Saturday, 27 December 2014

અંતિમ પ્રેમ પત્ર



કાલે રાત્રે  અનંતના જૂના ઝર્ઝરિત કાગળિયા ફંફોસતા .... 
મને મળ્યો ફરી એક પ્રેમ પત્ર...
 જેનું શીર્ષક વાંચીને મને હસવું આવ્યું ... 
 કદાચ તને પણ આવશે... 
તને કદાચ ગુસ્સો પણ આવે .... 
 તો સાંભળ એ પ્રેમ પત્રનું શીર્ષક શું હતું ખબર છે..?
 એ પ્રેમ પત્રનું શીર્ષક હતું...   
 "અંતિમ પ્રેમ પત્ર..."
 આ વાંચીને મને હસવું આવ્યું સાલ્લો આવા તો કેટલા બધા પત્ર લખી ચૂક્યો છે...
જેનું શીર્ષક “અંતિમ પ્રેમ પત્ર..” હોય.. 
પાગલ હતો એ, પ્રેમનો તે ભલા કદિ અંત આવતો હશે...!
માણસનો અંત આવી જાય પણ એના પ્રેમનો ક્યારેય અંત નથી આવતો...
એ કારણે જ એ વારંમાર આ પૃથ્વી પર અવતાર લ્યે છે...     
પ્રેમ અનંત છે,પ્રેમ સનાતન છે, પ્રેમ જ સત્ય છે.
આ દુનિયામથી એક દિવસ નફરત ખતમ થઈ જશે ..!
પણ પ્રેમ ક્યારેય ખતમ નહીં થાય ...
કેમકે પ્રેમ ક્યારેય ખતમ થયો જ નથી.... 
પ્રેમ ક્યારેય ખતમ થતોજ નથી...
પ્રેમ બધાની ભીતર છે...  
જેની પાસે છે. તે બીજાને આપે છે.
જે આપે છે તે પામે છે .
 જેટલો આપે છે.
 તેટલો પામે છે.   
“આમાં અપવાદ હોય શકે, ક્યાક આનાથી ઉલ્ટુ પણ થાય.” 
જેની પાસે નથી એ પણ પ્રેમ ઝંખે છે.
 જેની પાસે છે તે પણ પ્રેમ જંખે છે.  
પ્રેમ અનંત છે .
પ્રેમની તાકાત પ્રચંડ છે.
એટલેજ તો અનંતે લખ્યું હતું કે
ઉમ્રભર નહીં મીટતી “અનંત” યે દો ભૂખ .
એક પ્રેમકી ઈચ્છા ઔર દુજી પ્રેમીસે હુંફ.
અહી અનંતે પોતાના નામ સાથેજ ખૂબી પૂર્વક કહી જ દીધું છે કે....
 હુંફ અને પ્રેમની ભૂખ અનંત છે...
છેક સુધી માણસ પ્રેમ અને હુંફ ઝંખે છે...
 દુનિયાનો અંત છે પણ પ્રેમનો કોઈજ અંત નથી....
અને એનો પુરાવો બીજે ક્યાય શોધવા જવાની જરૂર નથી...    
પ્રેમ હતો છે અને રહેશે
પ્રેમ હતો એનો પુરાવા રૂપે હું , તું, તે તમે આપણે બધા જ છીયે..
અંતમાં પ્રેમજ બચશે એના પુરાવા રૂપે એ પછી પણ કોઈ આવશે પ્રેમ થકી સ્તો ..
અને જ્યારે કોઈ નહીં રહે ત્યારે પણ પ્રેમ જ રહેશે...!
અને જેમ વારંવાર થયું છે તેમ ફરી નવી દુનિયાનું સર્જન થશે ...
પ્રેમ થકીજ..!  
પ્રેમ અનંત છે જેનો કોઈજ અંત નથી તેમ છતાં અનંતે અનેક પત્રમાં લખ્યું છે,,
“અંતિમ પ્રેમ પત્ર”
એટલે મને કે તને હસવું આવવું સ્વભાવિક છે...
તને કદાચ ગુસ્સો પણ આવી શકે, આવા ખોટાળા માણસ પર...
પણ મને એના પત્રો ગુસ્સો નહીં  બલ્કે  
વિચારવા મજબૂર કરતાં મને પ્રશ્ન થાય કે એવું તે શું હતું ?
તે આ પત્ર કોને સંબોધીને લખતો ?
જ્યારે લખતો ત્યારે શું ભાવ હશે ? કોના માટે હશે ? 
આ કલ્પવું મારા માટે મુશ્કેલ છે.
આજે પણ હું એજ મુશ્કેલી અનુભવું છું, મને પ્રશ્ન પણ થાય છે કે,  
અનંતનો પ્રેમ કે પત્ર કદિ અંતિમ કેમ ન થયા ...? 
હર એક અંત એક નવી શરૂઆત હોય છે એમ એના અતિમ પત્ર વાંચીને થતું કે ... 
એ પોતાના પ્રેમને એક નવી ઊંચાઈ પર લઈ જતો... 
હાં પહેલાના અંતિમ પત્રમાં અને આ અંતિમ પત્રમાં થોડોક ફર્ક હતો... 
પહેલાના પત્રોમાં ફક્ત આટલું  જ લખ્યું છે .."અંતિમ પ્રેમ પત્ર.." 
અને આ અંતિમ પ્રેમ પત્ર જે કાલે રાત્રે મને મળ્યો છે,
 અત્યારે મારા હાથમાં, મારી સામે છે તે પત્રમાં 
ણે લખ્યું છે .... 
અંતિમ પ્રેમ પત્ર .... 
અને એની નીચે લખ્યું છે ... 
અંતિમ સવાલ... 
જોઇયે હવે કેવો સવાલ છે ...
એ પહેલા અનંતની પ્રકૃતિની થોડી વાત કરું તો એ સાવ પાગલ જેવો જ હતો ... 
એનામાં ભરપૂર પ્રેમ હતો એટલેજ તો એ હમેશા કહેતો ...
હું જો ગલે પડીશ તો ગૂંગળાવી નાખીશ.... 
અને જો કદિ તું મને છોડી દઇશ કે હું તને છોડી દઇશ ... 
 તો પણ તું ગુંગળાઈ જઈશ....  
પણ એ બંને વાક્ય બોલ્યા મુજબ વર્તતો નહીં ...
આમેય જગતમાં ક્યાં કોઈ બોલેલું નિભાવે છે....?   
આમાં પહેલું વાક્ય તે ખરેખર સાર્થક કરતો ...
પહેલું વાક્ય બોલ્યા મુજબ વર્તતો...
પણ બીજા વાક્ય મુજબ વર્તવું શક્ય ન હતું અનંત માટે...
કેમકે એક વાર હ્રદયથી હ્રદયના સંબંધ બંધાયા પછી....
 ક્યારેય તે તૂટતાં છૂટતા નથી...
હાં, સંજોગો વશાત ભૂલાય છે જરૂર !
પણ ભુલાયેલું તો પાછું ક્યારેક યાદ પણ આવે ને..?    
ગલે પડીને ગૂંગળાવી નાખવાની આ વાત પરથી સ્પષ્ટ થાય છે કે તે .... 
મારી નાખવાની નહીં ! ભરપૂર આલિંગવાની વાત કરે છે .... 
જરા કલ્પના કરો એનામાં પ્રેમનો કેટલો પ્રચંડ પ્રવાહ વહેતો હશે...
એનું આલિંગન કેટલું તીવ્ર હશે....
જેનામાં પ્રેમનો આવો પ્રચંડ પ્રવાહ વહેતો હોય,
 અને કોઈ બીજું એ પ્રવાહને જીલનાર ના મળે ત્યારે....
 એ વ્યક્તિ ખૂબ અકળાય નૈ તો બીજું શું થાય...?
પ્રેમી પીડાય છે ઘૂઘવતાં દરિયાની માફક ...
દરિયો જાણે પ્રેમથી ભરીયો...
 દરિયાનો પ્રેમ મોજા રૂપે ઉછળે છે....
 ખડક સાથે અફળે છે , માથા પછાડે છે...
 ધસમસતો આવે છે ને જાણે થાકીને પરત જાય છે...
 પણ ત્યાં એ સ્થ્તિર નથી રહી શકતો પ્રેમ તેને સ્થિર નથી રહેવા દેતો..
 ને ફરી તે ધસમસતો પ્રચંડ મોઝાના રૂપમાં આવે છે ...
દરિયાનો પ્રેમ જીલનાર દરિયાને જ્યારે નથી મળતો ત્યારે....
ક્યારેક એનો પ્રેમ સુનામી રૂપે પ્રગટ થાય છે... 
અને પછી ક્યારેક એ ક્રોધમાં ને ક્રોધમાં એ....
કઈ કેટલાયને પોતાની સાથે ભીતર તાણી જાય છે...
એક સાચો પ્રેમી પ્રેમમાં માત્ર પ્રેમ અને હુંફ જ ઝંખતો હોય છે... 
 આમેય પ્રેમમાં પ્રેમ અને પ્રેમની હુંફ જ પ્રથમ સ્થાને આવે છે .... 
 સેક્સ તો છેક છેવાડે આવે છે .... 
 સેક્સ,એતો માત્ર પ્રેમની આડ પેદાશ હોય છે ....
 કદાચ એનાથી ઉલ્ટુ પણ હોય શકે ...
જે હોય તે શું ફર્ક પડે છે આખરે બન્ને છે તો પ્રકૃતિને આધિનજ ને... ?
 પછી કોઈ માટે આ બંને આગળ પાછળ હોય શકે ...
પ્રેમ એક અલૌકિક સફર જેવો હોય છે .... 
પ્રેમમાં જીવાતી હરેક ક્ષણ અલૌકિક હોય છે .... 
ત્યાં સુધી કે પ્રેમમાં મળતી પીડા પણ અલૌકિક હોય છે... 
આવું અનંત સતત કહેતો ... 
પ્રેમની કોઈજ મંજીલ નથી હોતી ... 
ઘણા નાદાનો એવું સમજે છે કે સેક્સ એ પ્રેમની મંજીલ છે ... 
પણ એવું બિલકુલ નથી... 
પ્રેમ સફર છે અને સેક્સ માત્ર પડાવ છે ,એક વિસામો છે ...   
જેમ યાત્રા દરમિયાન કોઈ મુસાફિર....
 થાકીને કોઈ ઘેઘૂર વૃક્ષની શીતળ છાયામાં.....
 થોડો પોરો ખાય છે, વિશ્રામ કરે છે, અને પછી આગળ વધે એમસ્તો...
બસ અસ્સલ એટલુંજ એવુંજ પ્રેમમાં સેક્સનું હોય છે, માત્ર એક પડાવ એક વિશ્રામ....
અને ફરી આગળની જીવન સફર ....
એક ધારી યાત્રાથી માણસ જેમ થાકે છે ....
તેમ એક જ જગ્યા પર કાયમી પડાવ પણ કંટાળો જ આપે છે ...
આ પ્રેમની યાત્રા બૌ લાંબી છે, અનંત યાત્રા છે આ....
 પણ તેમ છતાં માત્ર પડાવ માટે કોઈ સફર ના કરી શકે.... 
એનાથી હજુ આગળ એવું ઘણું છે જે અનંત છે.. 
જ્યાં પરમ આનંદ છે... 
એ તમને એ પ્રેમ એ આનંદ આપવા ચાહે છે.... 
 જે અનંત છે તે મારી તમારી રાહ જોઈને બેઠું છે ....
માત્ર સેક્સ માટે કોઈ પ્રેમ ના કરી શકે ... 
અને એવું જે ઈચ્છે તે પ્રેમી નથી...  
એ સિવાય જે કઈ બને, જે કઈ આપ, લે થાય..
 એમાં કોઈ મજબૂરી હોય શકે પ્રેમ તો નહીજ...!    
 પણ અંતે તો આ બધુ પ્રકૃતિ ગતજ હોય છે ને...?
અનંત ને મંજીલની તમન્ના નહોતી કેમકે એને  સફરમાં મજા આવતી....
 એનું લક્ષ્ય પ્રેમ અને હુંફ માત્ર હતું ...
અનંત ક્યારેક આવું અટપટું કહેતો... 

પ્રેમથી પેટ ભરાય ના. 
ભરાય પેટ ભોજનથી. 
 જે પાસે તે જો ના આપે પ્રેમ તો !    
કોઈ આપે  હુંફ “અનંત” દૂર જોજનથી.  

તારાથી ઉકલે તો આ કોયડો પછી તું નિરાંતે ઉકેલજે ...
તે કહ્યું હતું કે તારી ઈચ્છા છે અનંત ના પ્રેમ પત્રો વાંચવાની એટલે ... 
 હું આજે માત્ર તને અનંતના જૂના ઝર્ઝરિત કાગળિયા ફંફોસતા 
ફરી મળી આવેલો એક પ્રેમ પત્ર જ  તને સોપું છું ..! 
લે, વાંચ !  હવે તું પ્રેમથી ... 
અનંતનો એક ઓર .. 
“અંતિમ પ્રેમ પત્ર”
હજુ આ પત્ર પણ અંતિમ છે એમ ના સમજવું ...
કેમકે એના અંતિમ પત્રોનું પહેલા પ્રેમ જેવુ હોય છે..
પ્રેમ ક્યારેય પ્રથમ કે અંતિમ ના હોય શકે ...
એ જ્યારે પણ થાય, જેટલી વાર થાય, જેની પણ સાથે થાય ...
પહેલી,બીજી ત્રીજી કે ચોથી વાર પણ,  કેમ પ્રેમ નથી થતો,
છેલ્લી વારનો પ્રેમ હોય તો પણ !
એ આનંદ હમેશા પ્રથમ પ્રેમ જેવો જ આપે છે...
કેમકે હર વખતે પ્રેમી કે પ્રેમિકા બદલાય છે પ્રેમ નથી બદલાતો.
અને એ બદલાયેલા બંને...
 એક બીજા માટે તો પ્રથમ જ હોય છે...
એટલે આનંદ પણ.... 
તો અનંતનો આ અંતિમ પ્રેમ પત્ર સાવ ટૂંકો છે ...
પણ એમાં છુપાયેલો અનંતનો પ્રેમ ઊંચો છે..  
પત્રમાં પૂછાયેલો સવાલ પણ આમ તો સાવ નાનો...
પણ તીરની નોક જેવો જીણો વેધક સવાલ છે...
એની સાથે વાતે વાતે મીઠા ઝગડા કરતી એની પ્રિયતમાં ...
એક દિવસ સાચેજ ગુસ્સે થઈ ને જગડી પડી સાચેજ !
અનંત પણ અડિયલ હતો મચક ના આપી ..!
પેલી જે વાત કાયમ જ્યારે મીઠા ઝગડા થતાં ત્યારે મજાકમાં કહેતી કે...
 જા ,જા ! હવે ,તારા હોવા ના હોવાથી મને કશોજ ફર્ક નથી પડતો કે નથી પડવાનો...
 આજ વાત તે દિવસે એણે અનંત સાથે બબાલ થતાં....
 ગુસ્સામાં આવી સાચે સાચ કહી દીધી...
અને પગ પછાડતી હવે ક્યારેય મને બોલાવજે  નૈ આમ કૈ,ધમકી દૈ તે ચાલી ગૈ....
આ બધી વાતો અનંતે મને કહેલી જે હું તને કહું છું ...  
 અને પછી એને મનાવવા અનંતે પણ જાણે ધમકી દેતો હોય એમ...
 “અંતિમ પ્રેમ પત્ર “ 
આવું  શીર્ષક આપીનેજે પત્ર લખ્યો તે આ રહ્યો...
પત્ર .. 
હશે તારી પણ મજબૂરી કઈ ... 
કે પછી ... 
તારે જવું હતું ,અને તું ગઈ... 
તારા સિખે મને છોડીને જનારી કેટલામી થઈ ...
મને ખબર નથી .... 
હાં એ વાત નક્કી છે !  
એ વાત ખરી છે કે મે તને હદથી વધુ તંગ કરી છે ...
ખૈર, કરી તો કરી હવે હું માફી તો હરગિઝ નહીં જ માંગુ ....
પણ મને તું એ કહે કે જ્યારે તું મને એમ કહીને ગઈ કે ...
તારા હોવા કે ના હોવાથી મને કોઈ જ ફર્ક નહીં પડે..!
તો પછી મોટા ઉપાડે પગ પછાડી જતાં જતાં...
  તું આંખો કેમ લૂછતી હતી...?
હું જાણું છું કે જતાં જતાં તું રડતી હતી... 
મારે વધુ કશુજ નથી જાણવું ... 
બસ તું મને મારા આ નાનકડા સવાલનો જવાબ દૈ દે...!
કે તું સાચી કે, 
તારી આંખો... ???
“અનંત”
બ્લાસ્ટ:-
 "અજ્ઞાની"
જેની કોઈ શરૂઆત નથી તેનો કોઈ અંત નથી... 
જેનો કોઈ અંત જ ના હોય એની શરૂવાત કેવી..!
જે આવ્યું કે ગયું નથી . 
તે આવતું કે જતું નથી..
એ તો હોય જ છે "અજ્ઞાની"
બસ તે શોધ્યું કે જોયું

નથી..
"અજ્ઞાની"  








    
   





No comments:

Post a Comment