એક હતો ઘોઘો ને એક હતી ઘોઘી...

@@@***આમાં બહુ ઊંડું ઉતરવા જેવુ નથી*..... @@@
@@@ ***પછી ડૂબી જાવ તો મારો વાંક નૈ*........@@@

રોજ તો ઘોઘી ઘોઘાનો પગરવ સાંભળતા વેંત દોડી આવતી , પણ આજે...

ઘોઘો ક્યારનો ઘરમાં આવી ફ્રેસ થઈ હીંચકા પર બેસી આંખ બંધ કરી ઘોઘી ની રાહ જોતો હતો....

પણ ઘોઘી આવી નહીં .,...
ક્રમશ ...1

હકીકત એ હતી કે ઘોઘી તો ક્યારની દરવાજા પાસે ઊભી ઊભી ઘોઘા સામે જોતી હતી...

ઘોઘો પણ એની સામેજ જોતો હતો. તેમ છતાં ઘોઘો, 'લે, આવી ગઈ તું સવાલ પૂછવા આવ

આવા ' આમ કાયમની માફક ઘોઘો બોલ્યો નહીં.

અને ઘોઘાની માફક ઘોઘી સામે જોતો હતો...

આવું ઘણી વાર થતું હીય છે આ કારણે કઈકના ઘર પણ ઉજડી જતાં હોય છે ...

તો કઈકના દિલ તૂટી જતાં હોય છે...

ને કોઈ કોઈ વાર તો કોઈ નિર્દોષ વિચાર મગ્ન હોય તોય,

કોઈના હાથનો માર ખાઈ બેસતો હોય છે. થાય, ક્યારેક એવું થાય...!

જોનારને મનમાય ના હોય , એ તો પોતાના ઊંડા વિચારમાં ખોવાયેલો હોય ,

'ને સામે વાળાને એમ થાય કે આ મારી સામે જુવે છે ...

પણ પેલો તો માત્ર ખૂલી આંખે પોતાના ધ્યાનમાં બેઠો હોય...

"કોના એ તો એ કહે તોજ ખબર પડે"

અને કીધા પછી પણ સામે વાળો સાચુજ માનશે કે કેમ એ નક્કી નૈ.

આવું જ આજે ઘોઘા અને ઘોઘી વચ્ચે થયું હતું ...

હમણાં બોલશે હમણાં બોલાવશે એમ વિચારતી ઘોઘી અંતે કંટાળીને-

હળવે પગલે ઘોઘા સામે આવીને એની આંખ સામે હાથ હલાવવા લાગી .

ઘોઘાની નજર હજુ પણ દરવાજા સામે જ મંડાયેલિ હતી.

ઘોઘીના આંખ સામે હાથ હલાવાથી પણ, ઘોઘો જરીકય હલ્યો નહીં તેથી,

ઘોઘી ઘોઘાના ગાલ પર ટપલી મારતા બોલી.

'ઓય.. ઘોઘા... શું ક્યારનો દરવાજા તરફ આંખ માંડીને બેઠો છે..?

ઘોઘો સફાળો જાણે ગહેરી નીંદરમાથી ઝબકીને જાગ્યો હોય એમ જાગીને ઘોઘી સામે જોતાં...

અરે..! તું ક્યારે આવી..?

હવે ઘોઘી છટકી....

'અક્કલ વગરના હું તો ક્યારની આવીને દરવાજે ઊભી હતી.

અને તું પણ મારી સામે જોતો હતો.

તેમ છતાં તે મને અંદર બોલાવી નહીં ત્યારે મને લાગ્યું તું જોતો હતો છતાં જોતો નો'તો..

પછી મે તારી સામે આવી તારી ફાટેલી આંખો સામે મારો હાથ હલાવ્યો છતાં તું લગીરે ના હલ્યો

અંતે મારે તારે ગાલે ટપલી મારવી પડી... !

એક શ્વાસે  બોલતી ઘોઘીને હાથ ખેંચી બાજુમાં બેસાડીને બોલતી અટકાવવા ઘોઘો બોલ્યો ...

બસ કર યાર હવે , બેસ શાંતિથી,  બૌ બોલ બોલ ના કર ...

ઘોઘી :- અરે..! આ શું રીત થઈ એક તો હું ....

ઘોઘો વચ્ચેજ અટકાવતાં પણ યાર તું શું કહેવા માગે છે હું સમજી ગયો ...

ઘોઘી :- શું સમજી ગયો ...

ઘોઘો :- એજ કે હું બે ધ્યાન હતો ...

ઘોઘી મન હી મન હરખાઈ ગઈ....

એને એમ કે ઘોઘો એની જ રાહ જોતો હતો ને એનાજ ધ્યાનમાં હતો ..

એટલે ઘોઘી એ ઉત્સાહિત થઈ પૂછ્યું ..

ઘોઘા સાચું બોલ બે ધ્યાન હતો કે મારા ધ્યાનમાં ...

ઘોઘો :- અક્કલ વગરની થામાં તારું ધ્યાન હું શા માટે ધરું... ?

ઘોઘી :-તો મારા સિવાય તારું બીજું છે કોણ ? છે કોઈ ?

હવે ઘોઘીએ ઘોઘા સામે ધરી શંકાની સોઈ ...

ઘોઘો મર્માળું હસતા બોલ્યો . તારે શું.! હોય તોય...

હોય પણ ખરું 'ને ના, પણ હોય.

આમ જુવો તો આમાં કોઈનોય વાંક નથી,

ઘણી વાર ઘણા લોકોને આવા ભ્રમ થતાં હોય છે ....

જોનાર કઇજ જોતાં ના હોય, એ માત્ર બે ધ્યાન હોય યા ધ્યાનાસ્થ હોય તોય,

કોઈને એમ થાય કે, જોનાર પોતાને જોતાં હોય છે ..

ઘોઘીને પણ આવોજ ભ્રમ થયેલો...

ઘોઘાની બે અર્થવાળી વાત સાંભળી ઘોઘી મુંજાણી.

હવે શું બોલવું એ ઘોઘીને સમજાતું ના હતું ...

ઘોઘી મનો મન વિચારવા લાગી.  

ઘોઘીના મનમાં સવાલ ઉઠ્યો.

શું ખરેખર મારા સિવાય એવું કોઈ હશે, જેના વિષે ઘોઘો વિચારે..???

ક્રમશ...2

ધોધી વિચારમાં પડી ગઈ ,

આજ પહેલા તો ક્યારેય ઘોઘાએ આવી રીતે જવાબ નહોતો આપ્યો...

તો આજે કેમ ઘોઘો આમ બોલ્યો કે હોય તોય શું, અને ના પણ હોય,

એટલે શું ? આમાં મારે શું સમજવું ... ?

ઘોઘી વિચારોમાં ખોવાયેલી હતી એ દરમિયાન .......

ઘોઘીને ઓચિંતો હીંચકાને ધક્કો લાગવાનો અનુભવ થયો .....

હીંચકને હળવો ધક્કો લગતા ચોંકી..

અચાનક લાગેલ ધક્કાથી ઘોઘી વિચારમાથી ઘોઘા ની માફકજ જબકીને જાગી,

જાગીને જોયું તો ઘોઘો ગાયબ...
ક્રમશ :- 3

ઘોઘી ચોંકી.! ઘોઘી હીંચકા પરથી ઊભી થઈ ઘાંઘી થઈને... 

આમ તેમ ઘોઘાને શોધવા લાગી. શોધતા શોધતા અવાજ માર્યો... 

ઘોઘા ....એ...ઘોઘા....  પછી મનમાંને મનમાં બબડવા લાગી. 

 હમણાં હજુ તો મારી બાજુમાં જ બેઠો હતો. 

અચાનક ગાયબ થઈ ગયો .... 

આખરે ઘોઘો ગયો ક્યાં..!!... ? ક્યાય દેખાતો નથી. 

ઘોઘી ઘરની બહાર ગઈ રવેશમાથી નીચે નજર કરી ઘોઘો ત્યાં પણ નથી ....

પોતાના ઘેર જઈને જોયું ઘોઘો ત્યાં પણ નથી.... 

કોણ જાણે શું નાટક કરે છે કઈ સમજાતું નથી... 

મનમાં બબડતી ,પણ પછાડતી,  અંતે કહંટાળીને ઘોઘી ઘોઘાના દરવાજે આવી  ...

હીંચકા પર નજર પડતાં ફરી ચોંકી ને ત્યાને ત્યાં જાણે ખીલો થઈ ગઈ... 

ફાટી આંખે હીંચકે જુલતા ઘોઘાને જોતી જ રહી ગઈ ... 

ઘોઘો હીંચકા પર જુલતા જુલતા વાઇડાઈ ભર્યું હસતો હતો....

કેમ શું થયું ? દરવાજે કેમ ઊભી છે ? અંદર આવવાનું મન નથી થતું ....?

ઘોઘી જોરદારના ગુસ્સા સમેત અંદર જઈને સીધીજ ઘોઘની 'ને સાથળ....  .... 

આ,.આ.આ..આ..ઑ..ઑ..ઑ..ઑ... છોડ,  ઘોઘી....  ઘોઘી છોડ...! 

અરે યાર તારી પાતળી પાતળી નાજુક નમણી આંગળીના,

ચીટીયા મને પછી દિવસો સુધી ચચરે છે... 

ઘોઘીના ચીટીયાથી પીડાતો હોવા છતાં.

ઘોઘો ઘોઘીની નાજુક આંગળીના વખાણ કરવાનું નથી ચૂકતો ....

ઘોઘીના ચીટીયાથી લાલ થતી પોતાની સાથળ બચાવવા

ઘોઘો ઘોઘીના હાથ પકડીને પોતાની સાથળ છોડાવવા નો પ્રયાસ કરે છે ... 

અને કરગરતા સ્વરે કહે છે . 

છોડ ને ઘોઘી બૌ દુખે છે હો..  

પછી મને દૂ:ખી જોઈ જોઈને તુજ દૂ:ખી થઈશ એના કરતાં બૌ લાલ થાય એ પહેલા છોડી દેને .. 

ખાવા પીવા બેજ તો સાથળ છે...! ઘોઘો વાયડાઈ નથી મૂકતો...   

ઘોઘો જેમ છૂટવા મથે છે તેમ ઘોઘી વધુ જોરથી ચીપટી દવાવતા બોલી... 

તો પછી આવી મશ્કરી ના કરાય ને ! બોલ હવે પછી આવું કરીશ... ? 

નક્કી નૈ .... 

પીડાતો હોય છે તોય ઘોઘો ઘોઘીને ચીડવે છે અને કહે છે ..

નક્કી નૈ... 

ક્રમશ ...