मेरा कुछ सामन जो यहाँ वहा बिखरा हुवा हे वो समेट रहा हु चारो और से ..
એક દિવસ “અનંત” અને “અજ્ઞાની” મધરાતે બન્ને ભેગા થઈ ગયા...
ને એમની વચ્ચે વાતો ચાલી..ને બસ મે એમના સંવાદો નોંધી લીધા...
બન્ને પોત પોતાની મસ્તીમાં વાતો કરતાં જાય હું નોંધતો જાઉં ...
બસ હું લખતો ગયો લખતો ગયો...
પણ કોનો ક્યો સંવાદ એ સરખું નોંધી ના શક્યો..
તેથી એમનું નામ જ્યાં પણ નોંધાયું નોંધ્યું બાકી સડસડાટ ચાલ્યું ચલાવ્યું ..
આમ ને આમ સવાર પડી ગઈ...
એમની વાતો શરૂઆત જ અટપટી હતી. અઘરી હતી.
મને હજુ ઘડ નથી પડી. બસ ઉકેલું છું. ક્યારેક ઉકલી જશે..! કો’ક દી.
કોઈને સમજાવતા સમજાવતા મને પણ સમજાઈ જશે..! કો’ક દી.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
અટપટું લાગશે પણ છે નહીં.
અટપટું છે પણ લાગશે નહીં.
અટપટું છે પણ લાગશે નહીં.
હતી પાગલસી દશા.
નથી પાગલસી મજા.
નથી પાગલસી મજા.
ને પછી ગડમથલ.
કે પછી ગડમથલ.
કે પછી ગડમથલ.
હું છું હું નથી.
શું છું ખબર નથી.
શું છું ખબર નથી.
જ્યાં છું ત્યાં નથી.
ત્યાં છું જ્યાં નથી.
ત્યાં છું જ્યાં નથી.
પાગલ છે એ ગાંડો તો નથી.
જે કોઈ મસ્તીમાં પાગલ છે.
જે કોઈ મસ્તીમાં પાગલ છે.
પશુ સમ પણ ક્યાં એ હોય છે.
જે ગાંડો એતો બસ માણસ છે.
જે ગાંડો એતો બસ માણસ છે.
હાં.! એ ગાંડો, જે દશા કે દિશા હીન હોય છે.
પાગલ એતો પોતાની મસ્તીમાં લીન હોય છે.
પાગલ એતો પોતાની મસ્તીમાં લીન હોય છે.
તને જુવે છતાં જુવે નહીં.
એ બે ધ્યાન છે ન માનજે.
એ બે ધ્યાન છે ન માનજે.
તું સમજે છે બે ધ્યાન જેને,
ખરું છે એનું ધ્યાન જાણજે.
ખરું છે એનું ધ્યાન જાણજે.
સૌથી રંગીન એ જેનો કોઈ રંગ નહીં.
હર એક રંગમાં રંગાઈ જાય છે પાણી.
હર એક રંગમાં રંગાઈ જાય છે પાણી.
“અજ્ઞાની”જેમાં ભળે તે જ ભાસે પછી.
એનો અસ્સલ રંગ કોઈ શકે ના જાણી.
એનો અસ્સલ રંગ કોઈ શકે ના જાણી.
આત્મા શોધે શરીર.
શરીર શોધે ઝમીર.
શરીર શોધે ઝમીર.
આત્મા પણ રહે શરીરમાં.
શરીર વિણ ભટકે આત્મા.
શરીર વિણ ભટકે આત્મા.
નથી શરીરનું હોવું નકામું.
વિના શરીર તો બધુ નકામું.
વિના શરીર તો બધુ નકામું.
આત્માને પામવા પણ પ્રવેશવું.
તો પડે છે આખરે તો શરીરમાં.
તો પડે છે આખરે તો શરીરમાં.
એ બન્ને એક નથી જ નથી ફર્ક હોય છે.
હોય છે ફર્ક ઘણો ભિખારી ને ફકીરમાં.
હોય છે ફર્ક ઘણો ભિખારી ને ફકીરમાં.
ભિખારી અસ્ત વ્યસ્ત છે .
ફકીર ફકીરીમાં મસ્ત છે.
ફકીર ફકીરીમાં મસ્ત છે.
શૂક્ષ્મને પામવા, જાણવા પણ શરીરનું હોવું છે જરૂરી.
લૌકિક કે અલૌકિક આનંદ બન્ને મળે સ્થૂળ શરીર થકી.
લૌકિક કે અલૌકિક આનંદ બન્ને મળે સ્થૂળ શરીર થકી.
તું કરે શરીરની અવગણના. તું ગણીત ખોટું ગણ ના ...!
જે મને સમજાય એ જ તને સમજાય. કદી બને પણ ના...!
જે મને સમજાય એ જ તને સમજાય. કદી બને પણ ના...!
જે, છે, તે,છે. “અનંત” ના તું અંતીમ ના હું પ્રથમ.
તું “અનંત”ને પામવા સ્થૂળ શરીરને અવગણ ના.
તું “અનંત”ને પામવા સ્થૂળ શરીરને અવગણ ના.
તારું “હું” પણું.! પણ તું ઓગાળી શકે જો ‘અનંત’માં.
જે ઓગળી ગયા અનંતમાં તે એક રૂપ થઈ શક્યા જગતમાં.
જે ઓગળી ગયા અનંતમાં તે એક રૂપ થઈ શક્યા જગતમાં.
જે ભ્રમ છે તે જ સત્ય છે.
જે સત્ય છે તે જ ભ્રમ છે.
જે સત્ય છે તે જ ભ્રમ છે.
સુક્ષમ એ જ વિરાટ છે.
વિરાટ એ જ શૂક્ષ્મ છે.
વિરાટ એ જ શૂક્ષ્મ છે.
ચૂપ એ બધા બુધ્ધું નહીં.
બોલે એ બધા નહીં જ્ઞાની.
બોલે એ બધા નહીં જ્ઞાની.
માને એ બધા મૂરખ નહી
ના માંને એ નહીં”અજ્ઞાની”
ના માંને એ નહીં”અજ્ઞાની”
હસે બધા એ સુખી નહીં.
રડે બધા એ દુ:ખી નહીં.
રડે બધા એ દુ:ખી નહીં.
હસે એ બધા સુખી નહીં.
રડે એ બધા દૂ:ખી નહીં.
રડે એ બધા દૂ:ખી નહીં.
મંદિરે જાય એ આસ્તિક નહીં.
ઘરમાજ રહે એ નાસ્તિક નહીં.
ઘરમાજ રહે એ નાસ્તિક નહીં.
લાગશે પોતાના પણ હશે નહીં.
હશે પોતાના પણ લાગશે નહીં .
હશે પોતાના પણ લાગશે નહીં .
પારકા હશે પણ લાગશે નહીં.
લાગશે પારકા પણ હશે નહીં.
લાગશે પારકા પણ હશે નહીં.
જે તરફ મતી.
એ તરફ ગતિ.
એ તરફ ગતિ.
થોડું સારું ઘણું ખરાબ.
થોડું ખરાબ ઘણું સારું .
થોડું ખરાબ ઘણું સારું .
સારું એ સારું ખરાબ નહીં
અને ખરાબ તો કશુ નહીં.
અને ખરાબ તો કશુ નહીં.
હોય કોઈને એ જ ગમતું.
તને જે હોય ગમતું નહીં.
તને જે હોય ગમતું નહીં.
જો “ઈ” નહીં તો હું નહીં.
હું નહીં તો“ઈ”પણ નહીં.
હું નહીં તો“ઈ”પણ નહીં.
જેનું કઈ નહીં એનું બધુ.
જેનું બધુ એનું કઈ નહીં.
જેનું બધુ એનું કઈ નહીં.
થવા દે જે થાય છે.
થવાનું એ થાય છે.
થવાનું એ થાય છે.
સવાલમાં જવાબ.
જવાબમાં સવાલ.
જવાબમાં સવાલ.
જવાબમાં જવાબ.
સવાલમાં સવાલ.
સવાલમાં સવાલ.
એક બીજામાં જન્મે.
જન્મે એક બીજામાં.
જન્મે એક બીજામાં.
વાંચ ખુલ્લી કિતાબ છે.
સાવ ચોખ્ખો હિસાબ છે.
સાવ ચોખ્ખો હિસાબ છે.
ના નહીં જરીએ ગોટાળા.
બાદબાકી અને સરવાળા.
બાદબાકી અને સરવાળા.
તારી પાસે ના એ મારી પાસે.
મારી પાસે ના એ તારી પાસે.
મારી પાસે ના એ તારી પાસે.
બધાને બધુ ના મળે.
ગજાથી વધુ ના મળે.
ગજાથી વધુ ના મળે.
તો હાં પડે ઓછું મળે એ બધુ.
તો ના પડે ઓછું ગણે એ વધુ.
તો ના પડે ઓછું ગણે એ વધુ.
સંતોષમે સુખ ભરા પડા હૈ.
અસંતોષ બડા દૂ:ખ દાઈ હૈ.
અસંતોષ બડા દૂ:ખ દાઈ હૈ.
રે...મૂરખ તેરી જરૂરત થોડી,
તું કરે ક્યૂ જ્યાદા હાય હાય રે...
તું કરે ક્યૂ જ્યાદા હાય હાય રે...
સુખી એનાથી સુખીને,
જુવે તો દૂ:ખી થાય છે.
જુવે તો દૂ:ખી થાય છે.
દૂ:ખી એનાથી દૂ:ખીને,
જુવે તો જીવી જાય છે.
જુવે તો જીવી જાય છે.
ના તને ગમે એ ગમે બીજાને.
કાં તને ગમે જે ગમે બીજાને.?
કાં તને ગમે જે ગમે બીજાને.?
હાં.! જે છે તે છે તારું.
ક્યાં જે છે તે છે તારું. ?
ક્યાં જે છે તે છે તારું. ?
ના બીજી કોઈ રીતે ના બીજે ક્યહી.
લેતા આવડે તો મળી શકે મોક્ષ અહી.
લેતા આવડે તો મળી શકે મોક્ષ અહી.
પ્રેમ કર આ દુનિયાને.
મૂર્ખ માંગે મોક્ષ શાને?
મૂર્ખ માંગે મોક્ષ શાને?
ભટકવાનું બંધ કર રે... જ્યાં ત્યાં.
સ્વર્ગ નર્કની આટલી જ વ્યાખ્યા.
સ્વર્ગ નર્કની આટલી જ વ્યાખ્યા.
સુખ કે દૂ:ખ , સ્વર્ગ કે નર્કનો-
બસ હોય છે આટલોજ અર્થ
બસ હોય છે આટલોજ અર્થ
જે ક્ષણ આનંદ એ ક્ષણ સ્વર્ગ.
જે ક્ષણ આક્રંદ એ ક્ષણ નર્ક.
જે ક્ષણ આક્રંદ એ ક્ષણ નર્ક.
ના બીજે ક્યહી.
છે આ બધુ અહી.
છે આ બધુ અહી.
આપો તો જ મળે.
માંગો તો ન મળે.
માંગો તો ન મળે.
તો શાને આપો દૂ:ખ.
તો બધાને આપો સુખ.
તો બધાને આપો સુખ.
આંખને જે જુવે છે.
આંખ એને જુવે છે.
આંખ એને જુવે છે.
તારા દૂ:ખનું કારણ ધ્યાન છે.
એ સુખી જે જે બે ધ્યાન છે.
એ સુખી જે જે બે ધ્યાન છે.
ધ્યાન કરતાં બે ધ્યાન થવું.
“અજ્ઞાની” એ સૌથી મોટુ જ્ઞાન છે.
“અજ્ઞાની” એ સૌથી મોટુ જ્ઞાન છે.
આંખોને જે જુવે છે એય નથી.
આંખો જેને જુવે છે એય નથી.
આંખો જેને જુવે છે એય નથી.
ને પછી કે તે પછી.
એ પછી છે કે નહીં .
એ પછી છે કે નહીં .
છોડે તો મળે પકડે તો દૂર.
ઓરે જો હશે અડકે તો દૂર.
ઓરે જો હશે અડકે તો દૂર.
આમ આકાશ જેવુ.
સાવ આભાસ જેવુ.
સાવ આભાસ જેવુ.
આવવું ને જવું બસ.
વિશ્વાસ ને શ્વાસ જેવુ.
ખુલ્લી આંખે કલ્પના જેવુ.
વિશ્વાસ ને શ્વાસ જેવુ.
ખુલ્લી આંખે કલ્પના જેવુ.
ને બંધ આંખે સપના જેવુ.
“અનંત”આ આવવું ને જવું,
“અનંત”આ આવવું ને જવું,
એ તો માત્ર છે ઘટના જેવુ.
તું અધૂરો ને અધૂરું બધુ.
હું અધૂરો ને અધૂરું બધુ.
હું અધૂરો ને અધૂરું બધુ.
કેટલુ દોડશે ક્યાંસુધી દોડશે?
જે વધુ દોડશે વહેલો થાકશે.
જે વધુ દોડશે વહેલો થાકશે.
ઓછું વધુ નહીં જરીએ તોયે.
પામવાનું છે એટલુ જ પામશે.
પામવાનું છે એટલુ જ પામશે.
ના ઉધર કર ના તું ઇધર કર.
નજર જબ ભી કર તું ભીતર કર.
નજર જબ ભી કર તું ભીતર કર.
“હું” પકડો તો જકડો વધુ.
“હું” છોડો તો ઉઘળો વધુ.
“હું” છોડો તો ઉઘળો વધુ.
કે તું પાછળ પડે જેની જેની
એ દોડાવે તને આગળ રહીને.
એ દોડાવે તને આગળ રહીને.
ને પછી તું જો જરા અમથું થંભે,
જુવે તને એ પણ પાછળ ફરીને.
જુવે તને એ પણ પાછળ ફરીને.
ભીતર ઈચ્છા કરે છે.
બહાર ભટક્યા કરે છે .
બહાર ભટક્યા કરે છે .
મન જુદું આત્મા જુદો.
જુદો આત્મા જુદું તન.
જુદો આત્મા જુદું તન.
સૌની જુદી જુદી ઝંખના.
ઝંખના વીના કેવું જીવન.
ઝંખના વીના કેવું જીવન.
શરીર ના હર એક અંગની,
ઈચ્છા નોખી નોખી હોય છે.
ઈચ્છા નોખી નોખી હોય છે.
તને ગંદી જે જે લાગે ઈચ્છા,
આખરે. ચોખી ચોખી હોય એ.
આખરે. ચોખી ચોખી હોય એ.
"અનંત" શરીરના નોખા નોખા અવયવોની.
નોખી નોખી ભૂખ નોખી નોખી તરસ હોય છે.
નોખી નોખી ભૂખ નોખી નોખી તરસ હોય છે.
પ્રકૃતિ ગત, સ્ત્રી 'ને પુરુષ વચ્ચેની લાગણી. જે પણ,
જેવી પણ,હોય છે, એ તો બસ અરસ પરસ હોય છે.
જેવી પણ,હોય છે, એ તો બસ અરસ પરસ હોય છે.
જીવન તેનું રંગીન હોય છે આનંદિત અને ખૂબ સરસ હોય છે .!
જ્યાં પ્રેમ પ્રેમની સમજ પ્રેમની લાગણી અરસ પરસ હોય છે !
જ્યાં પ્રેમ પ્રેમની સમજ પ્રેમની લાગણી અરસ પરસ હોય છે !
બેઉની એક સરખીજ જો ઝંખના હોય તે જીવનમાં મધુર રસ હોય છે.!
ઝંખના થકી જીવન જીવંત વિના ઝંખના જીવન સાવ નીરસ હોય છે !
ઝંખના થકી જીવન જીવંત વિના ઝંખના જીવન સાવ નીરસ હોય છે !
ઈચ્છા સઘળી પ્રકૃતિગત કો'કમાં વધારે. કો'કમા ઓછી ઓછી હોય છે.
“અનંત” મગર અમુક અમુક ઈચ્છા સૌ કોઈમાં એકજ સરખી હોય છે..!
“અનંત” મગર અમુક અમુક ઈચ્છા સૌ કોઈમાં એકજ સરખી હોય છે..!
કોઈ સત્ય પ્રેમનું છે.! પ્રેમની લાગણી કોઈ કોઈ સહર્ષ સ્વીકારે છે!
તો કોઈ કારણ સર કોઈ કોઈ એ વાત પ્રેમની હુંફની મનમાં દાબી હોય છે.
તો કોઈ કારણ સર કોઈ કોઈ એ વાત પ્રેમની હુંફની મનમાં દાબી હોય છે.
કાન બંધ કરીને સાંભળો ...
અને આંખો બંધ કરીને જુવો ...
અને આંખો બંધ કરીને જુવો ...
જે ચાહશો તે સાંભળી શકશો ...
જે ધારશો તે નિહાળી શકશો ...
જે ધારશો તે નિહાળી શકશો ...
જઇ બંધ થશે નયન કમાડ ,
તઈ અંતર મહી થશે ઉઘાડ .!
તઈ અંતર મહી થશે ઉઘાડ .!
અંતરે ઉઘાડ તો થશે.
મૌન રહી કર નૈન બંધ.
મૌન રહી કર નૈન બંધ.
ખુલ્લા નયને બહાર જે .
બંધ નયને ભીતર સંબંધ.
બંધ નયને ભીતર સંબંધ.
ખુલ્લી આંખે ના દેખાય જે પણ.
મને બંધ આંખે દેખાય એ પણ.
મને બંધ આંખે દેખાય એ પણ.
તન, મન, ને આત્મા.
સૌ મસ્ત પોત પોતામાં.
સૌ મસ્ત પોત પોતામાં.
એ શું તારા થશે ? જે,
થઈ ના શક્યા પોતાના.
થઈ ના શક્યા પોતાના.
કોઈ કોઈનું માલીક નહીં.
બધા ગુલામ એક બીજાના.
બધા ગુલામ એક બીજાના.
કશું જ ના લઈ જવાનું.
પણ કેટલું છોડી જવાનું.
પણ કેટલું છોડી જવાનું.
આત્મા પંખી પીંજરુ તન.
પીંજરુ બદલે પંખી નહીં.
પીંજરુ બદલે પંખી નહીં.
ચીતાની આગમાં આખરે
પીંજરુ ઓગળે પંખી નહીં.
પીંજરુ ઓગળે પંખી નહીં.
ક્ષણ ક્ષણ વીતે સુખમાં.
હાં તું પણ જીતે દૂ:ખમાં.
હાં તું પણ જીતે દૂ:ખમાં.
એક જ વિચાર બને અંગાર.
એક જ વિચાર થશે શૃંગાર.
એક જ વિચાર થશે શૃંગાર.
એક કૂવિચાર થશે અંધકાર.
એક સુવીચાર અને સવાર.
એક સુવીચાર અને સવાર.
હું પણ વિચાર તું પણ વિચાર.
ખુલ્લી આંખે અંધારું.
બંધ આંખે અજવાળું.
બંધ આંખે અજવાળું.
જે કહે એ સમજે એવુય નથી.
ને સમજે એ કહે એવુય નથી.
ને સમજે એ કહે એવુય નથી.
લાગશે એટલા બંધન.
બાંધશે જેટલા સંબંધ.
બાંધશે જેટલા સંબંધ.
બંધનનું કારણ મુક્તિ.
મુક્તિનું કારણ બંધન.
મુક્તિનું કારણ બંધન.
સહી સહીને તું સહેસે કેટલું. ?
જેટલી લાગણી દૂ:ખ પણ એટલું.
જેટલી લાગણી દૂ:ખ પણ એટલું.
હિમ્મતથી જીવવાની આ જ અસસ્લ રીત છે.
ખુદ હારે તો જ હાર બાકી જીત જ જીત છે.
ખુદ હારે તો જ હાર બાકી જીત જ જીત છે.
શાંતીમાં પણ શૌર શૌરમાં પણ શાંતી.
એકાંતે ભીડ. ને ભીડમાં એકાંતની ભ્રાંતી.
એકાંતે ભીડ. ને ભીડમાં એકાંતની ભ્રાંતી.
જે તુરંત 'ના' પાસ કરે.
એની પાસે તું ખાસ જજે.
એની પાસે તું ખાસ જજે.
ત્યાથી પ્રાપ્ત થશે જ્ઞાન.
એજ આપી શકે છે જ્ઞાન.
એજ આપી શકે છે જ્ઞાન.
જે વારંમવાર નાપાસ કરે.
એ છેતરશે નહીં કરશે ખરી,
કશોટી.પછી જ પાસ કરશે.
કશોટી.પછી જ પાસ કરશે.
બાંધો તો છૂટવા મથે.
છોડો તો આવી રહે.
છોડો તો આવી રહે.
બંધનમાં મુક્તિની ઈચ્છા.
ઈચ્છા મુક્તિમાં બંધનની.
ઈચ્છા મુક્તિમાં બંધનની.
સંબંધની ખરી એ વ્યાખ્યા.
ઝંખના ખરી તે સંબંધની.
ઝંખના ખરી તે સંબંધની.
ગયા પછી જવાનો નથી.
નથી જવાનો ગયા પછી.
નથી જવાનો ગયા પછી.
નથી ગયો કે આવ્યો હું.
હું આવ્યો કે ગયો નથી.
હું આવ્યો કે ગયો નથી.
હતો અહી ‘ ને રહીશ અહી જ....!
જતો દેખાઈશ ના જઈશ ક્યહી જ…!
જતો દેખાઈશ ના જઈશ ક્યહી જ…!
સિક્કાની બંને બાજુ.
બંને બાજુ સિકાની.
બંને બાજુ સિકાની.
એ બાજુ નહીં જે તારી.
જે બાજુ નહીં એ સારી.
જે બાજુ નહીં એ સારી.
સારી જે બાજુ એ નહીં.
તારી જે બાજુ એ સહી.
તારી જે બાજુ એ સહી.
ખોટા શિક્કા જેવો માણસ.
ના ચાલે તોય મંદિરે જાય.
જાય મંદિરે તોય ચાલે ના.
જાય મંદિરે તોય ચાલે ના.
મંદીર મંદીર ભટકી મૂરખ નાહક પૈર ઘીસે.
ઝાકકે દેખ ભીતર કભી ઈશ્વર વહી પર દીસે.
ઝાકકે દેખ ભીતર કભી ઈશ્વર વહી પર દીસે.
જે સમંદર એજ બુંદ
એજ બુંદ એજ સમંદર.
એજ બુંદ એજ સમંદર.
જીતી ને ક્યાં જવાનું.
જે સમજ્યા એ સિકંદર.
જે સમજ્યા એ સિકંદર.
તું મારામાં શોધે તને.
હું તારામાં શોધું મને .
હું તારામાં શોધું મને .
તું અજવાળે શોધે મને.
હું શોધું અંધારમા તને.
હું શોધું અંધારમા તને.
સ્વ્તંત્ર કોઈ નથી જગતમાં.બધે,
બધા જ એક બીજા પર નિર્ભર.
બધા જ એક બીજા પર નિર્ભર.
કોણ છે. આઝાદ કહો ભલા.
બંધનમાં છે. એ પણ "ઈશ્વર".
બંધનમાં છે. એ પણ "ઈશ્વર".
જોકે બંધન સઘળા બહાર છે.
એક પણ બંધન નથી ભીતર.
એક પણ બંધન નથી ભીતર.
ક્ષણ પછી એ સુખ.
ક્ષણ પછી એ દુ:ખ.
ક્ષણ પછી એ દુ:ખ.
દૂ:ખ એ ક્ષણ પછી.
સુખ એ ક્ષણ પછી.
સુખ એ ક્ષણ પછી.
મૃત્યુ એ જીવન.
જીવન એ મૃત્યુ.
જીવન એ મૃત્યુ.
તું કોણ હું કોણ.?
હું કોણ તું કોણ.?
હું કોણ તું કોણ.?
કોઈ જ ના ઓળખ.
છતાં હતા ઓળખતા.
છતાં હતા ઓળખતા.
હતા બધા ઓળખતા.
છતાં નતા ઓળખતા.
છતાં નતા ઓળખતા.
ઓળખ નથી હજુ સુધી.
મને મારી તને તારી.
તને તારી મને મારી.
તને તારી મને મારી.
દિવસ ને રાતે રહે.
છતાં એ સાથે રહે.
છતાં એ સાથે રહે.
આ બધી ઘટના વારંવાર બને.
યાદ ના જે આવે તને કે મને.
યાદ ના જે આવે તને કે મને.
આવે તો સાથે ના રહે કોઈ.
એ દુશ્મન હોય એવુંયે બને.
એ દુશ્મન હોય એવુંયે બને.
એ યાદ કરીને પછી ભૂલે છે.
કે પછી ભૂલીને યાદ કરે છે.
કે પછી ભૂલીને યાદ કરે છે.
ભુલાવી ભુલાવી ભેગા કરે છે.
હિસાબ ચૂકતે જ એમાં કરે છે.
હિસાબ ચૂકતે જ એમાં કરે છે.
દીધું જે રીતે એ રીતે પાછું આપે છે.
લીધું જે રીતે એ રીતે પાછું માંગે છે.
લીધું જે રીતે એ રીતે પાછું માંગે છે.
દીધું તે લીધા વિના જવાય ના.
લીધું તે દીધા વિના જવાય ના.
લીધું તે દીધા વિના જવાય ના.
જે કઈ અત્યારે કીધું.
સમજથી વધારે કીધું.
સમજથી વધારે કીધું.
હું કોણ હું જાણું નહીં.
તું કોણ તું જાણે નહીં.
તું કોણ તું જાણે નહીં.
તે પામે છે જે આપે છે.
જે જાણે છે તે માણે છે.
જે જાણે છે તે માણે છે.
હું ખુદ પળ પળ બદલાતો.
ને પળ પળ બદલાતું બધુ.
ને પળ પળ બદલાતું બધુ.
તને લાગે ઓછું ઓછું અને,
મને લાગે બધુ વધુ ને વધુ.
મને લાગે બધુ વધુ ને વધુ.
ઓળખવામાં મને જ
આમ હું નિષ્ફળ જતો.
આમ હું નિષ્ફળ જતો.
નિષ્ફળતા જીવાડે પ્રેમને
તેથી જ ના હું સફળ થતો.
તેથી જ ના હું સફળ થતો.
આ પળ અહી હું નહીં.
આ પળ અહી તું નહીં.
આ પળ અહી તું નહીં.
આવું તો હું બોલું નહીં.
આવું તો હુંયે કહું નહીં
આવું તો હુંયે કહું નહીં
જે નામથી ઓળખે મને.
એ નામ પાછળ હું નહીં.
એ નામ પાછળ હું નહીં.
જે નામથી ઓળખે તને
એ નામ પાછળ તું નહીં.
એ નામ પાછળ તું નહીં.
તો પછી આ પળ છે કોણ અહી.?
એવી તો આપણને ખબર નહીં.
એવી તો આપણને ખબર નહીં.
જો બોલે સો જાલીમ .
હુવા જો ચૂપ વો આલીમ.
હુવા જો ચૂપ વો આલીમ.
અંત મારો અંત નહીં. નહીં હું જ્ઞાની.
“અનંત” કાળથી ભટકતો “અજ્ઞાની”
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
"અનંત" “અજ્ઞાની”
“અનંત” કાળથી ભટકતો “અજ્ઞાની”
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
"અનંત" “અજ્ઞાની”
"રૂપાળું પીંજરુ "
************
************
એક હતું પીંજરુ હાં, સુંદર મજાનું રૂડું રૂપાળું પીંજરુ....
એ પીંજરામાં પહેલા નાનકડો અમથો દરવાજોયે હતો પણ !
( જોકે આમ તો ખુલ્લો જેવો જ હતો ....)
દરવાજાનું ખૂલવું કે બંધ થવું એ પણ ક્યાં પીંજરાના હાથમાં હતું....
કોઈ ઊઘાડે કોઈ બંધ કરે જેને જેમ ફાવે એમ કરે ....
પીંજરુ એનું એજ રહે બસ પંખી બદલાય....
એક આવે એક જાય....
એ પીંજરામાં કેટલાક એવા પંખીઓ પણ આવ્યા....
જે જાતે આવી પુરાય....
જ્યાં સુધી મજા આવી મોજથી રહ્યા....
જ્યારે જ્યારે એની ચાંચમાં ચળ આવી ....
ત્યારે ત્યારે એ પંખી પિંજરના સળિયે ચાંચ ઘસતા રહ્યા....
ક્યારેક પીંજરાને પણ પંખીની ચાંચો નો સ્પર્શ ગમતો...
પણ !, "જે ગમતું તેજ પીડા પણ આપતું વધુ ... "
આમ સમય જતાં પિંજરના નાજુક સળિયા ધીરે ધીરે ઘસાતા ગયા ...
એક પણ પંખીએ કદિ એવું ના વિચાર્યું કે પિંજરાને પણ વેદના થતી હોય છે .....
આમ ધીરે ધીરે , દિવસે દિવસે...
મજબૂત પીંજરાનો દરવાજો નબળો પડતો ગયો !
'ને પછી જાતે જ આવી પુરાયેલુ પંખી અકળાવા લાગે છે ...
પીંજરામાથી છૂટવા માટે મથવા લાગે છે...
ગુસ્સે થઈ પિંજરના નાજુક દરવાજાને પોતાની તીક્ષ્ણ !
ચાંચ વડે તોડવાની કોશિશ કરવા લાગે છે....
એમ કરતાં કરતાં એક દિવસ ....
પીંજરાનો દરવાજો તૂટી ગયો ને પંખી ઊડી ગયું..... !
કેટલા આવ્યા કેટલા ગયા...
જેટલા આવ્યા એટલા ગયા ....
પીંજરાને સાવ એકલું છોડીને.....
એક પણ પંખીએ એવું ના વિચર્યું કે,,,,
પંખી વિના પીંજરુ પણ સૂનું સૂનું થઈ જતું હોય છે.......
પીંજરાને ઘણી વેદના થઈ ...
પીંજરુ મુંજાયું , મુરજાયું, અકડાયું, રડ્યું ,પીડાયું,
અને સાવ..કરતાં સાવ... એકલું પડી ગયું ! પીંજરુ...!
પીંજારાને ઘણું બધુ સમજાયું....
બસ ત્યાર પછી ક્યારેય પીંજારામાં દરવાજોજ ના નાખ્યો .....
સાવ...! હાં...! સાવ કરતાં સાવ ખુલ્લુ જ થઈ ગયું પીંજરુ ....
જે આજે પણ સાવ ખુલ્લુ જ છે....
પછીથી એ સમજાય પણ ગયું પિંજરાને કે...
પીંજરુ મારુ પણ એના પર મારો અધિકાર કેટલો...?
આ નાનકડું પીંજરુ મારૂ પણ માલિક નથી હું એકલો !
કેટ કેટલાના અધિકાર આ નાનકડા રૂપાળા પીંજરા પર.....
બંધન કરતાં મુક્તિનું મહત્વ કેટલું !
સમજાઈ ગયું.....
જોકે પીંજરુ ક્યાં કદિ પંખીને બાંધતું ...!
કર પંખી તું ગૌર, તને બાંધનાર 'હું 'કે કોઈ ઔર...?
અને સાંભળ જરા આ ભીતર ઊઠતો વેદનામય પીંજરાનો શૌર ..
પછી, એક દિવસ બધો શૌર શાંત થઈ ગયો....
પણ હે પંખી શું તું એ જાણે છે ...?
કે, શાંતિમાં પણ શૌર હોય છે ...?
પંખી નું શું એતો ઊડી ગયું ...
પીંજારને ખૂબ વેદના થઈ ...
પીંજરુ વેદનામય....
છતાં !
જે પોતે કરી ન હતી એવિ બધી ભૂલ પણ !
બે ગુનાહ પીંજારએ સ્વીકારી ..
પીંજરાને ભીતરી જ્ઞાન થયું...
બંધન કરતાં મુક્તિનું મહત્વ કેવું, અને કેટલું..!
એ પીંજરાને સમજાયું....
બંધ રહેવા કરતાં ખુલ્લુ રહેવામાં કેટલી મજા હોય છે...
એ પીંજારાને સમજાઇ ગયું.....
અને ત્યાર પછી કદી કોઈને બાંધવાની કોશિશ નથી કરી....
આજે પણ પીંજરુ આવનારને પ્રેમથી આવકારે છે....
અને જનારને રોકતું નથી....
જાણે પિંજરાને પોતાની કોઈજ નીજી ઝંખના ના રહી હોય.....
ખુલ્લા પણામાં જ હોય છે.....
પરમ આનંદ ની અલૌકિક અનુભૂતિનો અહેસાસ....
બસ હવે પોતાનાજ પિંજરમાં એ ખુદ એક સાવ નાનકડું પંખી
બનીને છેક છેવાડે એક ખૂણામાં બેસી જોયા કરે છે....
પિંજરમા આવતા ને જતાં "અનંત" પંખીની આવન જાવન........
હજુયે ઘણા એવા પ્યરા પંખી આવે છે.....
જેને ખરેખર બધાવવું છે , પુરાઈ જવું છે આ પિંજરમાં......
પણ નહીં એવિ ભૂલ હવે કદી નહીં ...!
તેથીજ હવે કોઈ પંખીએ આ પીંજરાથી ડરવાની જરૂર નથી...
આ પીંજરુ સાવ ખુલ્લુજ છે, હવે એને દરવાજાની જરૂર નથી....
આ પીંજરુ સાવ ખુલ્લુજ છે, હવે એને દરવાજાની જરૂર નથી....
કે નથી રહી પીંજરાને કોઈને બાંધવા કે બંધાવવાની ઈચ્છા.....
આવવું હોય એને આવવા દ્યે જવું હોય તેને પ્રેમથી જવા દ્યે...
ખુદ ખૂલીને રહે , પંખીને પણ મુક્ત ગગનમાં ઉડવા દે.....
પિંજરના દરવાજા કાયમ માટે ખુલ્લા છે.....
બધા બધા ને બધાજ માટે........
જેને જ્યારે આવવું હોય આવો....
હે, પંખીઓ જ્યાં સુધી મન પડે ત્યા સુધી રહો...
'ને પછી ....
એ... ય..ને..... સૌ ઊડો મુક્ત ગગનમાં ....
આ પીંજરુ હવે કોઈને પુરશે નહીં પોતાનામાં ...
આ પીંજરુ હંમેશાને માટે હવે સાવ ખુલ્લુ જ છે....
અંતમાં પીંજારાને એ પણ સમજાયું કે ....
આ ભીતર રહેલું પંખી, 'ને આ, ખુલ્લુ રૂપાળું પીંજરુ....
“અનંત “કઈ જ ના મારુ બધુ તારું તારું ને બસ તારું...
“અનંત “કઈ જ ના મારુ બધુ તારું તારું ને બસ તારું...
*બ્લાસ્ટ*
"અનંત" માત્ર પીંજરુ બદલે છે ,માત્ર પીંજરુ જ બળી જાતું ...
પણ આ પંખી ! એતો એનું એજ રહે છે, પંખી નથી બદલાતું...
પણ આ પંખી ! એતો એનું એજ રહે છે, પંખી નથી બદલાતું...
"અનંત"
"અનંત" માત્ર પીંજરુ બદલે છે..!
અને માત્ર પીંજરુ જ બળી જાતું ...
અને માત્ર પીંજરુ જ બળી જાતું ...
પણ આ પંખી ! એનુ એજ રહે છે.!
"અનંત "આ પંખી નથી બદલાતું...
"અનંત "આ પંખી નથી બદલાતું...
"અનંત"
ए वायडीनो तो हतोज जो के !
वर्शो पहेलानी वात छे !
एक दि' बन्यु एवु
के ...
शु बन्यु ?
ए मारे नथी के'वु !
पण ए बनाव जे पण बन्यो तारे शु एमा !
हु नै कौ एटलै नैयज कौ !
ते दि' आम गुस्से थै एणे एनी चहीतीने ,
जे वात कही 'ती ए ,→_→→_→
→_→आ रही →_→
→_→→_→
हु जो खोटु बोलु तो तु साचु मानी जाय छे !
अने साचु बोलु तो तने माठु लागी जाय छे !
अने साचु बोलु तो तने माठु लागी जाय छे !
"अनंत" एटले ज हवे हु कशु बोलवानो नथी.
तु लाख प्रयास करे ! हु मो , खोलवानो नथी.
तु लाख प्रयास करे ! हु मो , खोलवानो नथी.
"अनंत"
जो के ए पछी तो ए बंने केटलाय दिवस सुघी ना बोल्या बंनेनु मलवानु ओछु थै ग्यु !
पछी ज्यारे बेउथी एक बीजा वीना ना रहेवायु एटले पछी मल्या !
पछी बौ लड्या जगड्या ....
पेलीये तो चींटीयाय खुब भर्या !
पेला ना गाल पर ...
ने पछी ,,,
प्रेम थी जे लडे ,
प्रेम थी जे लडे ,
ए रडे तो खराज ने !
ए पण रड्या ....
ब्लास्ट :-
अंत ए शरुवात समजवी 'अनंत' पछी ते,
प्रेम होय ,वार्ता होय, जीवन हो' के म्रुत्यु !
प्रेम होय ,वार्ता होय, जीवन हो' के म्रुत्यु !
"अनंत"
जोके ए चीत चोर हतो !
'ने हु चीत्र चोर ....
बस एटलोज फेर ...










No comments:
Post a Comment