Friday, 30 January 2015

સમય પસાર કરવા સર્જન કરતાં, ક્યારેક સમય શોધવાની પણ નોબત આવે .


આખરે તો સમયજ પસાર કરવાનો હોય છે ... 

પણ જો એ સમય પસાર કરતાં કરતાં આનંદ અનુભવાય..... 
 યા તો  કશુક નવું જોવા જાણવા માણવા કે અનુભવવા મળે તો...  
સમયનું પસાર થવું સાર્થક થઈ જાય .... 

ઘણી વાર એવું પણ બને કે આપણે માત્ર દિવસ દરમ્યાન બચેલો સમય પસાર કરવા.... 
કોઈ  સર્જનાત્મક કાર્ય કરતાં હોય અને પછી થી એ આદત બની જતાં ... 
સર્જન કરવા માટે સમય ઓછો પડે, અને શોધવો પડે...

આવુજ કઈક એક બપોરે બન્યું ... 

આમ તો રોજ પરવારીને હું રોજ રાત્રે મારી અગાસી પર વચ્ચો વચ ખુરશી ઢાળી ... 
ખુલ્લી હવામાં બેસીને રેડિયો સાંભળતા સાંભળતા ,

ભાઈબંધોના એજ જૂના જર્ઝરિત કાગળિયા ઉકેલતો હોઉ છું .

પણ થોડા દિવસ પહેલા મને એમ થયું ચાલો આજે બપોરે ગોદળમાં ઘૂસી સૂવું નથી.... 

એના એના કરતાં શિયાળની તન થરથરાવતી ઠડીમાં

ગોદળામાં ઘૂસીને સૂઈ જવા કરતાં ,

 અગાસી પર જઇ સીધીજ સૂર્યની હુંફ લઉં... 

માત્ર સમય પસાર કરવા જ આવો વિચાર આવેલો... 
અને હું જિંઝરાની ડાળખી લઈ અગાસી પર જઇને 
 એક ખૂણામાં ઢાળેલી ખુરશી પર બેસવા જાઉં છું ત્યાજ... 

મારી નજર તાર પર પ્રેમ ક્રીડા કરતાં 

લીલા કરતાં લીલા પોપટ અને પોપટી પર પડી .... 

બંને લીલા પોપટ અને પોપટી એક બીજામાં ઓતપ્રોત થઈ પ્રણય લીલા કરી રહ્યા હતા... 

પ્રકૃતિની આ લીલા જોવા મળવી ભાગ્યની વાત છે.... 

અને હવે તો એને કાયમી સાચવી શકાય એવિ સુવિધા પણ ઉપલબ્ધ છે ...

જોકે ડિસ્કવરી વાળા તો આ બધુ ખૂબ નજીકથી બતાવેજ છે ... 

પણ મને, મારા જેવા સીધા સાદા માણસને .... 

 આવું  સુંદર પક્ષીનું પ્રણય દ્રશ્ય નજર સમક્ષ જોવા માણવા મળે ... 

મારા માટે એ નાની સૂની  વાત નથી... 

પંખીની પ્રકૃતિગત લીલા પ્રણય ક્રીડા જોતાં જોતાં વિચાર આવે કે ... 

આ માણસ જાત ....

પોતે સતત જે બધુ ખુદ ઝંખે છે ... 
એ જો કોઈ માણે તો એને ડંખે છે...  

જ્યારે કોઈ બે વ્યક્તિ એક સ્ત્રી ને બીજો પુરુષ 
એક બીજાની સંમતિથી  પ્રેમ કરતાં હોય ... 

એક બીજા પ્રત્યે સમર્પણ ભાવ રાખીને જીવતા હોય ,

તો તેમાં ત્રીજી વ્યક્તિને કેમ વાંધો આવે છે ... ? 

એક આડ વાત . 
પણ ખાસ વાત... 

 જ્યાં સમર્પણ હોય ત્યાં સંમતિ હોય એ જરૂરી નથી ... 
પણ જ્યાં સંમતિ  હોય, ત્યાં અચૂક સમર્પણ હોય છે...

આવું ભાઈબંધ અનંત કહેતો ... 

હવે જ્યાથી અટક્યાં ત્યાથી સીધી વાત ....  

જોકે આ વાંધાનું કારણ પણ હું ભલી ભાતી જાણું જ છું ... 
એ વાંધાનું કારણ એજ કે એને એ ના મળ્યું જે પેલાને મળ્યું... 

બસ આજ વાત એને કોરી ખાય છે ... સતત ડંખે છે .... 

એટલે  એ પોતાનું ઝેર ઓકયા કરે છે....

સાઠ વર્ષના પુરુષને સીતાવીસ વર્ષની છોકરી પ્રેમ કરે,
 અને બંને એક બીજાની સંમતિથી ... 
હરે ફરે જે કઈ પણ કરે ,
અગર એમને પ્રેમ છે ..! 
પણ જો  એ પ્રેમ પરાણે નથી તો પણ ... 

દુનિયાના લોકો પુરુષ અને  સ્ત્રીઓ વાતો કરશે .

જો તો મુવો શરમાતો પણ નથી ...

પણ હું એમ પૂછું છું કે,

 અગર તમને એ લોકો જે વિરોધ કરે છે,

 એ સાઠ વર્ષના પુરુષને પણ જો ...

કોઈ પચીસ વર્ષની છોકરી પ્રપોઝ કરશે તો શું એ ઇનકાર કરશે... ? 

નહીં કરે બિલકુલ નહીં કરે...!

 હા કદાચ સમાજની બીકે એ આગળ ના વધે એ વાત નોખી છે ... 
પણ મનમાં પાણી પાણી થઈ મનમાં ના કોઈ ખૂણે તો બધુજ કરશે ...

માત્ર દુનિયાથી ડરશે .... 
એ અધૂરોજ મરશે...    

ખૈર એ તો જેવો જેનો હિસાબ ....            

.

*બ્લાસ્ટ* 
ના ઓછો ના વધારે .... 
સમય બધાને સરખોજ મળ્યો છે ... 
જોવાનું એ છે કે, 
કોણ કેવો ઉપિયોગ કરે છે ક્યારે.... 
કતિરા... 
લો આ પણ મે કહ્યું ખુશ... ? :) 

No comments:

Post a Comment