કાયમ ચાયની ચુસકી ભરતા ભાઈબંધે
વર્ષો પહેલાં...
તે દિવસે જર્રાક અમથી શરાબ પીધી હતી..
જ્યારે મે પુછ્યું કેમ..?
આજે ચાયની બદલે..?
ત્યારે એણે કારણ સમેત
પોતાની વાત કીધી હતી..
*બસ જર્રાકજ*
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
આમ તો હું કદી મૈ ખાને પણ નથી ગયો.
કોણ જાણે કેમ?
"અનંત" આજ હું જર્રાક અમથી પીય ગયો.
સાચું કહું તો !
કાલે રાત્રે મારી સામે
ખુશી આવી હતી.
પણ વેદનાએ જ!
આ રૂપ ધર્યું છે
એ હું સમજી ગયો,
એટલે હું આજ જર્રાક અમથી
શરાબ પીય ગયો.
એક તો ઘણા વર્ષે
એ સામે આવી હતી!
ફરી એ રૂપ પોતાનું
અસ્સલ ધરશે તો ?
બસ એજ વિચારે
હું ઘણો ડરી ગયો.
'ને એટલેજ..!
આજ હું સાવ જર્રાક અમથી
પીય ગયો.
ભલેને હોય થોડીજ ક્ષણ પૂરતું
જીવી લઇશ એ ક્ષણમા
થોડું ઘણું જે જીવાશે જેટલું જીવાશે
સમજીશ 'જીવી' ગયો.
સાચું તો નાજ હોય
અગર સપનું હોય,
તોય તૂટવાનો ભય...
અને તૂટી જશે તો!?
એ વિચારે
હું એવો તો ફફડી ગયો.
કે જર્રાક અમથી હું પીય ગયો.
આ સપનું લાંબુ ચાલે
એમ વિચારી,
બસ આજે
આજે હું જર્રાક અમથી
શરાબ પીય ગયો...
“અનંત“
https://www.facebook.com/share/p/15ofgNHNWz/
No comments:
Post a Comment