એક ક્ષણ આંખ સામે આવી

વર્ષો પહેલાની વાત છે .... 

હું નિત્ય ક્રમ મુજબ ખંડેર પર ચાય લઈને ગયો .

ધોર અંધારી રાત 'ને શિયાળાની હાડ થીજાવતી ટાઢ... 

નીરવ શાંતિ અને દીવાનો આછો ઉજાસ... 

હું ભીતર પ્રવેશ્યો જઈને જોયું તો ...  

ખુરશીની આસ પાસ અનંત  

આમ તેમ આંટા મારતો હતો ... 

મે પૂછ્યું લ્યા કેમ આમ તેમ આંટા મારે છે... ?

મારા આંટા ઉતરી ગયા છે...! 

એ ગુસ્સે થઈ ગયો.. 

મે કહ્યું પણ તે આમ આંટા મારવાથી, 

ઉતરેલા આંટા થોડા ચડી જવાના છે ..!

અજ્ઞાની હસીને કહે ,

હું પણ ક્યારનો એજ સમજાવું છું પણ .... !

પછી અનંત કશું ના બોલ્યો અને મને કહે,

ચાલ ચાલ હવે જટ ચાય ભર એટલે ટાયઢ ઊડે ... 

મે મારુ સ્થાન ગ્રહણ કરીને, 

ટીપોય પર પડેલી ચાયની ત્રણ પિયાલી ભરી.. 

મે અનંતને મજાક કરતાં કહ્યું,  

મે સાંભળ્યુ છે કે ચાય પીવાથી, 

ઉતરેલા આંટા ચડી જતાં હોય છે...! 

આમ તેમ આંટા મારી અંતે થાકીને, 

અનંત ઓતાની ખુરશી પર બેસી ગયો. 

અને પોતાની ચાયની પિયાલી ઉઠાવી, 

સુરરરરર કરતાં જોરદારની સબડકી મારી...

અને  ક્ષણમા જાણે કશું જ ના બન્યું હોય એમ, 

બોલ્યો , મજા આવી ગઈ યાર...... 

પછી મે પૂછ્યું આજે કશું નવું સર્જન કર્યું ? 

એને ખીલી પર લટકતું પેડ ઉતારી મારી સામે ધર્યું.... 

જે હું તમારી સામે ધરું છું .... 

સ્ત્રી પુરુષની સંવેદના અને ભીતર ઉઠતાં સ્પંદન.... 

અલગ અલગ છતાં એક સરખા  

અલૌકિક હોય છે... ! 

તડપતો, તરફડતો મૂકી મને પડતો, 

મારી નીંદરને ભગાડી જાય છે.   

એક ક્ષણ આંખ સામે આવી, 

ઓજલ થઈ નારી નીંદર બગાડી જાય છે.  

હવે હું વિચારું છું, એવિ તે કેવી અગન હોય છે, 

નારીના સૌંદર્યમાં કે, સર્જી વમળ, 

શાંત નિર્મળ શીતળ જળમાં એ આગ લગાડી જાય છે. 

આ કેવો વિરોધા ભાષ કે, 

હવામાં તરતો હોય એવું મહેસુસ થાય છે.

નૈ તો એ ખાલી જર્રાક સામું જુવે છે, 

ને ઊંડા પ્રેમમાં ડૂબાડી જાય છે.

ગમે તેટલો છુપાવવાનો પ્રયાસ કરો ને ! 

પ્રેમ પોતાનું પોત પ્રકાશેજ છે ! 

હોઠ ચૂપ રહે તો ચહેરાની લાલીમા, 

યા તો લજ્જિત નજર ચાડી ખાય છે. 

નજર જુકે છે, હોઠ કંપે છે, 

ને પછી આખુય શરીર ઝણ ઝણે છે “અનંત”

હાથ,બાથ કાયજ નહીં એ માત્ર ટચલી, 

આંગળીનું ટેરવું અડાડી જાય છે.   

"અનંત"

*બ્લાસ્ટ*

"अज्ञानी" जो बोले सो जालिम.!

और हुआ जो चुप वो आलिम..!

"अज्ञानी"

https://www.facebook.com/share/p/18TLoMo4wR/