આ Katira Paresh ની માલિકી નો માલ છે ...!
હું ક્યાં કૌ છું કે તમે પરાણે બોલો , કમાલ છે કમાલ છે...!
જન્મ કુંડળી મુજબ, મારા દાદા એ આપેલા અસ્સલ નામ સાથે...
નામ માં શું બળ્યું છે ..!
એતો એને જઈને પૂછો તો ખબર પડે જેને નામ બોળ્યું છે... :!
કોઈ સાધુડો બાફી મારે કે પછી કોઈ ગ્રંથમાં લખી નાખે ...
એટલે એજ પકડીને ચાલવું મને નૈ ફાવે...!
"નામ છે એનો નાશ છે..! "
આ વળી જૂનું ને જાણીતું બીજું તિકડમ. :)
એ સાચું હોય તોય મને ફિટ ના બેઠું...
યાર નાશ તો માત્ર શરીરનો થાય છે ...
નામ તો યુગો સુધી જીવે છે ...!
માત્ર હુજ નહીં !
ઇતિહાસ ગવાહ છે...!
શું ગાંધીજી જીવે છે ...?
ક્રુષ્ણ અને પયગંબર પણ શું હયાત છે...?
તમે ના કહેશો, તો હું હા કહીશ...!
સાવ અમસ્તું જ ફેકમ્ફેક નહીં આધાર સાથે...
ઘણા બધા ગાયકો , સંગીત કારો , ચિત્રકારો કલાકારો શું આજે જીવે છે ... ?
નહીં ને..! તો પણ એને સૌ નામથી યાદ કરીયે છીયે કે નૈ...?
શું આ ફેકમ્ફેક લાગે છે ???
તો પછી શું ભલા માણસ... ભલી માણસી .. :)
આ તો માત્ર ઉદાહરણ આપ્યું આવા તો અઢળક...
નામ જાતે યાદ કરી લેવાના .. મારી પાસે ટેમ નથી..!
પણ, ! મર્યા પછી પણ જીવવા માટે એવું કઈક કામ કરવું પડે... !
મર્યા પછી પણ દુનિયા યાદ કરે એના માટે સાર્થક પોતાનું નામ કરવું પડે..!
બાકી તો રોજ સેંકડો ગાય,ભેસ , બકરા ,કુતરા,ભૂંડળા બિચારા... ગુજરી જાય છે.. !
તમને એ કોઈના નામ યાદ છે...? હોય તો, યાદ, હોય ને! હે કે નૈ...! ?
ટોમી/રોમિ/પોમી/પપી /જીમી/ સિમી/ કાળી/ ધોળી/ .....
આવા અપવાદ નામ ધારી કુતરા કુતરી બિલ્લિને માત્ર એના માલિકો યાદ કરે છે !તમે કે હું નહીં ..!
હવે તો હૌ ક્યો ...!
મફતમાં કૈ આટલું ઓછું ના કહેવાય...
જોકે મફત આપ્યું છે તો પણ મને તો ઘણું બધુ મળ્યું છે.!
શું મળ્યું છે ?
એ હું કોઈને નૈ કૌ..!
થોડી વાર પહેલા હાથ લાગેલો Katira Paresh ની માલિકી નો માલ ...
ભાગ્યની વાત છે .! કે કોઈને આપ્યા વિના મળી જાય એમનેમ ...
બાકી કોઈ જીવનભર આપ્યા કરે તોય મળે નહીં ચપટીકય પ્રેમ....
પુરુષોતમૂ....
શબ્દો "અનંત"ના હોય "અજ્ઞાની"ના હોય કે મારા ...
( જોકે મારા ક્યારેક્જ હોય છે... )
ક, તીરા. સતત એમાં કરતો રહે છે સુધારા વધારા...
ત્યાં સુધી ! કે જ્યાં સુધી શબ્દો જીવંત ના થાય....
તો, જ્યાં સુધી કે શબ્દો જીવંત ના થાય અને
રચનાને અનુરૂપ જોઈતા ભાવ ના આવે , ત્યાં સુધી મને મૌજ ના આવે...!
અને એના માટે હું ચોરેલા ચિત્રોનો પણ ઉપિયોગ કરું છું !
જ્યાં સુધી આત્માને ના થાય હાશ....
ત્યાં સુધી હું કરતો રહું છું પ્રયાસ...
કલ્પના માં જ્યાં સુધી કંપન ઉત્પન ના થાય ...
ત્યાં સુધી આ કતિરાને મજા નથી આવતી ચૈન નથી પડતું ... :)
આ પ્રવૃતિ કરવામાં મને ખૂબ મજા આવે છે અલૌકિક આનંદ આવે છે ...
આ મારો પોતિકો આનંદ છે, નીંદા વગરનો નિજાનંદ છે એટલે કરું છું...!
કેમકે હું મને પ્રેમ કરું છું...!
તો થોડા દિવસ પહેલા રચાયેલા ચુંબનમાં મને કશુક ખૂટતું હોય એવું લાગતું હતું...
શબ્દોમાં અને ચિત્રમાં બંનેમાં મને મજા ના આવી.
આ ત્રીજો પ્રયાસ...
હવે થઈ મને હાશ.... :)
મે ફૂલ માંગ્યું તો મળ્યું ચુંબન ,'ને ચુંબન માંગ્યું તો...???
ચુંબન .... ચુંબન .... ચુંબન ...
તું મને ચુંબનનો ઢગલો આપ.....
બે શરમ બની મે સીધુજ ચુંબન માંગ્યું ,
કારણ કે,
તે દિવસે મે માંગ્યું હતું ફૂલ ... !
‘ને એણે મને આપ્યું 'તું ચસ ચસતું ચુંબન.
એટલે પછી તો ...
મેય શરમ મૂકી દીધી....
‘ને, કહ્યું તું મને કસકસતુ ચુંબન આપ .!
તો, એણે પથારી પર ફૂલોની પાંદડી પાથરી દીધી.!
*બ્લાસ્ટ*
તે પથારી પર પાથરી ફુલોની પાંદડી.
એ ક્ષણ મને યાદ આવે છે ઘડી ઘડી.
પુરૂષોત્તમ...
પુરુષોતમ...
*બ્લાસ્ટ* કતીરા કૃત...
ફૂલોની પાંદડી છોકરી ક્યારે પાથરે..?
શું એ કહેવાની જરૂર ખરી...?
બસ તો પછી.... :)
ત્રીજા વિશ્વની આ દુનિયા ....
જે નિવૃત છે , જેની પાસે સમય બચે છે, તેના માટે ખૂબ સારું છે, આશીર્વાદ છે..!
પણ જે પ્રવૃત છે જેની પાસે અન્ય કામ છે તેના માટે અતી નઠારું છે શ્રાપ છે...!
આ તો મારુ માનવું છે ...!
હું તો નવ પછી નવરો છું...!
લે, તમારી મને થોડી ના ખબર હોય.. :)
પુરુષોતમૂ ....
મે ફૂલ માંગ્યું તો એણે આપ્યું ચુંબન-
'ને ચુંબન માંગ્યું તો..,
એ પાથરી પથારી પર ફુલોની પાંખડી, ફુલ સમી એ નાજુક છોકરી ખુદ પણ પથરાઈ ગઈ પથારી પર...
'ને પછી બંને એ સમર્પણ સાથે કર્યું પ્રેમનું નું, આલિંગન નું અને ચુંબનનુ આચમન...
( અસ્સ્લ ભૂખની માફક બીજે દિવસે પાછી લાગે.:)
પુરુષોતમૂ ....

No comments:
Post a Comment