વીતેલા દિવસો...
કોઈના આવ્યા છે કે તારા આવશે..!
ભૂલી જા દોસ્ત... ભૂલી જા...!
મહોલ્લો ખંડેર થયા પછી...
એક નુ એક ગીત ગણગણતા અનંતને
મે સમજાવતાં કહ્યું.
આવશે પરીયા...
જરૂર આવશે...
આ વખતે નહીં તો આવતી વખતે...
અનંતે દ્ઢતાથી કહ્યું.
એટલી ધીરજ છે તારામાં..! મે પુછ્યું.
ન્ના..! નથી..! અનંતે કહ્યું.
તો પછી.? મે પુછ્યું..!
હું જ્ઈશ...
હું જ્ઈશ એટલે આવશે...
બસ આ છેલ્લી વાત એની હું સમજી ન શક્યો...
હજ્જારો વખત આ ગીત વાગ્યું હશે લગભગ...
વર્ષો પહેલાં...
ખંડેર ની માલીપા...
સતત અનંત આનંદ મજાક મસ્તી જગડા..
રીશામણા મનામણા અને બસ્સ
મહોલ્લો જીવંત થૈ જતો...
એ મહોલ્લો...
મહોલ્લા ની એકોએક જગા...
સાંકડી ગલી...
લાકડાની ડેલી...
નાનકડી ખીડકી...
ફળીયુ રવેશ પગથિયા...
બારી જારી ઝાંપો...
કાળા પત્થરની દિવાલ...
દિવાલની ઊંચી પાળી...
અને,
પરસેવે લથબથ અનંત...
આ બધુજ વર્ષો પહેલાં....
જીવતુ જાગતુ હસતુ ગાતુ હતુ...
વર્ષો પહેલાં....
અનંત જીવતો હતો એ મહોલ્લામાં ....
અકલે એ મહોલ્લો જીવતો હતો અનંતમા...
અને પછી,,,
એક પછી એક પેલી બીજી ત્રીજી ચોથી...
જે નથી ગણી એ નથીજ ગણવી...
આખરે છેલ્લી ઉમીદ જે હતી..
એ પણ ગઈ...
ત્યાર પછી...
અનંત મૌન થઈ ગયો...
અનંત ની જેમજ મહોલ્લો પણ..!
મૌન થઈ ગયો બીલકુલ મૌન....
એ મહોલ્લા ના શાંત સુમસામ સમસાનવત થયા પછી...
આ ગીત ભીતર ભીતર રડી રડીને ગાતુ વાગતુ ...
हाये रे वो दीन क्यों ना आये।
जा जा के रे तु....
કેસેટની બંન્ને બાજુ આ એકજ ગીત રેકોર્ડીગ કરાવ્યું હતું ભાઈબંધે વર્ષો પહેલાં...
भाग ना बांचे कोई...
No comments:
Post a Comment