વિખૂટા પડતી વખતે...
ફરી દૂર દૂર પરદેશ જવાની આ તૈયારી છે,
જો સાથે જીવવું હોય, તો જવું પડે એ લાચારી છે.
જે રીતે વૃક્ષને વેલ, એ રીતે મને તું બાહોમાં ભરી લે,
તને પ્રેમથી ભીંજવું હું, મને પ્રેમથી તું ભીંજવી દે.
કોણ જાણે કેટલાય યુગોનો ભાર સહ્યો છે આ વિયોગે,
આવ, આજે એ હળવો કરીએ બસ, આંસુ ઠાલવીને.
તારા નાજુક ખભે મારાં આંસુઓ વહેવા દે,
મારોય ખભો તું આજે તારાં આંસુથી ભીંજવી દે.
કોણ જાણે ફરી કેટલાય યુગોનું છેટું થશે,
આ છેલ્લી થોડી ક્ષણોમાં, પ્રેમ "અનંત" યુગોનો કરી લે.
"અનંત", સાચવીને રાખજે હવે આંસુ આંખોમાં—
હું આવું ત્યાં સુધી... આજે મન ભરીને રડવુ હોય એટલુ રડી લે.
"અનંત"
https://www.facebook.com/share/1C7AXyY2zf/

No comments:
Post a Comment