એક દિવસ મે અનંત ને પૂછ્યું યાર મને એ કહે,
તારી પાસે શબ્દો ક્યાથી આવે છે.?
ક્યાથી તને પ્રેરણા મળે છે ?
ને ક્યારે તને, લખવાની સ્ફુર્ણા થાય છે ?
ત્યારે મર્માળું હસતાં એણે જે કહ્યું ,
એ આ રહ્યું..
શબ્દો ક્યાથી આવે છે એ મને ખબર નથી.
અને પ્રેરણાં,,,,ક્યાકથી તો આવતી જ હશે...
ને સ્ફુર્ણા ... !!!
જ્યારે જ્યારે રડવું આવે
ત્યારે મને લખવું આવે.
ત્યારે મને લખવું આવે.
મારી વાત પર તને હસવું આવે.
ત્યારે પણ મને લખવું આવે.
ત્યારે પણ મને લખવું આવે.
હું કલમ ઉઠાવું હાથમાં ‘ને, તરત-
શબ્દોનું ટોળું હસતું હસતું આવે .
શબ્દોનું ટોળું હસતું હસતું આવે .
રોક્યું રોકાય નહીં લખવું પછી જાણે
શબ્દોનું ઘોડાપૂર ધસમસતું આવે.
શબ્દોનું ઘોડાપૂર ધસમસતું આવે.
કાગળમાં પછી કાતો ગઝલ આવે.
યા તો ગીત કોઈ રમતું રમતું આવે.
યા તો ગીત કોઈ રમતું રમતું આવે.
“અનંત” ક્યારેક સૌને ગમતું આવે.
તો ક્યારેક મનેય ના ગમતું આવે.
તો ક્યારેક મનેય ના ગમતું આવે.
“અનંત”
બ્લાસ્ટ:- "અનંત"
મારી ખોજ .
તારી ખોજ.
બે દેહની મૌજ થકી ...
આ દુનિયામાં આવેલા સૌની
આખરે "અનંત"એકજ આખરી ખોજ...
એટલે કે,
પ્રેમ અનંત...
અનંત પ્રેમ....
અનંત પ્રેમ....
"અનંત"
બ્લાસ્ટ.:-
જોઇ જાણીને કોઈને છેતરવા કરતા" અનંત"
હુ, જાણી જોઈને પ્રેમથી કરૂ છેતરાવુ પસંદ...!
હુ, જાણી જોઈને પ્રેમથી કરૂ છેતરાવુ પસંદ...!
"અનંત"
No comments:
Post a Comment