ખોટુ હુ બોલી નથી શકતો.
અગર મજબુરન બોલવુ પડે..!
તો પણ ખૂબ પીડા થાય છે..!
"અનંત" સત્ય પણ છુપાવી નથી શકતો.
છુપાવ્યુ છુપાસે નહીંજ..!
એ પણ ભલીભાતી જાણુ છુ..!
એટલેજ કહું છું પરીયા...
મારી દશા દીશા અલગ છે..!
આજ જેવી કાલ કદાચ નહીં હોય...
તે મને એકલા અટુલા ને નોકરી આપી..
પણ નોકર ના સમજી દોસ્ત બનાવ્યો..!
અને હું અજાણતા જ અનેક વખત
તારી વચ્ચે આવ્યો.!
તુ મજાકમાં મને કહેતો.
"અનંત યાર્ર બધી તને જુવે છે તને ચાહે છે,તનેજ ઝંખે છે, અને તનેજ પ્રેમ કરે છે..!
જ્યારે કે તું સાવ લઘર વઘર દશામાં હોય છે તો પણ...!
અને હું અપટુડેટ તેમ છતાં મારો તો કોઈ ભાવય નથી પુછતી..
મારો એ નીર્દોશ દોસ્ત વર્ષો પહેલાં...
શા માટે આવુ કહેતો હતો એ ત્યારે મને સમજાતું નહોતુ.
અનંત તુ દેખાવે આકર્ષક અને સુંદર છે..!
હાં પરીયા એ તો ઈશ્વર ની અનંત ક્રુપા છે..!
મે કહ્યું.
પણ તારી નજર સામે મારી સુંદરતા રાખમાં રગદોળાય છે ને.!
એ વાત મને ખૂબ દુઃખ આપે છે.!
અને,
એક પછી એક સૌ સૌના સરનામે સીધાવી ગયા પછી...
આખા મહોલ્લામાં સમસાનવત્ સુનકાર છવાઈ ગયો...
પછી હું જ્યારે પણ જાઉ ત્યારે...
જોઉ કે ખૂણે આવેલા ઘરના જાંપે ઊદાસ થૈ
ભાઈબંધ ઊભો હોય આંખો સતત તગતગતી હોય...
અને આ મહોલ્લાની છાતી ચીરતુ આ ગીત સતત ગુંજતુ હોય...
આજે પણ જ્યારે જ્યારે આ ગીત
કાન સાથે અથળાય છે ત્યારે...
આગમાં તપેલો લાલઘુમ ચહેરો..
પરસેવે લથબથ જીસમ અને
તગતગતો આંખો...
મેલા ઘેલા પેન્ટ અને ફાટેલા ગંજીમા અડધો પડધો ઢંકાયેલો ઘેલા જેવો એક છોકરો...
આજે પણ મારી આંખો સામે...
મારી આંખ સામે તરવરે છે તરફડે છે...
गली के मोड पे सुना सा कोई दरवाजा।
तरसती आंख से रस्ता कीसी का देखेगा।
No comments:
Post a Comment