મને મારુ એકાંત વહાલું છે ... વહાલી છે મારી યાદો...

એક વાર મે અનંતને પૂછ્યું તારા શબ્દોનું આખરી 'ને ખરું સ્થાન ક્યાં...?

એણે કહ્યું બસ આ છૂટા છવાયા કાગળમાં ... 

પછી, મે પૂછ્યું .... 

કાગળ સિવાય પણ તારા શબ્દો કાયમ કોઈ ખાસ જગ્યાએ રહે એવી  ઝંખના ..?

એણે મર્માળું હસતાં કહ્યું ... હાં... એ તો હોયજ ને...

મે પૂછ્યું ક્યાં...

એણે કહ્યું ... 

કોઈના  હ્રદયમાં .. 

મે પૂછ્યું કોઈના મતલબ ... 

એણે કહ્યું... 

જેને હોય મારા શબ્દોની તલબ... 

અને પછી એને જે કહ્યું તે આ રહ્યું એના જ શબ્દોમાં ... 

     

મારા શબ્દોને કાગળની સૃષ્ટિમાં રહેવું ગમે.

અને કોઈ નમણી નારીની દ્રષ્ટિમાં રહેવું ગમે. 

મારા શબ્દો એકલા કે નિર્જિવ નથી .સતત -
"અનંત"હું ધબકું છું, મારા શબ્દોમાં હું જીવું છું .

અને એટલે જ આમ કહું છું . 
શ્બ્દકારને આથી વધુ બીજું જોઇયે ના કશું... 
એના શબ્દો પર ફરે સતત કોઈ નમણી,રમણી,રૂપાળી નારની નજર....
બસ એ ચાહે એટલું.... 
અને અંતમાં એણે એજ વાત આગળ દોહરાવતા પૂર્ણ કર્યું ....  

મારા શબ્દોને કાગળની સૃષ્ટિમાં રહેવું ગમે.

અને કોઈ નમણી નારીની દ્રષ્ટિમાં રહેવું ગમે. 

મારા શબ્દો એકલા કે નિર્જિવ નથી .
"અનંત" સતત હું ધબકું છું, 
મારા શબ્દોમાં હું જીવું છું .

હું બીજે ક્યાય નહીં ..! 
મારાજ શબ્દોમાં રહું છું.!  

*બ્લાસ્ટ* 

ઘણી વાતો , ઘણી યાદો, ઘણી રાતો ... 
રહી રહીને "અનંત "યાદ  આવતી હોય છે... 
"અનંત"
અનેક લોકોની ઈર્ષાનો ભોગ બનેલો અનંત લખે છે .! 
એવું નથી હોતું કે ઈર્ષા ઈર્ષા કરનારને જ બાળે છે .! 
કોઈ ઈર્ષા ખોરની ઈર્ષા એ જેની ઈર્ષા કરતાં હોય એને પણ દઝાડે છે... 
અનંત સાથે એવુજ બનેલું  . 
અને એટલેજ એને લખેલું. કે.... 

મારો શું વાંક...? 

સાચે ! શોધે છે તેને અચૂક રસ્તા હજાર મળે છે..! 
અને ! હર એક દિશામાથી નવા વિચાર મળે છે..! 

છે બધાજ શિકારી અહી શિકાર સૌ કોઈ શોધે છે..! 
મને ખબર નથી પડતી કોણ કોનો શિકાર કરે છે.!? 

છેતરાઈ જાઉં, પણ, હું કદિ કોઈનેય  છેતરું નહીં.!
તો પછી કેમ ? સૌ મને છેતરવાને તૈયાર રહે છે. ? 

કેમ કોઈ માનવા તૈયાર નથી ? કે હું નિર્દોષ છું !   
હાં લોકો એજ સાચું માને છે, જેનો આધાર મળે છે..!

ખોજના અંતે "અનંત" ચિત્ર વિચિત્ર લોકોના આ-
જગતમાં. કોઈકમાં મનને ગમતા ચિતાર મળે છે.! 

અને પછી વિચિત્ર ઘટના ઘટે છે ! ઈર્ષાળું દુનિયામાં-  
એક નિર્દોષને પીડા અને એકલતા પારાવાર મળે છે.! 
 કારણ વગરની સજા મળે તો પીડા તો થાયજ! 
મને દૂ:ખ છે જ ! તેમ છતાં  મને મારી એકલતા વ્હાલી છે . 
કેમકે એજ એકલતામાં મને શબ્દો "અનંત"અનરાધાર મળે છે 
    
"અનંત"  
એક સત્ય ઘટના ..
યુવક મહોત્સવમાં એણે પ્રથમ વખત જ ભાગ લીધો .
અને સીધોજ એ બે ત્રણ છોકરીની નજરમાં વસી ગયો..
કેમકે એ સાવ સીધો ભલો ભોળો અને નિર્દોષ હતો..
અને વધારામાં રૂડો રૂપાળો ...  
બસ એજ એનો ગુનો ... 
વાત બૌ લાંબી છે પણ અત્યારે માત્ર સાર... 
તો એ નવા નવા છોકરા અનંત તરફ છોકરીનું આકર્ષાવું ... 
અન્ય યુવકોને ખટક્યું કેમકે તે બધા આ ક્ષેત્રમાં જૂના હતા, 
અને તેમ છતાં કોઈ દિવસ કોઈ છોકરીઓએ એને ભાવ નહોતો આપ્યો.. 
બસ આ કારણે એ બધા ઈર્ષાથી  ઉકળી રહ્યા હતા...
આખરે એક દિવસ એ લોકોએ પોતાની ઈર્ષાની આગમાં અનંત ને હોમી દીધો.. 
અને સૌએ ભેગા મળી નક્કી કર્યું આપણે અનંત ને ગ્રૂપમાથી કાઢી મૂકવો... 
અને એ લોકોએ એવું જ કર્યું ... 
બસ અહી એના જીવનનો એક અધ્યાય પૂરો થયો...    

 એની ઈર્ષા કરતાં દોસ્તો માટે એણે લખેલું.. કે... 
કોઈ મને પ્રેમ કરે એમાં મારો શું વાંક . 
મારામાં વધુ તામાંરામાં ઓછું હશે કાં'ક 
તું  શાને મને દઝાડે છે ? ને શાને પારાવાર બળે છે . 
પ્રેમ ત્યાજ પાંગરે છે જ્યાં એક બીજાના વિચાર મળે છે . 
તમારા ના વિચાર મળે છે ના આચાર મળે છે.. 
છોકરીઓને તમારામાં ના કોઈ સારો અણસાર મળે છે.! 
અને મારે મન તો એવું કશુ હતુજ નહીં . 
પણ કોઈના મનમાં મારે માટે પ્રેમ હોય તો હું શું કરું..? 
બસ મારામાં ને તમારામાં આટલોજ ફર્ક છે દોસ્તો... 
તમે મારી ઈર્ષા કરીને ઘણું ગુમાવો છો ... 
ત્યારે મને  પ્રેમ "અનંત"અનરાધાર મળે છે .
 "અનંત"
અંતમાં...  
અનંત વિષે ભ્રમમાં રાચતા લોકોને અજ્ઞાનીએ કહેલું અનંત વિષેનું સત્ય.... 

અનંતની વાતો "અનંત".... છે ... 
એની વાતો નો કોઈજ અંત નથી.... 

તમે ભ્રમમથી બહાર આવો તો સારું ... 
અનંત એક પ્રેમાળ .......
પુરુષ છે કોઈ સાધુ કે સંત  નથી..... 
"અજ્ઞાની"