અનંતના ઝર્ઝરિત કાગળિયાઓમાથી ...
મૌન પ્રેમ...
@@@@@@@@@@@@
તે દિવસે સાંજે...
અમે બંને બાગમાં ગયા ...
બાગમાં સાગનાં બાકડે...
સાવ અડોઅડ બેસીને ...
એ હળવેકથી બોલી,
સાંભળે છે ...?
બોલ !
‘ને પછી ....
એ બોલતી હતી હું સાંભળતો હતો....
એ બોલતી રહી હું સાંભળતો રહ્યો....
એમ કરતાં કરતાં સંધ્યા ઢળી ગઈ....
નભમાં ચાંદ ઊગ્યો ત્યારે ખબર પડી –
કે રાત પડી ગઈ...
અચાનક જાણે એ તંદ્રામાથી જાગી...
કેમ “અનંત” તું ચૂપ ?
કશું બોલતો કેમ નથી...?
સાંભળું છું ને ...
શું...?
તારું મૌન...
ખરેખર એ કશુજ બોલતીજ નહોતી....
હું પણ ચૂપ હતો....
એ ઢળતો સુરજ જોતી હતી. ‘ને હું ઊગતો ચાંદ....
“અનંત”
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
*બ્લાસ્ટ*
“અજ્ઞાની” એક નાનકડી કિડી મસ મોટા હાથીને હંફાવી શકે છે..!
સમજવા ચાહો તો એક નાનકડી ઘટના ઘણું સમજાવી શકે છે..!
"અજ્ઞાની"


