નામ વગરનો સબંધ સુગંધી હોય છે.!

 

વર્ષો પહેલાં...

નામ વગરના એ સંબંધ ધરાવતા કદાચ, પુર્વના પ્રેમીઓ. 

જ્યારે મળતા ત્યારે ખૂબજ વાતો કરતાં.

ક્યારેક પ્રેમની ક્યારેક ધર્મની તો ક્યારેક સંસારી પીડાની…!

ક્યારેક ધ્યાનની તો ક્યારેક જ્ઞાનની...

આમ અન ગિનત અલૌકિક વાતો બંને પ્રેમી કરતાં....  

તો, ક્યારેક વાતવાતમાં બંને જગડી પણ પડતાં... 

ક્યારેક સંવાદો વિવાદમાં પલટાઈ જતાં અને પછી, અબોલા... 

આખરે એક દિવસ એવા અબોલા થયા કે... 

જાણે અબોલાને "ઇબોલા" લાગુ પડી ગયો હોય.... 

 જોકે આ વાતને વર્ષો વીતી ગયા ...

આજે તો એ બન્નેમાથી એકેયનો આતો પતોય નથી ....

પણ એ સમયનો હું હુંફ શાક્ષી છું મૂક શાક્ષી છું

એકલે મને યાદ છે કે ...

“કીધા વગર તો કોઈને ચાલતું જ નથી ને...!”

એ ન્યાયે અનંત પોતાના જીવનમાં બનતી

બધીજ ઘટનાની વાતો, અમે જ્યારે અધ રાતે મધરાતે ખંડેર મધ્યે મળીએ ત્યારે ચાયની ચુસ્કી ભરતા ભરતા અનંત મને કહેતો...

એટલે મને ખબર કે,

એ બંને વચ્ચે વાદ, વિવાદ, સંવાદ બડા દિલચસ્પ થતાં...

જોકે એ બન્ને વચ્ચે આવું અબોલા જેવુ બનતુ કે બનવું એ કંઈ પ્રથમ ઘટના નહોતી.

એ બંને તો અવારનવાર વાતે વાતે લડી પડતાં. લડીને છૂટા પડતાં. અને પછી થોડા દિવસનાં મૌન વીરામ બાદ ફરી મળતા...

મગર એક વાર એવું બન્યું, એ બન્ને વચેના સંવાદે વિવાદનું શાંત છતા ઉગ્ર શીતળ છતાં રૌદ્ર રૂપ ધારણ કરી લીધું ...  

અને આખરે એ બન્ને છૂટા પડ્યા ...

હર વખતે વધીને બે ચાર દિવસનો વિરામ હોય, પણ આ વખતે તો એક મહિનો થઈ ગયો.પછી એક દિવસ અનંત પેલીને મળ્યો.અંતે પુરૂષ પહેલ કરે એ ન્યાયે જીવનમાં પેલ્લીજ વાર અનંત પહેલ કરી નૈ તો અનંત તો અવળી ગંગા, મન મારે, મનમાં મરે, મનોમન મુંજાયા કરે પણ ક્યારેય કોઈને સામે ચાલીને બોલાવે નૈ તે નજ બોલાવે. 

ખૈર....

અનંતે પેલી વાર પહેલ કરી પેલીને પૂછ્યું.

કેમ આ વખતે આમ બન્યું ..?

આપણી વચ્ચે વિવાદ તો, પહેલા પણ થતાં

અબોલા પણ થતાં અને, છૂટા પણ પડતાં,

મગર તેમ છતાં બે ચાર દિવસમાં તો ફરી આપણે પાછા મળતા જ ને.!? 

પેલીએ કહ્યું.

હા..!

પણ હવે, હું એ બધુ જ ભૂલી ચૂકી છું ...!

ભાઈબંધે દ્રઢપણે કહ્યું.

એ શક્ય તો નથી જ ! 

છતાં જરા તું એ તો કે'

કે, આ "બધુ જ" મતલબ શું ..?

પેલી ગુસ્સે થૈ કહ્યું. બધુ મતલબ બધુજ !

તારી વાતે વાતે મજાક કરવાની આદત,તારી મસ્તી ભરી વાતો,

તને મે પૂછેલા પ્રશ્નો અને, મારા પ્રશ્નોનાં તે આપેલા ઉલ્ટા સીધા જવાબો, તારા સંવાદોને, તારા વિવાદોને, અને, તને સુધ્ધાં હું ભૂલી ચૂકી છું ...!

ભાઈબંધે લહેકા સાથે સૂર લંબાવી કહ્યું.

ઔહ અચ્છાઆઆઅ.... 

ખરેખર..!! ?

માનવું જ પડે હોં કે, તું, મારા સમેત મારી બધ્ધીજ..!

હરકતોને ભૂલી ચૂકી છે..! તુ બધુજ ભૂલી ચૂકી છે એ જાણીને મને ખૂબજ દુ:ખદ આનંદ થયો.... 

તારી ભૂલી જવાની ક્ષમતા પર ગર્વ થયો .... 

પણ હવે જરા ફરી એક વાર, તું જે જે બોલી એ જરા ફરી યાદ કરશે..?અને પેલી ખનખન હસી પડી.એ સમજી ગઈ કે એણે અનંતને તને તારી હરકતોને અનેજે જે ભૂલી ચૂકી છે તે 

કહ્યું તો ખરું પણ ..!

ભૂલવા ભૂલવામાં કેટલું બધુ યાદ છે.!

એનું વર્ણન પણ તે ભૂલમાં કરી બેઠી..  

ત્યાર પછી  ભાઈબંધે એને હસીને કહેલું ... 

અક્કલ વગરની....

જ્યારે બધુજ ભૂલી ગયા એમ કહીયે ત્યારે,

એજ ક્ષણે, એક ક્ષણમાં..! એક સામટું.!

ઘણું બધુ યાદ આવી જતું હોય છે...!

પેલી મધુર હાસ્ય રેલાવતી અનંતથી છુટી પડી. 

અને ફરી નામ વગરના સંબંધનો સિલસિલો આગળ વધ્યો ...

ફરી એજ આનંદ, ઉલ્લાસ, ખારાશ, મીઠાસ, પ્રેમની ધર્મની સંસારની, વૈરાગની, આનંદની, જ્ઞાન અજ્ઞાનની પીડાની, વેદનાની,વ્યથાની સુખની અને દૂ:ખની વાતો થવા લાગી ...   

ખૂબ મજેથી સમય પસાર થતો હતો ... 

પણ  ફરી એક દિવસ કોણ જાણે શું થયું કે, 

બન્ને વચ્ચેના સંવાદે વિવાદનું રૂપ ધારણ કર્યું.... 

અને એ પણ કાયમ કરતાં વધુ ઉગ્ર ...!  

બન્ને માથી એક પણ મચક ના આપે... 

પેલી સરખી રીતે છંછેડાઈ ગઈ. 

જોકે ભાઈબંધે જાણી જોઈને છંછેડી હતી. 

અને તે દિવસે ગુસ્સામાં પેલી અનંતને એક પત્ર લખીને દઇ ગઈ...

જેમાં સખત શબ્દોમાં અનંતની ઝાટકણી કાઢી અંતમાં લખ્યું હતું કે, 

અનંત હવે મને તારા હોવા ના હોવાથી કશોજ ફર્ક નહીં પડે.! હવે પછી હું તને નહીં મળું.! અને તું..! મને નહીં મળે.!

ભાઈબંધે પત્ર વાંચ્યો.

વાંચીને મનોમન હસ્યો.

ભીની થૈ ગયેલી આંખનો ખૂણો

લુછતા લુછતા બબડ્યો.

હવે તન્ને કૈ ફર્ક નહી પડે..!

અર્થાત્ પહેલાં પડતો હતો.

ફરી અનંત સર્ટની બાંય વડે આંખ લુછતા લુછતા હસ્યો.

કેમેકે કઈજ ફર્ક નહીં પડે એવું લખેલો અંતિમ પત્ર ભીનો હતો. પછી ભાઈબંધે પેલીના પત્રનો જવાબ આપતા અંતિમ પત્રમાં લખ્યું. અરે પગલી જ્યારે કાઇજ ફર્ક નથી પડતો એમ કહીયે ત્યારેજ.! ઘણો બધો ફર્ક પડી જતો હોય છે.

એ તારા ભીના ભીના પત્ર પરથી તે ખુદ સાબિત કર્યુ છે.! થોડા આંસુ અને માત્ર આટલુજ લખીને કે, અનંત હવે મને તારા હોવા ના હોવાથી કશોજ ફર્ક નહીં પડે.! હવે પછી હું તને નહીં મળું.! અને તું..! મને નહીં મળે.!

અરે પગલી જ્યારે કાઇજ ફર્ક નથી પડતો

એમ કહીયે ત્યારેજ.! ઘણો બધો ફર્ક પડી જતો હોય છે.

છાતી પર હાથ મુકી સાચુ કે'જે ફર્ક પડી જતો હોય છે ને...? 

જો કે મારે તો તને બીજુ ઘણુ બધુ કહેવુ છે. ! પણ નહીં કહું ..! 

આમ માત્ર એક નાનકડા નાજુક સવાલ સાથે પત્ર અધુરો છોડી ભાઈબંધે તે પત્રને પેલીના ભીંજાયેલા અંતિમ પત્ર સાથે સંકેલીને, હંમેશને માટે પોતાના અન્ય અઢળક ઝર્ઝરિત કાગળિયા વચ્ચે મૂકી દીધો... 

*બ્લાસ્ટ*“ 

“અનંત” જ્યારે બધુજ ભુલાઈ ગયું  છે એમ કહીયે ત્યારે, 

એજ ક્ષણે એક ક્ષણમા, એક સામટું ઘણું બધુ યાદ આવી જતું હોય છે.! એજ રીતે જ્યારે કાઇજ ફર્ક નથી પડતો એમ કહીયે ત્યારેજ.! કૈ કેટલોય ફર્ક પડી જતો હોય છે.! 

“અનંત”

જોકે એ પછી તો ખુદ અનંત પોતાનીજ વાતથી જ ખૂબ મુંજાઈ રહ્યો હતો અને વીચારવા લાગ્યો કે શું.?

ખરેખર એવું શક્ય છે ખરું કે ?

આ સવાલ અનંતે અજ્ઞાનીને કરતા કહ્યું કે શું અજ્ઞાની આમ થવુ, કરવુ યા કરી શકવુ શક્ય છે.?

કેર્, ભૂલી પણ શકાય, અને કશોજ ફર્ક પણ ના પડે..!? 

અનંતની મુંજવણ દૂર કરવા અજ્ઞાનીએ આ વાત ખૂબ વિસ્તારથી સમજાવેલી...

લેકીન વો બાતે ફીર કભી...

*બ્લાસ્ટ* 

નામ વગરનો સંબંધ "અનંત" યુગો સુધી સુગંધાય છે. 

નામ મળ્યા પછી ના સંબંધો વહેલા યા મોડા ગંધાય છે.!

"અનંત" 

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1865694446873581&set=a.179957832113926&type=3&mibextid=UyTHkb