एक गीत सुनाई दिया दुरसे.!

आज कई बर्षो के बाद ये गीत मेरे कानोसे टकराया . 

तो.... 

उदास चहेरा और आंखोमे नमी लिए

उसी महोल्लेके अंदर एक कोने में बैठा 

"अनंत"  फिर मुझे याद आ गया....  

अपने जीवनमे संघर्ष करता हुवा वो जब कभी तंग आ जाता था,

और वो जब कभी प्यारमें धोखा खाता था तब वो अक्सर,   

अपने दिलको समजाने , मनको बहेलाने और, 

खुदका होसला बढ़ाने को ऐसे नगमे गाता और सुनाता था ...

ये शेर बार बार दोहराना उसकी किस्मतमे लिख था , 

और बस वो जब कभी दिलको चोट पहोचती ... 

तो बस.! 

तेरे प्यार की माला कही जो टूट भी जाये

जन्मो का साथी कभी जो छूट भी जाये

दे देकर झूठी आस तू खुद को छलते जाना रे...

उसी राह पे राही चलते जाना रे.... 

जो राह चुनी तुने, उसी राह पे राही चलते जाना रे.... 

हो कितनी भी लम्बी रात, दिया बन जलते जाना रे..... 

कभी पेड़ का साया पेड़ के काम न आया

सेवा मे सभी की उसने जनम बिताया

कोई कितने भी फल तोड़े, उसे तो है फलते जाना रे.... 

उसी राह पे राही चलते जाना रे.... 

जीवन के सफ़र मे ऐसे भी मोड़ है आते

जहां चल देते है अपने भी तोड़ के नाते

कही धीरज छूट न जाये, तू देख संभालते जाना रे.... 

उसी राह पे राही चलते जाना रे.... 

तेरे प्यार की माला कही जो टूट भी जाये

जन्मो का साथी कभी जो छूट भी जाये

दे देकर झूठी आस तू खुद को छलते जाना रे....

उसी राह पे राही चलते जाना रे.... 

तेरी अपनी कहानी यह दर्पण बोल रहा है

भीगी आंख का पानी, हकीकत खोल रहा है

जिस रंग मे ढाले वक़्त, मुसाफिर ढलते जाना रे

उसी राह पे राही चलते जाना रे..... 

ઓલીએ ઉકેલી આપ્યુ પ્રેમથી..

જુનુ જુનુ ઉકેલતા અલગ અલગ જગ્યાએ લખેલો અનંતના પ્રેમનો ઉન્માદ, ભીતરનો ઉછાળ એક સાથે અહી વ્યક્ત કરુ છુ...! 

એક સ્ત્રીએ મારી પાસે અનંત ના વર્ષો પહેલા લખેલા કાગળીયા માંગ્યા અને મે પણ પોતીકી વ્યક્તિ સમજી એને ખુશી ખુશી આપ્યા... 

આ અનંત એજ ગરબડિયા અક્ષરે લખેલા કાગળીયા ઉકેલી એ સ્ત્રી એ અહીં મુકેલી અનંતની થોડી રચનાઓના અંશ માત્ર છે. 

એ સ્ત્રીની આંખો અને આંગળીઓને અનંત વતી કસકસતુ આલીંગન એવં ચુંબન... 

ચુંબન

દીલમા લાગી આગ "અનંત" 

'ને,સપના સઘળા બળી ગયા!

"અનંત" 

~~~~~~~~~~~~~~~

પુછે કોઇ જ્યારે કેમ શુ ચાલે છે?

શુ છે નવીનમા ?

ત્યારે સમજી લેજો કે,

એ ખુદ કૈક નવીનમા કહેવા ચાહે છે,યા તો, 

એ પોતાના હાલચાલ જણાવવા માંગે છે.!

"અનંત" 

કેમ છો.? શું ચાલે છે.? અચાનક જ્યારે, 

આવુ કોઈ પુછવા લાગે ને.! 

ત્યારે સમજી જજો "અનંત "કે એ ખુદ, 

તમને કૈક કહેવા માંગે છે.! 

"અનંત" 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

"અનંત" દુઃખથી જે ડરે નહીં દુઃખ એનાથી ડરે છે. 

અને સુખમા જે છકે નહીં સુખ એનુ લાંબુ ટકે છે.! 

"અનંત" 

~~~~~~~~~~~~~

જેમ જેમ છુટવા ચાહું છું. 

તેમ વધુ બંધાતો જાઉ છું. 

"અનંત" અજીબ છે, અદ્રશ્ય બંધન પ્રીતનુ. 

અજીબ ખેંચાણ રહે છે "અનંત" મન મીતનુ. 

"અનંત" 

~~~~~~~~~~~~~

પીછો હજુ પણ એ મારો ક્યા છોડે છે?

વીતેલા દિવસોની યાદ મને ખાવા દોડે છે. 

આ મન દિલ બહેલાવવા ને કૈક ક્રીડા કરે છે. 

"અનંત" હાથે કરીને ફરી દર્દનાક પીડા વહોરે છે. 

" અનંત" 

~~~~~~~~~~~~~

https://youtu.be/CyweCyAbCCM?si=Xkb2b2y27y5DJteM

"અનંત" વર્ષો બાદ જોયું ત્યારે જાણ્યું કે, 

તું પણ મનોમન, મને ચાહવા લાગી હતી. 

"અનંત" 

https://youtu.be/lJti8tOpG0o?si=aNr04RPoo843k66C

जब भी मीलो ऐसा करना ...

मै रुठ जाउ कीसी बात पे, तो तुम मना लेना। 

अगर कभी मे रोउ गम मे तो, तुम मुजे हसा देना। 

अपनी काली घनी झुल्फो को चहेरे पे बीछा देना। 

ओर तुम ढेर सारा अपना प्यार मुज पे बरसा देना। 

मे जब कभी उदास हो जाउ, तो तु मुजे संभाल लेना। 

फीकर ना करो मे तुम्हारे पास ही हु होंसला ऐसा देना। 

मै दीलका बडा साफ हु, मगर गुस्सेल दिमाग हे मेरा। गर, 

गुस्से मे कुछ कह दु तो मेरा प्यार देखना गुस्सा भुला देना। 

मेरा हर दर्द मेरी हर पीडा दुर हो जायेगी "अनंत" तुम 

जब कभी भी मीलो मेरे होठ से अपना होठ मीला देना। 

"अनंत"

कहने को तो सबकुछ है महेफील मे....

न वो मजा हे न वो मस्ती है

न वो नशा हे, न तो खुशी है

कहने को तो सबकुछ है महेफील मे

मगर वो प्यारी सी हस्ती नही है

देख के जीसको मुर्दे जाग उठते थे

वो बहोत ही खुबसुरत बे कशी है

नही लगता उसके बगैर दील मेरा

ले चलो कोइ मुजे प्यार की बस्ती मे

की यहा भरी भरी महेफील हे 'अनंत'

मगर अब दील ये मेरा खाली खाली है

"અનંત" ની રચનાઓ માંથી.....

પ્રથમ વાર હું ઝંકૃત થયો 'તો તારા કૂવારા સ્પર્ષથી.  

ને પછી તું પણ ઝણ ઝણી 'તી મારા કૂવારા સ્પર્ષથી.

પછી તો સતત ઉષ્મા પામતા રહેતા બન્ને તને યાદ છે ?

એક મેકના સાનિધ્યમાં રહી પ્રેમ ભર્યા  હૂંફાળા સ્પર્શથી.

પ્રેમીઓ ના મુખ પર અલૌકિક સંતોષ પ્રગટતો  હોય છે. 

ફૂલ માફક ચહેરા  ખિલે છે પ્રેમીઓ ના, રૂપાળા સ્પર્શથી.    

આ બ્રહ્માણ્ડની માફક ધીરે ધીરે સંસાર રચાયો અવની પર, 

એક સ્ત્રી અને એક પુરુષ ના દેહ તણા સુંવાળા સ્પર્શથી.  

પ્રેમ પરમ તત્વ, પ્રેમ જડી બુટ્ટી, પ્રેમ “અનંત” અલૌકિક

ઔષધ. બીમાર પણ સાજો થઈ શકે પ્રેમ તણા હૂંફાળા સ્પર્શથી

"અનંત"

તુંજ ગઝલ નો વિચાર

આવ પ્રીયે તું મારી સાથીદાર થઇ જા. 

 મારા સુખ દુઃખની ભાગીદાર થઇ જા. 

હુ લખુ ગઝલ તારા રુપ વિષે "અનંત" 

 અગર તું મારી ગઝલનો વિચાર થઇ જા. 

"અનંત" 

પ્રેમની ફુંક.

*બ્લાસ્ટ* 

મને તારા પ્રેમની ફુંક મળી. 

તને મારા પ્રેમની હુંફ મળી. 

મળવાની હતી તુંજ,મળી. 

"અનંત" મને તું અચુક ફળી. 

"અનંત" 

કરમાયેલા  અરમાનો ફરી ખીલાવી દીધા. 

તારા પ્રેમની ફૂંકે, ઝખ્મો  સિલાવી દીધા. 

એટલે હવે  દુ:ખ હળવુ લાગે છે  "અનંત"

મારા આંસુમાં તે તારા આંસુ મિલાવી દીધા.
"અનંત"

હવે ગ્રહોની દશા બેઠી છે....

ગ્રહોની દશા અને માણસનું નડતર

વર્ષો પહેલાં...

ઊબડખાબડ સાંકડી ગલીના છેક છેવાડે આવેલ મહોલ્લાની માલીપા, છેક ખૂણામાં આવેલ ખંડેર મધ્યે અમે ત્રણેય ભાઈબંધો ચાયની ચુસ્કી ભરતા-ભરતા અમારી અલૌકિક મોજમાં અલગ-અલગ વિષયો પર વાતો કરતા.

મેં ઘણા લોકોને ગ્રહોની વીંટી પહેરતા જોયેલા હોય, મારા મનમાં હંમેશા એક સવાલ ઘુમરાતો હતો કે—શું ખરેખર આકાશની પેલે પાર પોતાની જ મસ્તીમાં ઘૂમતા ગ્રહો માણસોને નડતા હશે? બસ, મને વિષય મળી ગયો એટલે મેં આ સવાલ બંને ભાઈબંધો સમક્ષ રજૂ કર્યો. મેં કહ્યું, "યાર્ર, આ ગ્રહો શું ખરેખર માણસોને નડતા હશે?"

અજ્ઞાનીએ કહ્યું, "પરીયાઆઅ... 'અજ્ઞાની' માણસો હંમેશા ગ્રહોને દોષ દેતા હોય છે, પણ હકીકતમાં તો માણસોને પોતાનો સ્વભાવ અને કર્મો જ નડતા હોય છે..!"

અમને અચાનક ગ્રહો નડ્યા નહીં, સામા જડ્યા!

બસ પછી અમે એ જ ગ્રહોની વાતો કરવા લાગ્યા, જે માણસોને નડતા નથી તે જ ગ્રહોની; વર્ષો પહેલાં મધરાતે ખંડેર મધ્યે ચાયની ચુસ્કી ભરતા-ભરતા કરેલી તે જ ગ્રહોની વાતો!

વાત-વાતમાં, વાતના અંતે ભાઈબંધ ‘અનંતે’ ગ્રહોની વ્યંગાત્મક વાર્તા કરી...

અનંતે કહ્યું કે, હવે ગ્રહોની ‘દશા’ બેઠી છે!

મંગળ, બુધ, શુક્ર, ગુરુ અને શનિ...

જો કે રવિ મજામાં છે કારણ કે રજા છે, પણ બાકીના આ બધા ગ્રહોની આજકાલ દશા બેઠી છે.

ખૂબ માઠી છે, ખૂબ જ માઠી છે!

ઘણા સમયથી આ બધા ગ્રહોની સ્થિતિ ડામાડોળ છે, બધા હેરાન-પરેશાન છે.

ગમે ત્યારે ગમે ત્યાં ભટકાય છે, ગમે ત્યારે ગમે ત્યાં અટવાય છે, પોતાના કાર્યમાં નિષ્ફળ જાય છે, બધા જ ગ્રહો મનોમન મૂંઝાય છે.

અવળી મતી છે, અસ્થિર ગતિ છે!

આવી કપરી હાલતથી હારી-થાકીને બધા ગ્રહોએ ભેગા મળી એક મીટિંગ કરી.

સર્વાનુમતે નક્કી થયું— "ચાલો, આપણે આપણી આ સ્થિતિથી છુટકારો મેળવવાના ઉપાય વિશે બ્રહ્માને જઈને પૂછીએ. લાગે છે હવે આપણે પણ બ્રહ્મા પાસે જઈને કોઈ વિધિ કરાવવી પડશે!"

આમ નક્કી કરી, સૌ દોડતા-દોડતા ગયા બ્રહ્મા કને.

બ્રહ્માને એકસાથે દંડવત પ્રણામ કરીને, બેસી ગયા સૌ હાથ જોડી ડાહ્યા-ડમરા બનીને.

એકસાથે જ બોલ્યા સૌ, "ઉગારો પ્રભુ, ઉગારો અમને!"

શાંત ચિત્તે બ્રહ્માએ પૂછ્યું, "કહો વત્સ, શું થયું છે તમને?"

બધાએ એકસાથે કહ્યું, "હે પ્રભુ! ઘણા સમયથી ફરી ગઈ છે અમારી ગતિ-વિધિ. કંઈ સૂઝતું નથી અમને, ફરી ગઈ છે અમારી મતી!"

બ્રહ્માએ આંખ બંધ કરી ક્ષણમાં કર્યું નિદાન!

"બીજું કંઈ નથી થયું વત્સ, તમને બસ તમારી ભૂલ નડી છે! બીજું કંઈ નથી થયું તમને, ઓ નાદાન... તમે જેમને નડતા હતા, એ હવે તમને નડે છે! આ તો છે કર્મનો સિદ્ધાંત."

સૌ મૂંઝાયા, "પ્રભુ, કંઈ સમજાયું નહીં અમને!"

પ્રભુએ મભમમાં કહ્યું, "શાંત વત્સ, શાંત... તમારા કરતાં એ નડતર ભારે છે! એક કામ કરો તમે અત્યારે ને અત્યારે..."

બધા એકસાથે બોલ્યા, "શું કરીએ પ્રભુ?"

બ્રહ્માએ કહ્યું, "એક માણસની છબી લઈ આવો!"

બધા આશ્ચર્ય સહ બોલ્યા, "હેં!!!"

બ્રહ્માએ કહ્યું, "હા વત્સ, માણસની છબી લઈ આવો, જાઓ! અને સાથે-સાથે કોઈ સ્મશાનેથી, મસાણેથી માણસનાં થોડાં અસ્થિ પણ લઈ આવો."

"પણ પ્રભુ, મસાણેથી લાવેલા માણસના અસ્થિનું કરવાનું શું..?"

"એ જ વત્સ, એ જ જે આજ સુધી માણસો કરતા આવ્યા છે, એ હવે તમારે કરવાનું છે!"

બધા ગ્રહો મૂંઝાયા, એકબીજા સામે જોવા લાગ્યા...

બ્રહ્માજીએ ક્રોધિત થઈ કહ્યું, "તમારામાં અક્કલ નથી કે શું? સાવ માણસ જેવા શું થાઓ છો! માણસોની આંગળીમાં વીંટીની માલીપા જડાઈને રહો છો, તોય તમને એટલી પણ ખબર નથી કે મૂર્ખાઓ, માણસો તમારા નામની વીંટી બનાવતા હોય છે! હા, તો... તો શું અક્કલમઠ્ઠાઓ! હવે તમે બધા જ માણસના અસ્થિની વીંટી બનાવો! તકલીફ અમસ્તી આટલી નથી હોતી, હા, તમને 'માણસ' નામે નડતર છે મોટી!"

"જાઓ ઝટ, જઈને માણસની છબી લઈ આવો, આપણે એના ઉપર આકરી વિધિ કરવી પડશે... આમ તો માણસનું પેલા શ્વાનની પૂંછડી જેવું, વિધિ વિના એ પૂંછડી સીધી થશે નહીં!"

બધા ગ્રહો છુટકારો મેળવવા આતુર હતા 'માણસથી'.

બધા ગ્રહો એકસાથે બોલ્યા, "તો હે પ્રભુ! શું વિધિ કર્યા પછી, અને આંગળીમાં એના અસ્થિની વીંટી પહેર્યા પછી, ખરેખર ઓછી થઈ જશે અમારી ઉપાધિ?"

બ્રહ્માએ કહ્યું, "ના વત્સ ના, બહુ અઘરું છે આ માણસ નામનું પ્રાણી!"

અને પછી ખુદ બ્રહ્મા માણસજાતથી અકળાયેલા હોય તેમ ગુસ્સે થઈ બોલ્યા, "અરે! તમે આટલા બધા અકળાઓ છો શાના? જરા વિચારો... તમે માણસ નામના પ્રાણીથી આટલા દૂર રહીને પણ પરેશાન છો, તો જે એની નજીક હશે એની હાલત શું થતી હશે? 'ફલાણો ગ્રહ નડે છે, ઢીંકણો ગ્રહ નડે છે' એમ કહી-કહીને માણસ માત્ર તમને નિર્દોષ ગ્રહોને ખાલી-ખોટા બદનામ કરે છે! ખરેખર તો માણસજાત ખુદ જ પોતાને અને એકબીજાને નડે છે! અરે, આ માણસો પારકા તો ઠીક, પોતાનાને પણ નડતા હોય છે. જરા વિચારો, આ માણસ નામના પ્રાણીમાં કેટલી જડતા હોય છે! બહુ કહેવાય કે નહીં?"

આ સવાલ લઈ બધા ગ્રહો એકબીજાના મોઢા સામે જોવા લાગ્યા.

પછી બ્રહ્માને પૂછ્યું, "તો માણસની છબીની વિધિ પતી ગયા પછી શું કરવાનું હે ગુરુજી?"

બ્રહ્માએ ફરી કહ્યું, "હે મૂર્ખાઓ! તમને પહેલાં જ કહ્યું કે, વિધિ પતી ગયા પછી માણસના અસ્થિની વીંટી બનાવો, અને દસે-દસ આંગળીઓમાં ઠપકારો માણસના અસ્થિની વીંટી!"

"હા વત્સ, વીંટી! માણસના અસ્થિની વીંટી! એ પણ એક નહીં, બે નહીં, ત્રણ-ચાર નહીં... 'અનંત', દસે-દસ આંગળામાં વીંટી કરાવો યાર! તમારી બદલાયેલી ગતિ, મતી અને સ્થિતિનું કારણ બીજું કોઈ નહીં, માણસ છે માણસ! એ મૂર્ખાઓ એમ સમજે-સમજાવે છે કે તમે એમને નડો છો, 'અનંત', મગર હકીકત એ છે કે તમને બધા ગ્રહોને માણસ નડે છે, માણસ!"

@@@@@@@@@@@@@@@@@@

“અનંત”

બલાસ્ટ:

ગ્રહોને કારણે માણસોની નહીં, "અનંત",

માણસોને કારણે ગ્રહોની દશા બેઠી છે!

"અનંત"

બલાસ્ટ:

"અજ્ઞાની" માણસો હંમેશા ગ્રહોને દોષ દેતા હોય છે, પણ હકીકતમાં તો માણસોને પોતાનો સ્વભાવ અને કર્મો જ નડતા હોય છે..!

"અજ્ઞાની"

નાની અમથી આ ભેટ નથી ભેટનો છે આ ઢગલો

"નાની અમથી આ ભેટ નથી ભેટનો છે આ ઢગલો "

*****************************************

નવા વર્ષ ની નવી ભેટ...

હજુ સુધી કોઈ ના કહી શક્યું કે એ ભેટ શું છે .?

બની શકે ઘણાએ વાંચ્યું ના હોય કોઈ વાંધો નહીં .

ચાલો હું જ આપ સૌને જણાવું એ ભેટ શું છે.

જે આજ આ દુનીયામાં નવા જન્મેલા અને વર્ષો
પહેલા જન્મેલા બધાને મળવાની છે.
તો મારા વહાલા મિત્રો એ ભેટ આ રહી .
(1) આખે આખું વર્ષ
(2) 365 દિવસ
(3) 8760 કલાક
(4) 5,25,600 મિનીટ
(5) 3,15,36,000 સેકન્ડ
બોલો છે ને મોટામાં મોટી ભેટ ......?
હવે આજથી આ નવા વર્ષ થી ઉમેરતી જશે
આપણાં સૌના જીવનમાં સેકંડો , મિનિટો,કલાકો,
અને ઉમેરાશે દિવશો ને વર્ષો . કશું જ ઘટવામાં નથી
ભાઈ બધુ જ વધવામાં છે .. બી .પોજીટીવ
*****************************
વધતી હોય તો ભલેને વધે "અનંત"
ઉમર રોજ રોજ ઘટતી તો નથી ને