આજે “અનંત”ના અસ્ત વ્યસ્ત પડેલા. કાગળના અસ્થિ પિંજર ફંફોસતા....
મળી મળીને મળ્યો મને, એણે લખેલો એક અંતિમ પ્રેમ પત્ર......
એના જ લખેલા એક ચીંથરે હાલ કાગળિયાને પણ અહી મૂકું છું.
બીજા પણ ઘણા છે પણ, શોધવા પડે.
એ મળશે ત્યારની વાત ત્યારે અત્યારે, ઉલ્ટી ગિન્તી....
ચાલો એની પીડાનો આપણે આનંદ ઉઠાવીએ.
બની શકે આ પત્ર કોઈના ખપમાં આવી જાય. તો,એની પીડા સાર્થક થાય....
‘ને મારા પરથીયે એનું થોડું ઋણ ઉતરે .
“અનંત”નો અંતિમ પ્રેમ પત્ર.......
"બંધન વિનાનો સંબંધ એટલે પ્રેમ"
~~~~~~~~~~~~~~~~~
પ્રિયે આ મારો અંતિમ પત્ર છે.
અને તને પહેલા જ કહી દૌ છું ! કે,
તારી આંખની કિનાર પણ ભીની ના થવી જોઈયે...
હવે કદાચ આપણે ફરી ક્યારેય મળી ના શકીએ.
હસી નહીં શકીએ. એક બીજાના ખંભે માથું ઢાળી રડી ના શકીએ.
હું જાણું છું . આપણું એક થવું શક્ય નથી.
કેમકે મારા કરતાં વધુ તું મજબૂર છે. પણ....!
આપણે જેટલું હળ્યા. જેટલું મળ્યા.
એ યાદોના સંભારણા અંતીમ શ્વાસ સુધી સાથે રહેશે.
તને તારા સંબંધો રોકે છે.
મને મારા બંધનો રોકે છે.
ને તેમ છતાં આ પ્રેમ એ,
આમ તો ચંદન જો કે, છે.
પણ હવે દૂરથી એ ચંદનની સુવાસ લેવી એ જ માત્ર વિકલ્પ છે.
નામ વગરના સંબંધનું પણ એક નામ હોય છે.....!
અને એ અલૌકિક નામ એટલે પ્રેમ પ્રેમ બસ પ્રેમ....
અને હાં પ્રેમનું આયુષ્ય ત્યારે લંબાઈ જાય છે.
યુગો સુધી પ્રેમ જીવંત રહે છે.
જ્યાં સુધી પ્રેમ કોઈ અન્ય નામના બંધનમાં કે સંબંધમાં નથી બંધાતો.
અને પ્રેમ માત્ર ને માત્ર જ્યારે પ્રેમ જ રહે છે ત્યારે,
પ્રેમ યુગો સુધી સાથે ચાલે છે.
એ પ્રેમ.!
જે લગ્ન નામના સંબંધના બંધનમાં નથી બંધાતો,
તે પ્રેમ ...
યુગો પછી પણ સાથ નથી છોડતો...
અને હાં મને પ્રેમ કરતાં શીખવાડ'નાર' તુંજ હતી ...
નૈ તો મને ક્યા ક્યારેય પ્રેમ કેમ કરાય એ ખબર પડતી.
હુ તો બસ એમજ તને છેડતો અને તુ, પ્રેમથી મને છેડતી.
તે જ તો મને પોતાની તરફ ખેંચ્યો હતો ....
હું તો પહેલેથી સાવ શરમાળ હતો.
અને આજેય હું એવો જ છું.
ખૈર...
આજે હું તને પ્રેમથી,
તારી મરજી મુજબ મારા પ્રેમમાંથી મુક્ત કરું છું.
કિન્તુ તારાથી છૂટ્યા પછી....
જ્યાં સુધી કોઈ મને,
તારી જ માફક પોતાની તરફ નહીં ખેંચે ને...!
ત્યાં સુધી હું તડપતો રહીશ તરફડતો રહીશ પણ ...!
પ્રેમમાં કદિયે પહેલ નહીં જ કરું..!
તને યાદ છે ?
જ્યારે હજુ આપણાં પ્રેમની શરૂવાત હતી,
‘ને, મે, તને એકવાર કહ્યું હતું કે....
પ્રથમ જુદાઈમાં કેમ જીવવું.
એ મારગ તું મને ચીંધી દે .
‘ને પછી,,,,તું તારે,
વીંધવું હોય તો "અનંત"......
પ્રેમથી મારુ હ્રદય વીંધી દે.
પણ તું એ મારગ મને ચીંધી ના શકી.
ખૈર....
હું એવું, યાને તારા જેવુ નહીં કરું. કેમકે,
હું જાણું છું કે,
પ્રેમમાં એક વાર મળ્યા પછી,
જુદા પડી જવું કેટલું કઠિન હોય છે.
અને તેથી જ હું તને, મારા ગયા પછી પણ !
કેમ જીવવું એ મારગ બતાવું છું.
તને આ અંતિમ પત્ર આપીને....
તારા પ્રેમમાં ઓગળી ગયેલો હું
પ્રેમ પ્રકૃતિનો માણસ...
હવે કદાચ થીજી જઈશ યા તો પછી,
હવામાં ઓગળી જઈશ.
હું પ્રાકૃતિક પુરુષ પ્રકૃતિના અડાબીડ જંગલમાં,
ક્યાક દૂર દૂર ખોવાઈ જઈશ.
‘ને છતા પણ મારો સતત એજ પ્રયાસ હશે કે,
તારાથી દૂર.... દૂર... છેક દૂર રહીને પણ....!
હું તને સતત મારો અહેસાસ કરાવતો રહું.
‘ને આમ હું તને પણ પ્રકૃતિ તરફ દોરી જાઉં.
હું જાણું છું.! તને મારી કમી મહેશુશ થશેજ..!
જ્યારે જ્યારે મને તારી કમી મહેસુસ થશે....!
પણ, તને, હું કદી મારી કમી મહેસુસ નહીં થવા દઉં.
હાં જ્યારે જ્યારે હું તને યાદ આવું ને ...!
ત્યારે ત્યારે તું .....
પેલા ધોળા કબૂતરની ચાંચમાં.
ભોળા કબૂતરની આંખમાં
ઉડતા કબૂતરની પાંખમાં મને જોજે...!
હું તને તેમાં દેખાઈશ.
તારા પ્રેમમાં ઓગળેલો હું હવામાં વિલીન થઈ જઈશ.
અને હાં એ હવામાં હું નિર્દોષ ચુંબન તરતુ મૂકી જઈશ.
જ્યારે જ્યારે તને મારા પ્રગાઢ આલિંગન કે ચુંબનની ઝંખના જાગે ને ...!
ત્યારે ત્યારે તું તારા ગુલાબી ગુલાબી ગાલને નાના નમણા હોઠોને..
જે તરફ હવા એ હવાની દિશા તરફ કરી દેજે.
લહેરાતા પવનને તારા ગોરા ગાલ ધરી દેજે.
એ પવન તને આલિંગનમાં લઈ લેશે....
એ હવા તને મારૂ ચુંબન ધરી દેશે. ..
આ રીતે તું ચાહે ત્યારે,
હું તારા આખાયે બદનને સ્પર્સી લઇશ......
તને ચૂમી લઇશ.....
જ્યારે પણ તું મને યાદ કરશે....!
અને જ્યારે તું મને યાદ કરે ને....!
ત્યારે હું પણ તને યાદ કરું છું એમ સમજજે.
બસ...
આમ તું ધારે ત્યારે...
ધોળા કબૂતરની આંખમાં મને જોઈ શકશે.
ભોળા ભોળા ચાંચમાં તું મને ચૂમી શકશે.
અને, મારી ગેર હાજરીમાં પણ,
તું અનંત સતત ઝુમી શકશે.
કબૂતરની પાંખમાં તું મારી સાથે ઊડી શકશે.
અને હું પણ બસ એજ રીતે મારી પોતીકી એવી,
અલૌકિક કલ્પનાની દુનિયામાં,
તારી સાથે જીવી લઇશ “અનંત“ યુગો સુધી...
તારા હાથમાં આ પત્ર આવશે ત્યાં સુધીમાં,
કદાચ હું ક્યાય દૂર દૂર નીકળી ચૂક્યો હોઈશ ....
"અનંત” કોને કહ્યું કે,
નામ વિનાના સંબંધનું કોઈ નામ નથી હોતું.
અરે પગલી એ સંબંધનું જ તો નામ હોય છે પ્રેમ....!
ના,,ના,,,નહીં, બિલકુલ નહીં ...!
તારે બિલકુલ રડવાનું નથી ....!
એવું મે તને પહેલા કહ્યું હતું ને...!
છતાં તું રડી ???
જો કે, મારી આંખો પણ ક્યાં કોરી રહી.
ખૈર...
આખરે તો આંખોને ભીંજાવાનું જ હતું ,
હૃદય ભીજાયા પછી,
આખરે આંખોનેજ ભીંજાવાનું હતું.
'ને ,એ ભીંજાઇ....
તને આ અંતિમ પત્ર લખ્યા પછી...
તું શું માને છે , મારી આંખો શું કોરી રહી હશે...??
નહીં ને..! તો પછી....
આ જીવન બીજુ કશુ નથી..!
"અનંત" પ્રેમ છે...!
પ્રેમ અનંત"છે..!
પ્રેમ થકીજ અનંત...
જીવન જીવંત છે..!
એ સીવાય કશું નહીં...
"અનંત"
<photo id="1" />
No comments:
Post a Comment