હાં ભૈ હાં તું બૌ ડાય છે બસ્સ રાજ.?
મગર હું ગાંડો નથી પણ.!
અનંત ના કહેવા મુજબ પાગલ જરૂર છું.!
તારી જેમજ વર્ષો પહેલા ભાઈબંધ અનંતને એની કો'ક તારા જેવી ગાંડીએ અનંત ને ગાંડો કહ્યો ત્યારે....અનંતે પેલી ને કહ્યું, અક્કલ વગરની ગાંડા અને પાગલ મા બડો તફાવત હોય છે..! પેલીએ ગુસ્સે થૈ અનંત ને કહ્યું. અક્કલ વગર નો હશે તું..!બોલ અક્કલ વગર નાં પાગલ અને ગાંડા વચ્ચે તફાવત શું.? આમ તો જો કે વર્ષો પહેલા અનંતે ગાંડા અને પાગલ વચ્ચે ની વ્યાખ્યા જરા જુદી કહેલી મગર પેલી ને ચીડવવા અને પરેશાન કરવા અનંતે ફેરવી તોળ્યું અને પેલી ને કહ્યું.
ગાંડી એટલે તું.! અને પાગલ એટલે હું.!
ઝણઝણઝણ...
ઝણણણ ઝણણણ....
ઝણઝણઝણ...
ક્રમશઃ :-
પ્રેમમાં...
સામેના પાત્રના વર્તન મુજબ 😉
પ્રેમી યા પ્રેમિકા..
અર્થાત્ છોકરા યા છોકરી
અર્થાત્ પુરુષ યા સ્ત્રીના વર્તન થકી!
અરસપરસ તબક્કાવાર...
આવતું પરિવર્તન...
ધ્રુજારી... કંપારી...
'ને પછી ક્ષણ-ક્ષણ સતત "અનંત" ઝણઝણાટી....
અને પછી અંતે બધું જ શાંત.....
"અનંત"
વર્ષો પહેલાં ભાઈબંધે પ્રેમ થયા પહેલાં, પ્રેમ થયા પછી અને પાક્કે પાયે પ્રેમમાં પડ્યા પછી... અઢળક વખત અનુભવેલું... અને પછી જાત-નિરીક્ષણ કરેલું... છેક પછી એણે લખેલું વર્ષો પહેલાં...
જે મને વર્ષો પહેલાં રાત્રે 'ખંડેર' મધ્યે બતાવ્યું ત્યારે... ક્ષણભરમાં તો હું પ્રેમમાં તબક્કાવાર આવતા ત્રણેય પ્રકારના વર્તન-પરિવર્તનમાંથી પસાર થઈ ગયેલો.. વગર અનુભવે... તો અનુભવીએ કેટલું બધું અનુભવ્યું હશે! એ વિચાર માત્રથી... આજેય હું... ધ્રુજારી...... કંપારી...... અને.! ઝણઝણાટી.... અનુભવું છું....
ઝણણ ઝણણ ઝણઝણઝણ
ઝણણ ઝણણ ઝણઝણઝણ
બ્લાસ્ટ :-
"અનંત" સ્ત્રી અંદરથી વહેલી ઘરડી થાય છે..! અને પુરુષ બહારથી...!
"અનંત"
અપવાદ બધી બાબતે હોઈ શકે છે..! અકલે કે ભાઈબંધ કોઈ નાસમજ નાદાન... સ્ત્રી કે પુરુષ.... પછીથી ખોટી ભેજામારી ના કરે, અકલે કે વાદ-વિવાદ દલીલ ના કરે એમ..! 😉 એ આશયે... જ્યારે પણ આવું બધું લખે, એ પહેલાં જ લખી નાખતો: (અપવાદ બાદ કરતા).
અને પછી દે ધનાધન....!
"અનંત" સ્ત્રી અંદરથી વહેલી ઘરડી થાય છે..! અને પુરુષ બહારથી...!
અનંતે ઉઘાડું સત્ય ઉઘાડેછોગ ઉઘાડી ભાષામાં કહ્યું, અકલે.., અજ્ઞાનીએ અનંતને ગુસ્સે થઈ કહેલું: "અનંત, તું તો સાવ બુદ્ધિ વગરનો છે...!"
અનંતે અજ્ઞાનીને પૂછ્યું: "કેમ? મેં કંઈ ગલત કહ્યું..?"
ત્યારે અનંતને જવાબ આપતા અજ્ઞાનીએ કહ્યું: "ના, તે કશું જ ગલત નથી કહ્યું, મગર.... તારી કહેવા-લખવાની રીત ખોટી છે..!"
"કેમ એમાં એવું તે શું હોય સાચું-ખોટું..!"
ત્યારે અજ્ઞાનીએ કહ્યું: "મને કંઈ જ વાંધો નથી અનંત.....! હું જાણું છું કે કોઈને ગમે કે ના ગમે..! મગર ઘડપણ તો સૌને આવે છે ને આવશે જ..! હાં, એ વાત જુદી છે કે, જે યુવાનીમાં ઉકલી જાય... એ ઘડપણથી બચી જાય... પણ તેમ છતાં તું આવું ચોખેચોખ્ખું લખશે તો, નારીઓ તારાથી તાત્કાલિક નારાજ થઈ જશે..! તારી વાત સાચી હશે તો પણ..! તું સીધેસીધું કોઈ સ્ત્રીને ઘરડી કહે તો, એ કદાચ કોઈ નાસમજ નાદાનને ન પણ ગમે...!"
"ભાઈસાબ, લખતા લખાઈ ગયું તો હવે હું શું કરું?" અનંતે અજ્ઞાનીને પૂછ્યું.
અજ્ઞાનીએ કહ્યું: "અનંત, એ જ વાત 'ઘરડી' કે 'ઘરડો' શબ્દના ઉપયોગ વગર પણ તું સારી રીતે કહી જ શકે છે..!"
"મને ગોળ-ગોળ ફેરવી કહેતા નહીં ફાવે..!" અનંતે ચોખ્ખું ને ચટ સુણાવી દીધું.
બહુ સમય સુધી હું આંખ બંધ કરી ચૂપચાપ બંને ભાઈબંધોની વાતો સાંભળતો હતો... પણ અંતે મારી ધીરજ ખૂટી ગઈ. અકલે, મેં કહ્યું: "શું યાર, બેઉ મંડાઈ પડ્યા છો.! એકને એક વાત પર... હવે વાતનો અંત લાવો ને યાર..!"
"પરિયા... તું ચૂપ જ રહે એ ઠીક રહેશે..." અજ્ઞાની મને વઢ્યો... "કમસે કમ અમે તારી જેમ લવારી તો નથી જ કરતા..!"
"હાં ભાઈ હાં, હવે ખોટી ભેજામારી ના કર...." મેં પણ ઊંઘના માર્યા ઊંચા સાદે અજ્ઞાનીને કહ્યું. "અગર અનંતે કહ્યું એમાં તને વાંધો હોય, તો તું એ જ વાત તારી રીતે ઝટ કહે ને...! ' અકલે હું પટ દઈને સૂઈ જાઉં, મને બહુ ઊંઘ આવે..!"
"તો ઘેર સૂતું જ રહેવાય પરિયા.... અવાય જ નહીં અહીંયા... અમારી વાતમાં વિક્ષેપ કરવા.." મેં ઊંઘની વાત કરી તો અનંત પણ ગિન્નાયો.... અકલે મને બહુ દુઃખ થયું. અકલે, દુઃખી સ્વરે મેં કહ્યું: "ઠીક છે, એ બાબતે હું વિચારીશ... શક્ય હશે તો નહીં આવું, ચા બહારથી મંગાવી લેજો..."
"હાં એમ કરશું એમાં શું..!" અનંતે કહ્યું. "પણ તારે કંપની આપવા તો આવવું જ પડશે પરિયા... તારા વિના ચા પીવામાં અમને લિજ્જત નહીં આવે..!" અજ્ઞાનીએ હસતાં-હસતાં મને મનાવવા પ્રયાસ કર્યો...
મેં કહ્યું: "અનંતે મારી ઈજ્જત ઉતારી લીધા પછી, ભાઈલાઆઆઅ તું લિજ્જતની વાત રહેવા દે.!"
અજ્ઞાનીએ મને સમજાવતા કહ્યું: "પરિયા... ગુસ્સામાં બોલાયેલા શબ્દોને બહુ ધ્યાને નહીં લેવાના.... ગુસ્સો માત્ર વરાળ હોય છે..! જે થોડી વાર પછી આપોઆપ ગાયબ થઈ જાય છે.! મગર અગર જો એ વરાળને દિમાગમાં ભરો તો ફુલાઈને ફુગ્ગો થાય, અને અંતે એ ફાટે, અને જો એ ફાટે તો એમાં કોઈનું ના ખાટે. એના કરતા... ગુસ્સાની એ એક ક્ષણ જો તું શાંત રહી શકે, અને જો ગુસ્સાને થૂંકી જઈશ..! તો પછી તું ખૂબ જ સુખી થઈશ..! અને તો જ અલૌકિક મસ્તી પામશે..! અને, પરમ આનંદ... ચરમ આનંદ... અખંડ આનંદ.. અનંત આનંદ.... તારા ચરણોમાં આળોટશે.... "
મેં કહ્યું: "અજ્ઞાની... હવે તારી ફિલોસોફી પૂરી થઈ હોય તો પેલી અધૂરી વાત 'ઘરડા-ઘરડી' શબ્દ બાદ કરીને તું કહી બતાવ...."
"અનંતે હાં એટલે સાપ પણ મરી જાય ને લાકડી પણ ના ભાંગે..." જૂની કહેવત અનંતે કહી તો ખરી મગર ગૂઢાર્થમાં... આ સાંભળી મને અને અજ્ઞાનીને હસવું આવ્યું.
"હસી લીધું તમે...?" "હાં..!" અમે બંનેએ એકસાથે હા ભણી.
"અચ્છા...! પણ હવે એ જ વાત તું બંધમાં (સારી રીતે) બોલ, જે મારી વાત તને ઉઘાડી લાગેલી."
અકલે અજ્ઞાનીએ કહ્યું: "ઠીક છે, લે પકડ આ કાગળ.! મેં સુધારી દીધું છે..! અને વધ આગળ..."
અકલે અનંતે અજ્ઞાનીએ સુધારો કરી આપેલ કાગળ ખોલીને કહ્યું: "સાંભળો..."
મેં કહ્યું: "મને એકને જ સંભળાવ અનંત, અજ્ઞાનીએ તો સુધારો કર્યો છે એટલે એને ખબર જ હોય..!"
અનંતે મને ગુસ્સે થઈને કહ્યું: "પરિયા, બે કાન વધુ સાંભળે એમાં તને વાંધો હોય તો લે પકડ આ કાગળ અને તું ખુદ ઘેર જઈને વાંચી લેજે.! એટલે ના મારે બોલવું પડે ના કોઈને સાંભળવું પડે..! હું સૂઈ જાઉં છું...."
આમ મારા હાથમાં કાગળ થમાવી, અનંત અજ્ઞાનીની માફક ખુરશી પર જ ઢળી ગયો...
પછી ઘેર જઈને રાતના એકાંતમાં શાંત ચિત્તે મેં અજ્ઞાનીએ ફેરફાર કરેલો કાગળ ખોલ્યો.. તો એમાં લખ્યું હતું કે:
"સ્ત્રી બહારથી લાંબો સમય યુવાન દેખાય છે..! જ્યારે પુરુષ અંત સુધી ભીતરથી યુવાન રહે છે.!"
"અનંત"
વિચારબીજ અનંતનું હતું તેથી અજ્ઞાનીએ ફેરફાર કર્યા પછી પણ અંતમાં નામ અનંતનું જ એમનેમ હેમખેમ લખેલું રાખ્યું હતું..! અજ્ઞાનીએ એ જ કહ્યું જે અનંતને કહેવું હતું. અજ્ઞાનીએ માત્ર એક જ શબ્દ બદલાવ્યો... 'ઘરડી'ની જગ્યાએ 'યુવાન' લખી નાખ્યું. નર પણ ખુશ અને નારી પણ..
જો કે બીજે દિવસે અનંતે ફરી એ કાગળમાં ફેરફાર કરીને લખ્યું, જેથી તેમાં અજ્ઞાનીએ કરેલ ફેરફાર પણ હેમખેમ રહે અને પોતાની વાત પણ એમનેમ રહે.!
બ્લાસ્ટ
પુરુષ અંદરથી અંત સુધી સદાબહાર રહે છે !
સ્ત્રી બહારથી લાંબો સમય યુવાન દેખાય છે ..!
પુરુષ માત્ર બાહ્ય દેખાવે જ ઘરડો દેખાય છે !
"અનંત" સ્ત્રી અંદરથી વહેલી ઘરડી થાય છે !
"અનંત"
બ્લાસ્ટ
હું "અનંત" પ્રેમી નર છું, હું મને એક નારી ભીતર શોધું છું.
અગર એ નારી તું હોય, તો હું મને તારી ભીતર શોધું છું.
"અનંત"
https://www.facebook.com/share/p/1C5K1idwFc/
No comments:
Post a Comment