અગર તું ગુસ્સો કરી શકે છે તો

 વર્ષો પહેલા એક ઘટના ઘટેલી...

આ રચના અનંતે ત્યારે લખેલી...

વાત એમ બની કે, 

પેલી અને અનંત વચ્ચે રોજ ચીઠ્ઠી ની આપ લે થતી. 

આજુ બાજુ કોઈ જોતું તો નથી ને... 

એ જોઈને. 

પણ એક દિ' અધીરા અનંતે આસપાસ જોયા વીના, છુપાઈને કોઈ જોતું નથી એમ ધારી, પેલીના રવેશમા ચીઠ્ઠી ફેંકી નાકકડા પથ્થરમા વીંટીને. 

અને, ચીઠ્ઠી જાહેર થૈ ગૈ. 

કેમકે પેલીની મા જોઇ ગૈ અકલે. 

અકલે કે ચીઠ્ઠી પકડાઈ ગૈ એમ.! 

જોકે ચીઠ્ઠી સમેત એ બંને પણ પકડાઈ ગયા. ત્યાર બાદ અક્કલ વગરના અનંતના લીધે અકલે કે, અનંતની ભૂલના કારણે પેલીને, એની મા એ રીતસરની ઘઘલાવી નાખી હતી. અકલે પછી પેલીએ રિસાઈ ખીજાઈને, અનંત સાથે વાત કરવાનું છોડી દીધુ. જો કે અનંત ક્યારેય જાણી જોઈને ભૂલ ન કરતો. પણ ભૂલ સામે ચાલીને અનંતના ગળે વળગતી અને અનંત પાસે ભૂલ કરાવતી હતી અને અનંતથી ભુલ ભુલમા ભુલથી ભુલ થઈ જતી હંમેશા.. અકલે, વાંક અનંતનો નૈ બલ્કે ભૂલનો હતો. રૂઠેલીને માનવાનું કદી અનંતને આવડ્યુ નહીં. કદાચ.... 

અકલેજ પ્રેમમાં કદી અનંતને પ્રેમ કરતા ફાવ્યુ નહીં. ક્યારેય.... 

હાં એને વેદના થતીજ અને, ગુસ્સો પણ તુરંત આવી જતો. એ ઘટના પછી અનંતે પેલી સાથે વાત કરવા, વારંવાર પ્રયાસ કર્યો પણ, પેલી એકજ વાત કહેતી 

પહેલાં તો તુ તે કરેલી ભૂલની માફી માંગ..!

પછી વાત..!

અનંત કહેતો હું માફી માંગુ નૈ માંગુ જા.! 

કેમકે મે ભૂલ નથી કરી 

બલ્કે, ભૂલે મારી પાસે ભૂલ કરાવી છે.!

તેથી મારાથી ભુલ ભુલમા ભુલથી ભુલ થઈ ગઈ છે. 

શુ ને શુ લોચા મારે છે કૈ ખબર નથી પડતી..! પેલી અનંત પર ગુસ્સે થઈ ગૈ. 

આવો સાવ નહોતો ધાર્યો મે તને !

કદિ' બોલાવજે નૈ હવે પછી મને ..! 

હુ તારા બધા કાગળીયા ફાડી નાખીશ એક દિ' જોજે..! 

પેલીએ ગુસ્સે થૈ અનંતને આમ કહેલુ તેદિ'

અને પછી એ મો મચકોડી ભાગી ગૈ. 

એ ગૈ અકલે અનંતે પણ ગુસ્સે થૈ પેલી ને કૈ દિધું. જા બે જા હવે તું મને ના બોલાવે તો કઈ નૈ જા..! તારી પણ કિટ્ટા..! 

(ખબર નૈ કેકલી સાથે પહેલા પણ કિટ્ટા કરી હશે) 

એ ઘટના પછી, હ્રદયે અનુભવેલી વેદના અને, મગજમા ભરેલ ગૂસ્સામાં અનંતે આ રચના લખેલી. 

હવે તું કઈ ધારે તોય શું ના ધારે તોય શું..! 

મરેલાને તું મારે તોય શું ના મારે તોય શું..! 

હું તો લખતો રહીશ સતત અનંત વેદનાઓ 

હ્રદયમાં તારા હવે તું ઉતારે તોય શું..!? 

ના ઉતારે તોય શું..!? 

મને રડવું આવે છે તો હું રોતલ છું બસ.!

તને રડવું આવે તોય શું.? ના આવે તોય શું..!?    

મે વિચારવાનું છોડી દીધું તારા વિષે. 

મારા વિષે તું વિચારે તોય શું ના વિચારે તોય શું..!? 

વાંચી લીધા છે તે કાગળ જે બધા.એ કાગળ, હવે તું સાચવે તોય શું ફાળી નાખે તોય શું..!

દૂધનો દાઝેલો નહીં.!હું ખુદ દૂધ છું દાઝેલું.  

હવે તું ઉકાળે તોય શું..!? ના ઉકાળે તોય શું..!? 

ઉપર ઉપર રાખ બાજી છે..!

તેથી લાગુ ઠરેલ. 

અંગારાને બાળે તોય શું ના બાળે તોય શું..!? 

હું લખતો રહીશ નીજ મસ્તીમાં પીડા વ્યથા આનંદ અનંત કથા તું વાંચે તોય શું.!? 

ના વાંચે તોય શું..!?   

લે હું ખુદ જ દૂર જાઉં છું તારાથી ખુશ્શ.! 

મારાથી હવે તું નજીક રહે તોય શું.! ના રહે તોય શું.!? 

"અનંત" કંટાળો આવે છે મને એક માત્ર સુંવાળા પ્રેમ વીના તને પ્રેમથી કંટાળો આવે તોય શું.? યા પ્રેમ તને કાંટાળો લાગે તોય શું.!? 

“અનંત” 

આમ અનંત પ્રેમમાં અનંત પ્રેમના પાવર થકી,પાવર કરી, પછી પારાવાર પીડાતો અને, સતત ,સખત લખતો રહેતો...

https://www.facebook.com/share/1PE44np2YA/