Friday, 6 February 2026

વડલાની ઈચ્છા










નિર્દોષ ગુનેહગાર

rSonsptedo0hgab113gt8a7r0212t03rly64mF8042i8geauim1a35if62   
Shared with Your friends and friends of anyone tagged

શું તને યાદ છે?
શું તને યાદ છે?
વર્ષો પહેલાં એક ભાઈબંધે લખેલું એ સત્ય...
"શું તને યાદ છે?"
કેટલાંય વર્ષો બાદ આજે હું એ વડલા પાસેથી પસાર થયો,
અને મારી આંખો સમક્ષ એ હર એક ક્ષણ તરવરી ઊઠી...
હું ફરી એ જ ક્ષણોમાં સરી પડ્યો.
હા, મને યાદ આવે છે...
આ જ વડલાની ઓથે એક દિવસે મને તું મળી હતી,
ત્યારે ભીતર કૈં કેટલીય ઝંખનાઓ એકસામટી ઉમટી પડી હતી!
જરાક અમથા તારી આંગળીના ટેરવાના સ્પર્શ માત્રથી,
'હું' આખેઆખો ઝણઝણી ઊઠ્યો હતો...
અને તું પણ, પગથી માથા સુધી મારા ટેરવાના સ્પર્શથી ધ્રૂજી ઊઠી હતી.
તે દિવસે મારી વાટ જોતી તું વડલા ઓથે ઊભી હતી,
મેં સંતાઈને પાછળથી આવી તારો લાંબો લચક ચોટલો જ્યાં પૂર્ણ થતો ત્યાં—
હા, બસ ત્યાં જ... મેં હળવેકથી એક ચુટકી ખણી હતી!
પહેલાં તો તું સફાળી જાગીને મારા પર ગુસ્સે થઈ,
પણ જ્યારે પાછું ફરીને તેં મને જોયો...
ત્યારે તું ઝીણું ઝીણું મલકાઈ હતી, કેવું સુંદર લજવાઈ હતી!
જોકે, પછી તારો ચહેરો ગુસ્સાથી ગુલાબી થઈ ગયો હતો,
અને સાવ ધીમેકથી તેં મને કહ્યું હતું—
"હટ રે લુચ્ચા! શરમાતો નથી?" એમ તું બબડી હતી.
આપણે જે વડલાની ઓથે મળતા, એને એક નાજુક વેલ વીંટળાયેલી હતી,
બસ, એ વેલની જેમ જ પછી તું મને વીંટળાઈ હતી.
એક-એક ક્ષણમાં આપણે કેવું મસ્ત જીવતા હતા,
જાણે એક પળમાં આખો ભવ જીવી લેતા હોઈએ!
યાદ છે તને? પછી થોડા દિવસ આપણે મળી નહોતા શક્યા...
ત્યારે તને અને મને, એક ક્ષણ પણ એક ભવ જેવી લાગી હતી.
અને જ્યારે ફરી મળ્યા, ત્યારે તું—
અસલ પેલા વડલામાં વીંટળાયેલી વેલની જેમ જ,
મને છાતી સરસો ચાંપી કેવી વળગી પડી હતી!
મેં પણ તારા ખભે માથું ઢાળી દીધું હતું,
અને ત્યારે તારા આંસુથી મારા શર્ટનું ખિસ્સું ભીનું થયું હતું.
એકબીજા વગર આપણું જીવવું કેટલું અસહ્ય હતું!
તારો ખભો કે તારી ઓઢણી, ત્યારે ક્યાં કંઈ કોરું રહ્યું હતું?
"પ્રેમ જ્યારે ખૂબ આગળ વધે છે ને, ત્યારે મનમાં એક ડર જન્મે છે,
કે આ સાથ કદી છૂટી તો નહીં જાય ને?"
"અને જો એવું થાય તો?"
એ કલ્પના માત્રથી હું ધ્રૂજી જતો, અને તું પણ ડરી જતી.
અને એક દિવસ ખરેખર એવું જ થયું, જેનો મને ડર હતો!
મને ડર હતો કે હવે આભ ફાટશે...
કારણ કે તે દિવસે મારા પહેલાં તું આવીને વડલા ઓથે ઉદાસ બેઠી હતી.
આખરે એ જ થયું જેનો મને ફાળ પડી હતી!
મેં હળવે રહી તારા ખભે હાથ મૂકી પૂછ્યું હતું— "કેમ આજે ઉદાસ છે?"
અને તું મને ગળે વળગી પડી હતી...
તારી આંખો ચોધાર વરસી હતી, તું ધ્રુસકે ને ધ્રુસકે રડી હતી.
મારી છાતીમાં માથું છુપાવી બસ તું રડતી રહી,
કશું જ ના બોલી શકી, ના કશું કહી શકી...
પણ હું સમજી ગયો હતો,
કે તે દિવસ આપણા મિલનની અંતિમ ઘડી હતી.
તું વેલ હતી, તારે વિસ્તરવું હતું...
ને સ્થિતિ મારી હતી વડલા સમી!
વડલો ચાહે તો પણ ક્યાં ખસી શકતો હતો?
વડલાના મૂળ તો બહુ ઊંડા હતા!
એ તો માત્ર ઊંડે ને ઊંડે જ વિસ્તરી શકતો હતો.
એ બંધાયેલો હતો—તડકે તપીને પણ બીજાને છાંયો આપવા.
એના છાંયે કેટલાય આવતા ને જતા,
કેટલાય એની વડવાઈએ હિંચકા ખાતા!
કેટલીય વેલ એને વીંટળાઈ જતી ને પછી છોડી જતી.
શું તને લાગે છે કે વડલાને વેદના નહીં થતી હોય?
ખૂબ વેદના થાય છે વડલાને પણ...
જ્યારે જ્યારે તેને પ્રેમથી વીંટળાયેલી વેલ છોડી જાય છે.
બસ, મારી સ્થિતિ અસલ એ વડલા જેવી જ હતી.
પણ આજે કેવો સંયોગ થયો!
તને પણ પ્રેમના એ દિવસો યાદ આવ્યા...
તું એ એકલા-અટૂલા વડલાને મળવા આવી, અને હું પણ!
વડલો તો આજે પણ એની એ જ જગ્યાએ ઊભો હતો,
એ ચાહે તો પણ ક્યાંય જઈ શકે એમ ક્યાં હતો?
પણ એ દ્રશ્ય જોઈ વડલો રડી પડ્યો કે—
કોઈ સમયે એને વીંટળાઈને રહેતી લીલીછમ વેલ, સાવ સુકાઈ ગઈ હતી...
સાવ એટલે સાવ કરમાઈ ગઈ હતી...
વડલાના વિયોગમાં!
"અનંત"
*બ્લાસ્ટ*
નાજુક નમણી વેલને હંમેશા એક ઘેઘૂર વડલાની ઓથ જોઈતી હોય છે,
અને "અનંત" વડલાની પણ એ જ ઈચ્છા હોય છે કે, એ નાજુક વેલ તેને કાયમ વીંટળાઈને રહે.
"અનંત"— with Chirag Ruparel and
13 others
.

https://www.facebook.com/share/1KYABd3KCQ/
પ્રેમ જ્યારે ખૂબ આગળ વધે છે ને પછી મનમાં એક ડર પેદા,
થાય છે કે “આ સાથ કદી છૂટી તો નહીં જાય ને ?”
This insecurity of losing one's partner ... This all consuming fear of being alone ...but..Insecurity can really drive someone away from love & relation..think about that..!!
નિર્દોષ ગુનેહગાર
જી' એ એવો જ સહજ પણ હોય શકે !
Rita Thakkar
waah. I love it , insecurity at its finest !
Kishan K Vaghela
G khub saras ...jamavat padi ho .
Kishor Jani
મૌન રહી મિત્રતાનું ગૌરવ કર,
કોણે ચાલી'તી ચાલ, ભૂલી જા.
રાખ મા યાદ ઘા કર્યો કોણે,
તું બન્યો કોની ઢાલ, ભૂલી જા.......
Arvind Trivedi
એક એક ક્ષણમા આપણે કેવા જીવતા ‘તા એક આખો ભવ,
’ને , એ દિ’ એક ક્ષણ પણ તને એક ભવ જેવી લાગી’તી. -------વાહ વાહ પરેશભાઈ
નિર્દોષ ગુનેહગાર
વાહ "અનંત" કહો આમાં હું ક્યાય નથી !
Arvind Trivedi
પરેશભાઈ 'અનંત' ની રચનાઓ અમારી સુધી પહોચાડે છે કોણ ભાઈ?
Kishan K Vaghela
G paresh bhaie.. arvind bhaie barabar kahyu .
નિર્દોષ ગુનેહગાર
એ તો હું ! પણ એ તો નહીં જ !
Arvind Trivedi
વાહ પરેશભાઈ વાહ
Ajay Mahendra
દિલ મા ક્યાક ખુબ દુખ્યુ.......પણ ગમે તેવ્વો દુખાવો હતો..........
Sandip Pandya
VERY NICE...
નિર્દોષ ગુનેહગાર
Ajay Mahendra.... જી' કોને ખબર એને ક્યાં દુખ્યું પણ ! અમસ્તું તો આવું ના લખાય...! હે ને ?
Jahnvi Antani
superb....બસ મારી સ્થિતિ એ વડલા જેવી જ .......
આજે કેવો સંયોગ થયો ! તું પણ -
એ દિવસો યાદ આવતા એ વડલાને મળવા આવી !
વડલો તો આજે પણ એની એ જ જગ્યાએ ઊભો હતો...!
એ ચાહે તો પણ ક્યાં ક્યાંય જઇ શકે એમ હતો ?
નિર્દોષ ગુનેહગાર
કેકલા વર્ષો બાદ કોઈને કહેલું એ કહેવા અને કહેવા માટે શોધવા....
જૂનું જૂનું ઊથલાવી રહ્યો હતો છેક ત્યારે ....
મને ભાન થયું કે ,ત્યારે હું કેટલો બે ભાન બે ધ્યાન હતો...
જોકે હજુય કઈ ખાસ સુધારો નથી આવ્યો મારામાં ....
મને ત્યારે બૌ ખબર નહોતી પડતી ...
અકલે ભૂલો કરતો ....
આજે પણ ભૂલો પડું ત્યારે .. કરેલી ભૂલો સુધારું છું ...! 🙂

 નિર્દોષ ગુનેહગાર


તું સતત વધતી રહે, વીંટળાતી રહે મને,
તો પણ હું તો સાવ ચૂપ!

તું "અનંત" ઝંખના છે વેલ સમી,
અને હું એક ખામોશ વૃક્ષ.

હું બારે મહિના લીલોછમ્મ,
અને તું ક્યારેક-ક્યારેક શુષ્ક!

*******************

“અનંત”— with Pravin Miyaatra and
8 others
.
https://www.facebook.com/share/1cboaexSLj/

Pravin Miyaatra
'ને તું ક્યારેક ક્યારેક શુષ્ક. .......na kaymi શુષ્ક!.
નિર્દોષ ગુનેહગાર
Pravin Miyatra એવું કેમ?
Pravin Miyaatra
kuch bate aisi hoti hai jo samj ni padti hai....!!!
નિર્દોષ ગુનેહગાર
Pravin Miyatra તો..!સમજી ગયો બસ....!
એવિ વાતો જે મનમાજ સમજવાની હોય એનીએ મજા કઈ અલગજ હોય છે નૈ ?
નિર્દોષ ગુનેહગાર
Pravin Miyaatra.... હવે તો તુય લીલો છંમ થઈ ગયો છે કે નૈ ....
જો કે સમય સમય પર સમયની સાથે સાથે સ્વભાવમાં પણ ,
પરીવર્તન આવતું હોય છે ..🙂
ખૈર...
"માર્ક ભૈ નિજ સ્વાર્થે "આવી ભુલાયેલી ઉતમ ઘટનાઓ યાદ અપાવે ...
તો આપણને પણ સ્વાર્થ સાધવામાં શું વાંધો હે પવલા
મારો સ્વાર્થ એટલો જ કે ....
નિશ્વાર્થ આનંદ સૌ કરે... 🙂

No comments:

Post a Comment