખૂટે છે જેમને 

એજ સાચું  કહેશે આ‘જરાક’વગર કેટલી બધી ગૂંગળાય છે જિંદગી.  

  

‘જરાક’ગમે ત્યાં બંધાઈ જતાં' ને ’જરાકજ’ના ગમતા થતા, છૂટાછેડા;

બસ ‘જરાક’ અમથી સમજના અભાવે કેટ કેટલી નંદવાઈ છે  જિંદગી. 

‘જરાક’માં બંધાય 'ને‘ જરાકમાંજ’ છૂટે બસ જરાક અમથું જો ખૂટે., 

આ જરાક અમથી વાત જો હોય તો પછી શા માટે? ઘુંટાઇ છે 

જિંદગી?

જરાક વધુ કે ઓછું પડે, કડવું, ખારું,તીખું કે પછી સાવ મોરુ ફક્ક.! 

ઊકલી જાય માણસ આખો. થાય જો જરાક અમથી ચૂપ હ્રદયની ધક ધક.  

બસ જરાકમાં અમથી પીડા થકીજ મોતમાં ક્યારેક પલટાય છે જિંદગી.                            

‘જરાક’જો‘જરાક્જ’ હોય તો શાને પીડા એની હોય આટલી જાજી?

નજર પણ ‘જરાક્જ’ મળે છે ને? તોય પછી કેટલી રિબાય છે જિંદગી. 

ને તોયે હજુ આપણે કહીયે 'જરાક'! કેવું કહેવાય નૈ.! કે, જરાકમાંજ વિનાસ કે  વિકાસ પણ થાય' અને, 'જરકમાંજ’  

સર્જાય છે જિંદગી.                        

કારણ સાવ જ નાનું હતું !બસ‘જરાક’ તો જગડો કા? મોટો થયો?

પૂછ્યુ શું થયું? તો કહે, બસ જરાક અમથી મજાક કરી ! 'ને, 

અથડાઇ બે જિંદગી.    

આવે અગર આંચકો શું કહેશો બસ જરાક ધરતી હલી' તી ખરૂ ને.? 

યાદ કરો.! જરાક અમથા એ આંચકામાય કેટ કેટલી હણાઈ છે જિંદગી.   

‘જરાક’, નાનું, થોડું, કે પછી, અણુ એમાજ સમાયું છે ઘણું. 

ભીતર જઈ જેણે જેણે વિચાર્યું  એને  જ ખરી સમજાઈ છે જિંદગી.  

યા 'જરાક' ને પકડી લ્યો યા તો 'જરાક'ને છોડી દ્યો મળે સુખ બન્નેથી!

“અજ્ઞાની” આમતો આ જરા ‘જરાકના’ આધારે જ !બંધાઈ છે જિંદગી.

"અજ્ઞાની "

આકલુ બોલી પછી એ ખુરશી પરજ પોઢી ગયો... 

અનંત પણ આંખ ચોળતો હતો અને, 

મનેય તે ખૂબ ઊંઘ હતી અકલે હુ પણ ત્યાંથી સરકી ગયો.... 

બસ પછી ઘેર જૈને ઊંઘી ગ્યો... 

પૂરાણી વાત પૂરી.... 

જોકે મારે મન પૂરણ પૂરી...

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=pfbid0SGamxML7Jcn8Ycmati8Spssf2ay4jHscxqS4vrFPfRSMSq1JkUtjQFbD28AnnskLl&id=100002991311961&mibextid=Nif5oz